Categoriearchief: Dorpsketting

Lintjes regen

April doet wat hij wil en dat hebben we de afgelopen tijd kunnen merken. Zonnige dagen wisselen elkaar af met regen, sneeuw, nachtvorst en hagelbuien. Eind april kunnen we een regen van lintjes verwachten, als het aan mij ligt. We hebben voor de Dorpsketting een verkorte procedure. Je pakt pen en papier of het toetsenbord en laat ons weten wie er volgens u een lintje verdiend heeft. Dit plaatsen we dan in de Dorpsketting van 26 april die op koningsdag bezorgd wordt. In deze nare coronatijden waar er steeds weer een beroep gedaan wordt op ons geduld, we blij worden gemaakt met versoepelingen, die op hun beurt weer teruggedraaid worden. We zullen het samen moeten rooien en de tijd door zien te komen.

Laat je niet weerhouden door het aantal pagina’s, het mag ook één zin zijn.

Stuur uw voorstel naar: redactie@dorpsketting.nl

Petra

Mijn leven met corona

Dick en Toos Oudshoorn 55 jaar getrouwd !!!!

Ook al houdt het coronavirus de hele wereld in zijn greep, de tijd gaat wel gewoon door en dat betekent dat in de maand mei Dick en Toos Oudshoorn 55 jaar getrouwd zijn.

Dat is toch een felicitatie waard, het is een jubileum die veel getrouwde stellen niet halen.

Het is jammer dat Dick niet meer thuis kan wonen, sinds ruim een jaar zit hij in Huize Emmaus in Zoeterwoude.

Hij had ook zelf wel in de gaten dat hij niet meer thuis kon wonen en na een val van de trap is het eigenlijk heel snel gegaan, de ene dag kregen ze een telefoontje van Emmaus en de volgende dag moesten ze al beslissen. Ze hebben toch maar ja gezegd.

Dat vindt Toos eigenlijk het moeilijkst van het virus, dat ze Dick niet meer in het echt kan zien. Ze gaat nog drie keer per week op bezoek, dan wordt Dick in de rolstoel naar beneden gereden en voor het raam gezet en Toos zit buiten op een bankje voor het raam, allebei met een kopje koffie en zo kunnen ze elkaar toch zien.

Ze heeft voor hun 55 jarig huwelijk een grote taart besteld waarop staat Dick en Toos 55 jaar getrouwd. Die nemen ze dan mee voor Dick en voor de verpleging en zelf gaat ze met de kinderen buiten zitten met een gebakje of schnitte en zo vieren ze hun huwelijksjubilea.

Volgens Toos heeft Dick wel door dat het coronavirus er is, maar beseft hij niet precies wat het inhoudt. Ze doen veel aan videobellen, dat heeft Dick ook geleerd en ook de buren sturen regelmatig filmpjes naar de verpleging en die laten ze dan aan Dick zien. Toos is sowieso blij met haar buren, ze staan altijd voor elkaar klaar.

Zelf heeft Toos geen last van het virus, ze vermaakt zich evengoed wel in en om het huis. Er is genoeg te doen, buiten aan onderhoud, daar komen ook de kinderen regelmatig voor. Er moeten beslissingen genomen worden, over een dak met asbest bijvoorbeeld en dat doen ze samen. Boodschappen doet ze zelf of haar dochter komt met haar autootje en dan crossen ze even naar de winkel. Met de regels die vastgesteld zijn heeft ze weinig moeite, het afstand houden gaat vanzelf en in het begin was het even wennen dat ze niet mochten knuffelen of zoenen maar ook daar is ze inmiddels aan gewend.

Ze heeft 3 kleinkinderen, van 19,15 en 14 jaar. Die snappen de regels ook, alleen zijn er twee een poos niet geweest en dan is het moeilijk om elkaar nu niet aan te raken. Maar Toos is daar heel strikt in, ophoepelen zegt ze dan! We halen het straks dubbel en dwars weer in.

Ze is wel emotioneel, of het nou om de kinderen, kleinkinderen of Dick gaat, ze heeft toch vaak tranen in haar ogen.

Ze is wel heel blij dat ze weer naar de kapper mag, bij haar dochter komt al jaren een thuiskapster. De eerste de beste avond dat die weer werkt gaan ze allemaal.

De Soos en de gym mist ze wel heel erg, als we weer mogen beginnen komt ze ook meteen weer, dat durft ze wel aan. Ze vind het ook fijn dat we toch het contact houden, het kaartje wat Trees namens het bestuur geschreven heeft, de stukjes in de Dorpsketting, net als nu een telefoontje.

Namens Toos Oudshoorn

(uit het boekje (mijn) leven met corona, dat in het begin van de coronatijd, – vorig jaar dus – door en voor de leden van Ouderen Soos Stompwijk is gemaakt)

P.S.: inmiddels is er in het leven van Toos en Dick heel wat veranderd, wij wensen hun én de hele familie heel veel kracht om hier mee om te gaan.

