HERINNERING VROUWENVERENIGING

De heer Onderstal, hij is docent bij BME Opleidingen, komt ons vanavond, 8 oktober, het één en ander over asbest vertellen. Het verwijderen van asbest brengt tegenwoordig heel wat met zich mee. Vroeger wist men niet dat je hier ook ziek van kon worden. Ook kunt U zich opgeven voor de avond van dinsdag 12 november.
Dit kan t/m 4 november. We maken o.a. een waaier, vlinder, geisha en een bewaarhoesje. De kosten per persoon zijn € 5,-.
Graag tot vanavond. Hilda Klerks

Stichting Kinderhulp Roemenië

Slechts 2000 km van huis bevindt zich Roemenië, een land waar de tijd heeft stil gestaan en na de politieke omwenteling nu 10 jaar geleden, de economie nog maar moeizaam op gang komt. Wie kan zich niet de tv beelden herinneren van de schrijnende omstandigheden waarin kindertehuizen zich bevonden. Inmiddels hebben vele organisaties zich hiermee bezig gehouden en elke organisatie probeert op hun manier een steentje bij te dragen. Theo en Bep van der Meer zijn een jaar of vier geleden in Roemenië op vakantie geweest en werden getroffen door het straatbeeld en de bijzonder armoedige wijze van leven. In onze directe omgeving is dit toch wel veruit het armste land in vergelijking met Bulgarije en Turkije waar ze ook geweest zijn.
Die reis is hen altijd bij gebleven en nu ruim een jaar geleden kwamen Theo en Bep in aanraking met de Stichting kinderhulp Roemenië in Moerkapelle. Een stichting die 10 jaar lang actief donateurs werft en hun woorden weet om te zetten in daden. Er wordt van alles ingezameld kleding, speel-goed, kinderwagens, conser-venbikken, potten, pannen, bestek, naaimachines, lappen stof, wol, hand- en theedoe-ken noem maar op.

Elke maandagavond staat een club van pakweg 25 trouwe vrijwilligers klaar om de binnen gekomen goederen te sorteren. Kan je nagaan wat er binnen komt. Soort bij soort en pallets vol. Alles wordt opgeslagen in een loods in Waddinxveen. Goederen die stuk zijn worden opgeknapt door de ‘technische dienst’ waar Theo zijn diensten heeft aangeboden. Een grauw grijs kinderledikantje krijgt vrolijke gele en blauwe kleuren. Bep naait een hemeltje en via de Pelgrimshoeve in Zoetermeer wordt een matrasje pasklaar gemaakt en bekleed en dekentjes genaaid, waardoor het geheel weer een vrolijk aanzicht heeft gekregen en ingeleverd kan worden. De verzamelde spullen worden verpakt en gesorteerd en geadministreerd. Een hele klus. Van geldelijke donaties wordt dit jaar bijvoorbeeld in Roemenië hout gekocht voor het maken van toiletten. De inwoners bouwen de toiletten dan zelf, waardoor de eigen verantwoordelijkheid wordt gestimuleerd.

Elke twee jaar wordt een project gezocht in Roemenië, waarbij in een bepaalde provincie een aantal dorpen wordt uitgekozen die voor deze goederenhulp in aanmerking komen. Afgelopen jaar en dit jaar zijn dit vijf dorpen.
Hieraan worden wel voorwaarden gesteld, zoals 50 % van de inwoners heeft geen regulier werk, het gezamenlijke project omvat 500 tot 600 kinderrijke gezinnen, het gebied moet goed bereikbaar zijn voor vrachtwagens en de overheid moet mee willen werken. In april worden de voorbereidingen getroffen. Er wordt gewerkt met een bepaald puntensysteem om de goederen zo goed mogelijk te verdelen. Heeft men enige middelen van bestaan zoals het bezit van een geit of koe dan krijgt men minder hulpgoederen. Dit is een gigantisch werk. Er wordt gekeken naar de gezinssamenstelling, zodat elk gezin een basispakket krijgt van bijvoorbeeld lakens en dekens. De invalide man die beide benen kwijt is krijgt een eigen invalidenwagentje zodat hij zich eindelijk kan verplaatsen en niet meer gebonden is aan het vaste plekje op straat voor zijn huis. De wereld staat voor hem weer open. De scholen werden afgelopen jaar verrast met leermiddelen en 10, voor ons verouderde microscopen, de kindertehuizen met driewielers, het klooster met stoelen en heugaveld tegels en aardappels en het meisjestehuis met naaimachines om zelf kleding te maken en te verkopen om op die manier de economie weer een beetje op gang te brengen.

Elk jaar in november gaat een konvooi van 15 vrachtwagens op weg om de goederen af te leveren. Elke vrachtwagen heeft chauffeur en bijrijder, er wordt geslapen in een vrachtwagen met 14 stapelbedden en gekookt in een andere. Goederen voor onderweg zijn gesponsord zoals brood door de bakker, vlees door de slager, nasi door de chinees, benzine en auto’s worden door bedrijven beschik-baar gesteld. Dus alles is gesponsord en dat maakt dat er niets aan de strijkstok blijft hangen en alles op de juiste plaats terecht komt. Ook komen er goederen mee terug zoals bezems en manden die hier weer op braderieën verkocht worden, de verkregen gelden worden weer omgezet in goederen.

Elk jaar wordt een kerstpakkettenactie georganiseerd. Een standaard doos (laat zich makkelijk stapelen) wordt gevuld met levensmiddelen en uitgedeeld. Hiervoor wil Theo zich hard maken. Theo heeft Jos de Graaf van de supermarkt bereid gevonden om mee te werken. In de supermarkt staat een grote doos met daarbij een lijst van wat de mensen dringend nodig hebben zoals rijst, meel, macaroni, jam, hagelslag thee, toiletpapier en noem maar op. In die doos kunt u, het liefst zoveel mogelijk boodschappen doen, van die artikelen stelt Theo dan pakketten samen. U kunt natuurlijk ook een bedrag beschikbaar stellen. Ook bedrijven die kerstpakketten willen sponsoren zijn van harte welkom.
Het leuke is dat Theo dit jaar zelf mee gaat om de goederen en kerstpakketten uit te delen Het wordt dan tweeënhalve dag heen- en terug reizen en drie dagen uitdelen. Dan kan hij met zijn eigen ogen de blijdschap in die ogen zien, die eerst
afwachtend staan en zich langzaam vullen met blijdschap en hem herinnert aan die dagen van toen dat hij zelf verwend werd met een kerstpakket van de baas. Het is voor hen een extraatje in een zware tijd van het jaar en vele gezinnen beleven hierdoor een onvergetelijke kerst. De gezinnen verblijven in schamele maar wel kleurrijke afbladderende woningen aan veelal ongeplaveide straten waar de kippen scharrelen en de erfjes modderig zijn.
Het ontvangst zal net als vorig jaar weer emotioneel zijn. Rijen kinderen met vlaggetjes in de hand zwaaiend naar alle vrachtwagens, een rondrit door het dorp met paard en wagen, waar kinderkoren hun gezang ten horen brengen om hun blijdschap te tonen.
Theo gaat het allemaal meebeleven en is erg blij met uw bijdrage in welke vorm dan ook. Dat kan zijn door spullen die u toch nog kwijt wilt, een financiële bijdrage of door het vullen van het kerstpakket.
Meer informatie is te verkrijgen bij Theo van der Meer, Dr. Van Noortstraat 37 en zijn telefoonnummer is 071 5802683.
Petra Oliehoek- van Es

Even iets rechtzetten van de redaktie

Vorige week plaatsten wij n.a.v. het ophalen van de bezorgers-zakjes de volgende zin: “Van de kant van Emmaus hebben we het verzoek gekregen of zij voortaan ook vrijwillig mogen bijdragen. Ja zeker, bij hen zijn de envelopjes bezorgd en nu dezelfde weg terug zien te vinden via Cors Rotteveel, naar de bezorger uit Stompwijk en dan weer naar Marja van den Berg .Natuurlijk geldt dit natuurlijk ook voor Mariënpark en de GEMEENTE. Van die kant hebben we nog NOOIT een envelopje retour ontvangen, terwijl er toch wekelijks via via 13 bezorgd worden. We zouden het vervelend vinden als zij zich achtergesteld voelen.”