Trees van Velzen, voorzitter Ouderen Soos Stompwijk

Kop zorgen

Als je kop het niet kan verwerken

voel en luister en verlangt

neem afstand van het moeten

en verwerk je zorg en de angst

geluk en liefde is de verbinding

vogel vrij en de vlucht weer terug

laat het los waar het mis ging

dan komt het gevoel weer terug

de liefde en het samen delen

zoals voor de zorgen zijn geweest

zal het werk weer verlangen

naar ’n tot rust gekomen geest

Wybo Suijten

Veranderingen…..

Wekelijks kom ik in Stompwijk, zo ook afgelopen week en automatisch gingen mijn gedachten jaren terug in de tijd.

In de tijd dat ik nog kind was dat op een oud rammelfietsje dagelijks over de Stompwijkseweg naar school fietste. Na een heel jaar fietsen zaten je nieren zo ongeveer in je keel, want de Stompwijkseweg was een grote hobbel en kuilen slinger. Lintbebouwing noemden ze ons dorp volgens mij.  Maar dat mocht de pret niet drukken, je genoot van mooie dorp, zeker in de zomer.

Nu viel me op hoe het dorp veranderd is, er ligt een rotonde, de rondweg is al bijna klaar en je moet uitkijken dat je niet automatisch rechtdoor rijdt zoals je gewend bent maar met de weg mee richting Hoge Brug.

De Tuinbouwbrug is vernieuwd, bij de Huijsitterweg is ook van alles aangepast en de hele weg van voor naar achter is denk is al voor de derde keer open geweest om te verbeteren en kabels en schoeiingen te trekken en te verbeteren. Ik weet niet hoe het heet maar van de week parkeerde ik mijn auto langs de Stompwijkse Vaart en ineens viel het mij op dat er in die blokken die er voor moeten zorgen dat je niet meteen de plomp in rijd verlichting zat. Nu kan het zijn dat die lampjes er al heel lang zitten maar ik had het nog niet eerder gezien. Aankomend voorjaar/zomer moet de weg weer voor een gedeelte open om werkzaamheden uit te voeren. De weg is een stuk breder geworden, er is een fietspad afgebakend maar het zal blijven verzakken vanwege het zware land en tuinbouwverkeer dat er dagelijks overheen dendert. Maar eerlijk is eerlijk het is er ook een stuk mooier op geworden.

Alleen gaan mijn gedachten toch nostalgisch naar vroeger, in mijn hoofd komt het liedje op ‘Een karretje op zandweg reed, de maan scheen helder de weg was breed, het paardje liep met lusten. Ik wed dat het zelf de weg wel vindt , de voerman lei ter ruste, ik wens je wel thuis mijn vriend mijn vriend, ik wens je wel thuis mijn vriend’.

Geniet ik nog als ik over de dr. Van Noortstraat/Stompwijkseweg rij? Jazeker? Vind ik het jammer dat het zo veranderd is? Jazeker. Maar je kan de tijd niet tegenhouden en het zal ergens goed voor zijn. Maar ondanks dat mijn voorkeur naar vroeger tijden uitgaat, begrijp ik wel dat ook ik met de tijd mee zal moeten gaan en dus zal moeten accepteren dat ons oude, kleine, vertrouwde dorpje zo veranderd.

Soms hebben gebeurtenissen die je eigenlijk niet zo leuk vindt toch ook leuke kanten. De meeste DK lezers weten vast nog weg dat ik afgelopen november 50 ben geworden en dat Henk, mijn man, daar een stukje over in de DK had gezet met het verzoek om een kaartje te sturen. Dat heb ik geweten, meer dan 100 kaarten heb ik gehad en er zat wel één heel speciale bij, van mijn vroegere schoolvriendinnetje, die ik door mijn levenspad en verhuizingen uit het oog verloren was. Ik wist wel dat ze in Stompwijk woonde, ook ongeveer waar maar doorzetten en contact zoeken kwam er toch niet van. Totdat dat kaartje kwam, met foto’s van vroeger erop, van mij alleen en van ons samen. Wat ontzettend leuk. Toen dacht ik als ik het nu niet doe dan doe ik het waarschijnlijk helemaal niet meer, dus via via aan haar telefoonnummer gekomen, de stoute schoenen aangetrokken en gebeld. Een schot in de roos en de eerste keer meteen al meer dan een uur gebeld. Het ging als vanzelf en intussen hebben we al meerdere keren contact gehad en gaan we, zodra het weer een beetje veilig is vanwege de carona, ook eens fysiek afspreken. Ik heb er nu al zin in.

Lieve Carola, bedankt dat je weer in mijn leven bent gekomen en dat we gewoon de draad weer oppakken waar we die ongeveer zo’n 30 jaar geleden hebben laten liggen.