Antoon van Santen, die al 10 jaar de Dorpsketting in Emmaus bezorgt, reageerde terecht verontwaardigd en wees ons op het volgende:
“Ik bezorg nu ongeveer 10 jaar de dorpsketting in Mariënpark en omstreken,het aantal was in het begin 8 tot 10 stuks en is terug gelopen tot nu 4 stuks en een voor de leestafel. Mevrouw R.Onderwater haalde tot voor 4 jaar de envelopjes op en bracht die via mij naar bep.v.Santen v.d.Salm , toen mevr Onderwater naar Zoeterwoude verhuisde heb ik dit tot 2 jaar terug ook gedaan. De 2 laatste jaren kwamen de envelopjes volgens afspraak mee naar stompwijk via de familieleden en bij het bezoek aan de soos. De stompwijkers in leidschendam willen dit blad echt niet missen ,en vinden het fijn dat het blad regelmatig wordt bezorgd,dit wordt door hen zeer gewaardeerd. Het is dan ook jammer dat de redactie in deze niet eerst geinformeerd heeft bij betrefende bezorger(s) over het hoe wat en waarom. Dan had het woord “NOOIT” in deze als zeer onterecht voor een aantal goed willende personen , niet gepubliceerd hoeven te worden. Het achtergestelde gevoel van de redactie uit zich bij mij doordat ik het vervelend vindt dat ik dit via de dorpsketting aan jullie ter kennis moet brengen.(was bekend volgens mij). De Stompwijkers in leidschendam vinden het nog steeds een voorrecht om aan dit blad mee mogen te betalen. De bezorger van dit blad in Mariënpark en omstreken staat ook dit jaar zijn bijdrage te goed geheel ter beschikking aan de Dorpsketting. Met vriendelijke groeten. Antoon. v.Santen.”
Antwoord van de redaktie:
De redaktie is in tegenstelling tot hetgeen het stukje vorige week suggereerde wel op de hoogte van het feit dat er vanuit Marienpark ook zakjes worden ingeleverd. En daar zijn we zelfs erg blij mee. Bedoeld was echter om Emmaus en Marienpark in een zin te noemen en de GEMEENTE (13 Dorpskettingen), daar krijgen we inderdaad NOOIT iets van. Onze excuses dat dit niet erg duidelijk in de DK van vorige week is terechtgekomen. +redaktie+

Bardancing Orion

Afgelopen weekend was Orion vrijdag en zondag open. Het was natuurlijk weer heel gezellig in de hitkelder. Zaterdag 26 oktober organiseren wij in Orion een beachparty. Tijdens dit tropische feest zal Orion gevuld worden met een laag zand en er zal ook een klein zwembadje staan. De kaarten voor de beachparty zijn bijna uitverkocht; er zijn nog enkele kaarten te koop á € 3,50 op=op. Aanstaande zondag 13 oktober wordt er ook weer een formule 1 race verreden. Dit wordt de laatste race van het GP seizoen. In Japan zullen de bolides om 7.30 uur van start gaan voor de race. Orion zal dan al vanaf 6.30 uur open zijn. Zondagavond kan zoals elke zondag iedereen vanaf 17.00 uur in Orion terecht om het weekend af te sluiten.
Orion

SPONSORLOOP ZONDAG 6 OKTOBER STOMPWIJK’92

Zondag 6 oktober vertrokken om 17.00 uur 92 lopers en loopsters om de rondjes te lopen. Het weer werkte lekker mee, een fris windje, maar met een klein zonnetje erbij. Onder luide aanmoedigingen deed een ieder weer erg zijn best. Na een uur werd het eindsignaal gegeven door de speaker Theo v.d. Bosch en konden de deelnemers hun kaart inleveren en kregen ze een leuke keycoard. Na ca. een uurtje kon de organisatie de uitslag bekend maken. Het totale geldbedrag wat door de lopers bij elkaar is gelopen bedraagt € 2485,-. Wij willen dan ook alle deelnemers bedanken voor hun inzet en tevens bedanken wij de stempelaars, barpersoneel en natuurlijk een ieder die de deelnemers gesponsord heeft.
Uitslagen van de sponsoorloop:

Meisjes t/m 7 jaar
1e Demi Janson 14 rondes
1e Amber v.d. Salm 14 rondes
2e Ilja van Rijn 13 rondes
2e Merlijn Teepe 13 rondes
2e Lola de Winter 13 rondes

Jongens t/m 7 jaar
1e Pim v.d. Arend 16 rondes
2e Ryan Lansbergen 15 rondes
3e Jan Zuidgeest 13 rondes
3e Giovanni Kuyvenhoven 13 rondes
3e Roy den Dulk 13 rondes