Agnes Hofstede

Pasen 2021

Voor de tweede keer worden deze Paasdagen gevierd in lock down, vorig jaar zonder en nu met avondklok. Er is gelukkig een vaccinatie uitgevonden, maar die wordt niet zonder slag of stoot gegeven. Hopelijk zijn er in Stompwijk al aardig wat mensen, die nu minder vatbaar zijn en wordt het vaccineren snel op een goede manier weer opgepakt zodat we wat meer kunnen met elkaar. Het buitenterras van de Bles ligt er prachtig, maar helaas verlaten, bij. Wat zou het fijn zijn als we daar gewoon even met elkaar konden zitten met een kopje koffie of een biertje. De dorpse gezelligheid is er op dit moment niet, maar gelukkig wonen wij wel prachtig in het buitengebied en komen wij elkaar tegen op de wandel- en fietspaden. Bewegen blijft belangrijk en er wordt gelukkig best veel gesport in het dorp. Op eerste Paasdag was het koud maar droog en zijn wij naar de bollenstreek gereden waar er dit keer geen bussen vol toeristen waren maar wel prachtige velden vol narcissen en hyacinten. Vroeger waren er veel meer velden, maar met een tip van broer Jos wisten wij er een paar te vinden. 2e Paasdag , het lijkt het wel herfst en langs de N206 ligt het vol met de hazelaar of iets dergelijks. Vandaag verrassend de eerste piepkleine eitjes gevonden van onze nieuwe krielkippetjes (Joost nog bedankt), wat zullen die lekker smaken. Hopelijk hebben jullie ook gezellige paasdagen gehad en krijgen we een mooi voorjaar waarbij we veel buiten kunnen genieten van de mooie bloemen en de vogels, zoals deze eend die nu nog rustig zit te broeden midden op de golfbaan van Pitch & Putt , maar al gauw voor haar kroost moet gaan zorgen en met alle gevaren de kleine pulletjes door de sloten heen laveert. De natuur is mooi, maar hard voor jonge beestjes. Laten wij de natuur respecteren, want de mens vernield ook veel als je ziet wat er allemaal achteloos weggegooid wordt. Een kleine moeite om het leeg mee terug te nemen toch?

Ria Luiten

Pluim voor de huisartsen

Donderdag 1 april was de kerk ingericht voor de ontvangst van een flink aantal personen in de leeftijdsgroep van 60 t/m 64 jaar die gevaccineerd konden worden. Op weg er naar toe werd ik aangesproken met: ‘Dat was toch wel een 1 april grap’. Nee dus.

Ik begreep dat het een bliksemactie was vanuit het RIVM. De huisartsenpraktijk wordt geïnformeerd over de mogelijkheid tot bestellen. Dat is dan de volgende dag op een bepaald tijdstip. Dan begint de administratieve rompslomp. Uitnodigen, bijlagen, enveloppen en veelal zelf nog rondbrengen.

Het was natuurlijk een prachtige locatie waar afstand gehouden kon worden en waar de  zegen op rustte.  Door Marianne Turk was nog een informatief blad samengesteld over de kerk zelf. Samen van de nood een deugd maken.

Kortom, zij hebben een pluim verdiend.

Petra

Bericht van KWS

De Doctor van Noortstraat is weer opengesteld. De Tuinbouwbrug/-weg tot aan de verbinding met de Veenpoldersweg blijft nog afgesloten, de werkzaamheden zijn daar nog niet afgerond. Wanner de Tuinbouwbrug/-weg weer  opengesteld wordt laten wij u via de app weten. Bewoners van de Tuinbouwweg kunnen via de Veenpoldersweg richting Huyssitterweg op de Doctor van Noortstraat komen.

Das pech, palen weg, dan maar wandelen over de weg!

Rienus Odijk

Pluim voor de gemeente

Half maart heeft de gemeente op de hoek bij de  nieuwe omleidingsweg en de Dr v Noortstraat een picknicktafel geplaatst. En dat is een uitstekende plek voor wandelaars, die even op adem willen komen.  Ik had hem al op mijn verlanglijstje staan, omdat ik het signaal had gekregen dat er eigenlijk meer bankjes zouden moeten komen om een rondje te kunnen wandelen. Zodat er meer rustmomenten ingebouwd kunnen worden. Bij de Bles is immers ook al een lekker bankje, zo wordt het rondje haalbaar.

Er wordt al gebruik van gemaakt. Zoals hier door Leny van Dijk die tijdens een gezamenlijk ommetje, verplicht voor de foto, even lekker uitrust.

Er staan er natuurlijk nog meer op mijn verlanglijstje, zoals bij de fietsbrug Meer en Geer, richting Van Santenfietspad. Een prachtige plek om de polder in te staren. Ik hoop dat het verdwenen bankje weer wordt teruggeplaatst.

Petra