Meisjes 8 t/m 10 jaar
1e Chelsea Disseldorp 20 rondes
2e Zoey v.d. Bosch 16 rondes
3e Iris Sweere 15 rondes

Jongens t/m 10 jaar
1e Phinney Disseldorp 21 rondes
2e Glenn Hoogenboom 18 rondes
2e Jip de Winter 18 rondes
2e Jordi Bennis 18 rondes

Meisjes 11 t/m 14 jaar
1e Kjille v.d. Meer 18 rondes
2e Anne van Veen 15 rondes
3e Mandy Overdevest 14 rondes
3e Jayme Boxce 14 rondes

Jongens 11 t/m 14 jaar
1e Tim Kanters 20 rondes
1e Thom van Beek 20 rondes
2e Bob Dubbeldam 19 rondes
3e Dennis Hockx 17 rondes

We willen Ans Luiten, Ankie van Wissen, Marja v.d. Berg en Anja Overdevest bedanken voor hun inzet. Tevens waren er prijzen voor degene die het meeste geld bij elkaar gelopen hadden. De eerste prijs met een bedrag van € 252,10 bij elkaar is voor Chelsea Disseldorp. De tweede prijs gaat naar Sylvana Schouten met een bedrag van € 110,65. Zij krijgen een leuke prijs.
Tenslotte werd er onder alle deelnemers nog een aantal bioscoopbonnen verloot Deze werden gewonnen door Jeffrey Berg, Mike Lansbergen, Kimberley v.d. Kleij en Nadine Paardenkoper. Willen de kinderen die een prijs met het lopen hebben gewonnen kijken of de waardebon ondertekend is. Zoniet even contact opnemen met Gerda v.d. Bosch. En natuurlijk willen we Fred v.d.Hoek en Ruud v.Hoeyen nog bedanken voor het snel verwerken van de uitslagen.
Sponsorcommissie Stompwijk ’92

Wedstrijdprogramma zondag 13 oktober

DS 1 thuis Velo 1 14.50 uur de Meerhorst
DS 2 thuis Gemini 4 13.40 uur de Meerhorst
HS 1 uit HVV ’70 1 13.20 uur Voorschoten
DBJ 1 uit Gemini 1 12.00 uur Zoetermeer
DBJ 2 thuis DIOS 1 12.40 uur Haasbroek
HBJ 1 uit HVV’70 1 12.20 uur Voorschoten
DCJ 2 uit Rijnstreek 2 12.00 uur Alphen a/d Rijn
GDJ 1 thuis DIOS 1 11.50 uur de Meerhorst
Mini’s thuis Warmunda 1 11.00 uur de Meerhorst

4 Generaties les bij Suyten

4 Generaties krijgen les bij autorijschool
Vorige week kwam, voor mij, het verrassende bericht dat autorijschool Suyten er na 45 jaar mee stopt. Aanleiding dus om met vader Gerard en zoon Richard rond de tafel te gaan zitten. Terecht was Annie ook van de partij.
Hoe was het nu ook al weer begonnen. Gerard neemt mij mee terug in de tijd dat er amper verkeer op de weg was, althans motorvoertuigen. Paard en wagens genoeg. Was het niet vader Joop die als een van de eerste een auto had in het dorp. Was het niet vader Joop die soms mensen op zondagmiddag met zich mee nam om de rijvaardigheid bij te brengen. Dit kan van invloed geweest zijn op de keuze van Gerard. Hij vertelt in militaire dienst zijn rijbewijs gehaald te hebben, dat voor
ƒ 5,- omgezet kon worden naar een burger rijbewijs. Hij werkte als chauffeur op een jeep en reed de hoge heren in het rond. En hij volgde de opleiding tot instructeur in Haarlem om ook andere militairen te leren chaufferen. Hij kreeg zelfs een mooie speld voor plichtsbetrachting. Het zaad was gezaaid en na een jaar in loondienst te hebben gewerkt bij van Veen’s groothandel ging Geert oogsten. Een auto, Opel Kaptein, kon worden aangeschaft en in 1957 ging het taxibedrijf en autorij-school Suyten van start. Men kon toen van start met een eigen bedrijf als je 3 jaar ervaring had. Gerard had echter wel alvast de nodige erkenningspapieren gehaald en het Vamor diploma. Eerst nog in combinatie met het zelf werken bij een rijschool in loondienst om langzamerhand geheel over te gaan naar het eigen bedrijf. Het leuke is dat Gerard van alles door de jaren heen bewaard heeft. Van wie zou hij dát nou hebben? Zo is te zien dat op 1 augustus 1957 mevrouw van der Haar- Akerboom zijn eerst leerling was die voor
ƒ 6,50 per uur leste. Gerard woonde toen nog thuis en het kwam voor dat het lesgeld bij vader in het boekje opgeschreven werd en er betaald werd als hij aan huis ging “horen”. Ook die boekjes zijn bewaard gebleven. Gerard, maar ook Wim kunnen wegdromen bij de gedachte om een ‘oudheidkundig’ museum op te richten in en voor Stompwijk, om al de bewaarde gegevens tentoon te stellen. (Even tussen de regels door, wie heeft ruimte en gelegenheid om zoiets op te starten, want dat zou écht leuk zijn.) Zo heeft hij door de jaren heen zijn telefoonnummers geregistreerd, die telkens ongevraagd wijzigden in 1761-639 naar 1761-3639 naar 5105-515 naar 01715-515 naar 01715-5515 naar 071-5801515.
Er waren in die beginfase slechts een paar stoplichten in Den Haag te vinden en veelal werd het verkeer geregeld door verkeersregelaars. Maar dat liep ook niet écht soepel, want moest je nu voor of juist achter die man langs. Voor trouwerijen werden auto’s gehuurd. Voor vrachtwagenlessen werd een vrachtwagen gehuurd bij Teun v.d.Akker om de lessen te verzorgen.
Na hun huwelijk Annie stelde haar krachten beschikbaar aan de rijschool gaf les en werkte als taxi chauffeuse. Dit heeft ze heel wat jaren volgehouden totdat hun oudste zoon Wybo zijn papier haalde, toen vond Annie het genoeg. Het wordt uit de bewaarde gegevens duidelijk dat regelmatig allerlei eisen bijgesteld worden en opnieuw de benodigde papieren gehaald worden. In 1976 komt de ANWB met hoge kwaliteitseisen, Gerard zorgt dat hij de juiste papieren heeft en volgt de beroepsopleiding verkeersveiligheid voor het afleggen van speciale testen voor 50 plussers.
Het taxibedrijf heeft wat minder lang stand gehouden. Als voornaamste reden was dat Gerard of Annie ’s nachts uit bed gebeld werden om de vroedvrouw ergens vanuit de boesboes met hoge snelheid naar de plaats van bestemming te brengen. Of de late bruilofts- of cafégasten naar huis te brengen met de nodige dronke-manspraatjes, die altijd weer vroegen om even binnen te komen om er nog ééntje te nemen. Zo hebben ze jarenlang op zondagochtend de boeren uit de verre omgeving zoals Westvlietweg, Stompwijkseweg en Oosteinde van en naar de kerk
gereden. Men had immers zelf in die tijd geen auto. Jarenlang hebben ze met de kermis aan de weg klaar gestaan om de brallende kermisgasten naar huis te brengen. Het vele nachtwerk ging ten kosten van het werken overdag, dus toen het eenmaal kon hebben ze het taxibedrijf laten vervallen.

Het afnemen van de examens heeft zoals zoveel de nodige ontwikkeling meegemaakt. Gerard heeft de tijd meegemaakt dat de burgemeester zijn goedkeuring over de lesser moest uitspreken door het rijden door de straat waar de burgemeester woonde en het kwam voor dat hij daar niet eens zijn huis voor uit kwam, maar achter de ramen bleef staan. Om de theorie af te nemen hadden ze geplastificeerde kaartjes met een verkeerssituatie en dan werd er gevraagd; “Stel dat er een fiets van recht kom, wat dan?….. En als je dan links af wilt wat doe je dan? Hij had toen onder in zijn woning een leslokaal ingericht met ja/nee kastjes en video apparatuur om de theorie voor te bereiden dat was een hele vooruitgang. Nu is het meer zelfstudie.
Hij heeft aan invaliden les gegeven en aan een lilliputter in een aangepaste wagen met extra verhoogde pedalen. Als hij dan de persoon ging ophalen bediende hij de pedalen rechts van de auto en stuurde rechts, hetgeen natuurlijk een vreemde vertoning was. Elke nieuwe leerling is weer een nieuwe uitdaging en het is kicken als die persoon zijn rijbewijs haalt.
De kroon op zijn werk is natuurlijk het instrueren van prins Willem Alexander en zijn broer Constantijn. Zelf is hij er bescheiden onder, maar terecht vervult dit hem met trots. Deze reclame heeft er toe geleid dat er steeds meer bobo’s les kwamen nemen, met de nodige komedie.

Gerard, maar ook Richard, hadden het liefst mensen uit de eigen omgeving, deze zijn toch gemotiveerder. Ze moeten het wellicht zelf betalen en zijn dus op tijd. Maar daarentegen kwamen er wel met klompen aan lessen en dat werkt dus niet. Zij zijn et erover eens dat je echt van alle markten thuis moet zijn. Technisch, tactisch, en punctueel want je bent zelf de reclame voor je zaak. En dit zijn de ingrediënten om het dus lang vol te kunnen houden. Richard maakt het mee dat er aan de 4e generatie les wordt gegeven. Want mijn opa heeft nog bij uw vader les gehad. Gerard heeft een fotoboek vol met pasfoto’s van hen die bij hem gelest hebben. Ik tref daar zelf mijn eigen alternatieve Leo aan met lang haar, een rond brilletje en een piepklein baardje.

Na 30 jaar kreeg Gerard last van zijn rug en Richard had in 1992 de nodige diploma’s gehad. Tijd voor een omwenteling. Ries hing zijn professionele schaatsen aan de wilgen en ruilde de korte ritten op het ijs in voor lange ritten in de auto. Nadat hij eerst een jaar in loondienst is geweest bij een andere rijschool om de nodige ervaring op te doen. Het meeste heeft hij toch in de praktijk geleerd door vragen van de leerlingen. Ze hebben het werk nog een jaar samen gedaan,
maar toen Gerard een aanval had gekregen werd dit onverantwoord en is Richard alleen verder gegaan. En hij heeft de naam Suyten hoog weten te houden. Het is moeilijk een bedrijf op te bouwen en naam te maken maar ook om die naam waar te maken.
Het is leuk om te horen dat vader en zoon heel veel mensenkennis hebben opgedaan. Aan het eerste telefoontje wordt al gemerkt of het een vlugge of minder vlugge leerling is. Ook aan de manier van instappen en wegrijden. Laatst maakte Richard het nog mee dat iemand na 15 lessen nog hortend en stotend rijdt en juist met die leerling iemand uit Stompwijk ophaalde die al jarenlang op vaders tractor had gereden. Door het inseinen van die persoon voorkom je dus de nodige frustraties, omdat de zoon dus in een keer fluitend wegrijdt. Er is tevens een opvoedkundige taak weggelegd, strontschoenen en vieze broeken komen er niet in, het vuile t-shirt wordt voor het examen ingeruild voor een overhemd en die kauwgom gaat uit de mond. Eerlijkheid (voor het geval het echt niets wordt), stiptheid en positief blijven zijn voor hem de drijfveren. Richard had afgelopen zaterdag voor het laatst op zaterdag gewerkt, wat een luxe. Vooral op zaterdag-ochtend zijn de lessers maar moeizaam hun bed uit te krijgen, terwijl hij zelf ook de avond ervoor rekening heeft gehouden met zijn werk. Hij heeft van het begin af aan gezegd dat hij dit niet tot zijn pensioen wilde blijven doen, dus toen hij na 10 jaar een uitnodiging voor een functie bij het Centraal Bureau Rijvaardigheid kreeg aangeboden van de kringcoördinator, heeft hij er lang over nagedacht en met zin ader hierover gepraat. De knoop is doorgehakt. Een nieuwe uitdaging ligt voor hem open. De studie hiervoor is al opgepakt en dikke wetboeken, onderwijskunde en sociale vaardigheden wachten hem ’s avonds op. Op 1 november vindt de definitieve overdracht plaats van de leerlingen aan een andere rijschool, dat viel trouwnes niet echt mee omdat Stompwijk toch ervaren wordt als een uithoek. Een periode van schadevrij rijden wordt hiermee afgesloten, afgezien van die keer dat er iemand achterop vloog. Volgens Leo was dat nét voor zijn examen, omdat hij met een andere auto examen moest doen dan waarin hij altijd gelest had. Ie dingen van examens blijven je altijd weer blij, zo blijkt mar weer.

Voor Richard een nieuwe uitdaging in het verschiet en vader Gerard geniet van zijn functie bij de IJsclub en houdt zich bezig met het opknappen van oude schaatsen en klokken. Tijd verzet, schaatsen uit het vet is zijn motto. Ook die schaatsen zouden trouwens een mooie plekje kunnen krijgen in het ‘Oudheid-kundig’ museum. Er zijn erbij die nog door Toon van den Brink eigenhandig gemaakt zijn. Maar dat is net als de geschiedenis van de start van de winkel van Joop Suyten een verhaal apart. Misschien iets voor de Kerstketting Wim?

Petra Oliehoek- van Es

Schade aan eigendommen

“Uitvoering van plannen mag niet leiden tot schade bij eigendommen van burgers.”

Bij het verkopen van kinderpostzegels met mijn gehandicapte zoon, kwam ik veel verontruste verhalen van bewoners uit de buurt tegen. Er is veel overlast en schade door alle vervoer van grond over de Stompwijkseweg. Er was al veel gebeld met gemeentebestuurders, politie, maar niets had geholpen. De weg, net opgeknapt, is ook weer helemaal vernield. Waarom treedt de gemeente niet op, was steeds weer de vraag? Met zoveel klachten en schade kan ik deze vraag niet laten liggen. Ik heb gebeld met de Waterschappen, omdat ik dacht dat zij de werkzaamheden deden om de dijken te verstevigen. Dat was niet het geval, zij hadden alleen werkzaamheden aan de molendijk gedaan, maar de andere werkzaamheden waren particuliere initiatieven. Dan de gemeente gebeld, daar kwam ik via de afdeling handhaving, bij wegonderhoud. Ook voor hen zijn de werkzaamheden een gruwel. Het wegdek heeft uitzonderlijk veel te leiden. De kosten voor reparatie worden weer afgewenteld op de burgers.
Nu weet ik vanuit mijn raadswerk en statenwerk, dat overheden (maar ook bedrijven) geen beslissingen mogen nemen, die anderen schade berokkenen.
De gemeente kan hier niet altijd handhavend optreden, maar mensen kunnen samen een claim leggen voor de schade, die zij ondervinden.
Al veel wegen zijn bewandeld, maar veel lukt niet. Misschien is het nu wel goed om naar de rechtbank te stappen. Daarvoor is het nodig dat we een inventarisatie maken van alle schade die is aangericht door het zware verkeer.
Bewoners, die last hebben van verzakkingen, scheuren of andere schade aan hun onroerend goed, kunnen met mij een afspraak maken. Met foto’s en een schade-rapport van een aannemer zullen wij een claim neerleggen.
U kunt met mij bellen dinsdagavond van 18.00 tot 21.00 uur of woensdag van 10.00-12.00 uur.
Will Kranenburg, statenlid

Hallo allemaal

Zoals jullie gelezen hebben heb ik afgelopen week een stukje in de Dorpsketting geschreven over het gebruik kunnen maken van ADSL in Stompwijk.
Mochten jullie interesse hebben in ADSL, dan verzoek ik jullie mij een email te sturen gericht aan de KPN om toch vooral de centrale in Zoeterwoude geschikt te maken hiervoor en ook jullie familie, vrienden en buren erop te attenderen dat we dit misschien samen wel voor elkaar kunnen krijgen.
In het verleden heb ik met diverse mensen hierover al eens gediscussieerd en velen vonden toen ook dat de mogelijkheid tot anders internetten dan via de gewone telefoonverbinding mogelijk moest worden. Echter van de mensen die ik hierover wel eens heb gesproken heb ik nog geen email ontvangen terwijl deze actie toch ook in jullie belang is (wie de schoen past trekke hem aan hoor, niet iedereen in mijn adresboek zal er zo over denken, maar wie niet waagt wie niet wint nietwaar?) Desalniettemin toch mijn vraag: Steun deze actie en stuur een mailtje naar adsl.actie@nojosa.nl (en niet naar mijn gewone emailadres).
Bedankt alvast en je hoort hier vast nog wel van.
Groetjes,Kristel van der Salm

Dorp van het dorstige hert