Categoriearchief: Redactie

Een zwaar verlies voor de C1

Alie van Veen, lid van onze Toerclub is op 22 december overleden, we kijken met een aantal leden nog even terug.

Al sinds de oprichting in 1995, is Alie van Veen lid van de Toerclub Stompwijk. Zij kwam daar met haar grote vriendin Anneke de Jong. Het was een gezellige en vrolijke boel als zij er bij waren. Ze genoot van de ritjes op zondag en zeker als we de kant van Leimuiden en Roelofarendsveen op gingen. Daar was ze geboren en ging ze op school, daar lagen haar roots, ze vond het leuk om daar over te vertellen. Haar laatste rit, op haar nieuwe elektrische fiets, was 30 april naar Waddinxveen en we zullen onze gezellige en sociale C1 vriendin zeker gaan missen.

Annie van Rijn

In de paar jaar dat ik lid ben van de Toerclub heb ik Alie leren kennen als een vrolijke en positieve vrouw. In het bijzonder is mij haar laatste rit met de Toerclub naar Waddinxveen bij gebleven. Alie had net een nieuwe fiets met elektrische trap ondersteuning, wat was ze daar trots op en zei dat ze weer jaren mee kon. Wel moest Alie wennen aan haar nieuwe paardje, zo ging ze nog een beetje langzaam door de bochten en trapte ze niet regelmatig. In het Bentwoud heb ik de hele tijd naast haar gefietst en geholpen, toen niet wetende dat het haar laatste ritje met ons clubje was. Alie we zullen je missen. Ik wens Martin , de kinderen en kleinkinderen veel sterkte toe met het verwerken van dit grote verlies.

Peter Demeijer van de C1

Ik heb Alie leren kennen bij de C1 van de fietsclub. Altijd echt aanwezig, veel te vertellen. Het maakt niet uit naast wie ze fietst als het maar niet te veel voorin is. Bij de koffiestop gezellig bijkletsen. Samengevat gewoon een prettige fietsmaat.

Ria van der Hoeven

Ik heb haar een brief geschreven omdat ik vind dat mensen hier levend meer aan hebben dan na hun overlijden.. Hierin heb ik aangegeven dat ik levenslust bewonder en hoe kan het dat dit zo snel van haar is afgepakt. Ze had begin dit jaar nog zoveel leuke plannen met het feest voor Martien, de uitjes met de kinderen, een heerlijke vakantie in het vooruitzicht. Veel ideeën voor straks als Martien met pensioen gaat. Een nieuwe fiets om vele kilometers mee te maken. Op de voorste rij met aerobics om in goede vorm te blijven en actief bij VrouwActief waar ze jaren het voortouw heeft genomen. Zo kon het zijn dat ik op zondag met haar fietste, op dinsdag bij VrouwActief tegen kwam om op woensdag te gaan sporten. Klein dorp en actieve mensen.

En dan begint er iets niet te kloppen. Eerst denk je nog: wat gek, maar je gaat dit steeds vaker denken en je lijf laat je stukje bij beetje in de steek. Eerst zijn er nog hoge verwachtingen want aan haar inzet en levenslust zal het niet liggen. Hoe hard ze ook vecht, haar lijf laat haar in de steek en dat is nauwelijks te behappen. Hoe kan dat nou! Dromen vervliegen.

Ik kan terugkijken naar een spontaan mens, altijd in voor gezelligheid, samen met haar warme gezin. Ze werkte hard en genoot hiervan. Ik kan haar samen met Martien uittekenen op zomerse dagen voor het huis, hond netjes voor de brug. Haar levenslust werd abrupt afgebroken. We zullen nog vaak op onze zondagen over haar praten en namijmeren.

Dan kregen we op 3 januari ook nog het bericht dat Wimke, de partner van Jan v.d. Vegt is overleden. Wimke is ook nog maar 62 jaar. Ze is in oktober ziek geworden en in januari was er al geen hoop meer! Droeve dagen voor onze club. Onze deelneming gaat uit naar Martien en Jan en hun naasten.

Petra Oliehoek- van Es

Wat ik altijd al wilde vragen aan mijn huisarts……….

Albert Jan Barendse geniet sinds 1 januari van zijn pensioen. En ik mocht hem op een van zijn eerste vrije dagen opzoeken. Waarom en hoe wordt je huisarts? Geboren in Leiderdorp volgde hij na de lagere school de Mulo en de HBS in Leiden. Met het vak Biochemie begon hij al een beetje een keuze te maken. Tussen alle mogelijkheden vond hij “per ongeluk” een boekje over geneeskunde. Toen viel het kwartje. Tijdens de lessen voor basisarts moest weer een keuze worden gemaakt. En dat werd huisarts. Daar heb je met alle verschillende geneeskunde te maken. Hij heeft er nooit spijt van gehad.

Zo kwam hij na zijn studie in 1979 in Stompwijk terecht

Zoals velen nog wel weten, eerst in een noodwoning en het Wit-Gele Kruisgebouw aan de van Santhorststraat. Met apotheek, en dat deed hij ook nog heel lang na de verhuizing naar de Dr. v. Noortstraat. Of liever gezegd: het Laantje van de Dokter. Hij kreeg meteen ook Swetterhage erbij. En hij heeft in vijfentwintig jaar tijd een heleboel Stompwijkse kinderen op de wereld helpen zetten. Vaak ’s avonds en in het weekend. Buiten de ‘gewone’ praktijk: vijf dagen van 8 tot 6. Dus dat werd teveel. “Alle bevallingen zijn goed gegaan”, zegt hij. “En ieder kind is een wonder.” Maar er kwamen overal verloskundigen. Dus ook hier.

Op de Stompwijkse Paardendagen was hij altijd present. Om zijn eigen Prijs van de dag uit te reiken. En met zulke dagen is een arts in de buurt ook altijd handig.

Extra’s

In al die jaren heeft hij in zijn praktijk 33 huisartsen mogen opleiden. En deed hij zelf de nodige bijscholingscursussen. Wat veel tijd kostte. Hij probeerde al een paar jaar om te minderen. Maar dat werd niets.

 Het afscheid in de Brasserie De Bles

We maken een hele sprong, want daartussen zit een heleboel beroepsgeheim…….. En wat was het druk in De Bles. Half Stompwijk leek wel uitgelopen. Plus nog patiënten uit Zoeterwoude, Zoetermeer enzovoorts. Swetterhage krijgt nog een eigen afscheid. Veel handen geschud, leuke cadeaus en grote en kleine giften voor de Stichting Wensenfonds Swetterhage. Waar ze daar wat extra’s mee kunnen doen. En nog een boek met herinneringen van patiënten. Hij wist er echt niets van: een mooie verrassing! Het verraste hem zelf dat hij alle namen en voornamen van zijn patiënten nog kende. We staan tenslotte niet allemaal iedere week in zijn spreekkamer.

En nu….

Ja, de praktijk wordt voortgezet door twee vrouwelijke artsen in een ruimte in de pastorie van de kerk. Dat gaan we allemaal nog zien. Albert Jan mag een beetje huisman worden. Want zijn vrouw Ingrid blijft nog een paar jaar assisteren in de praktijk. Ze houden allebei veel van koken en tuinieren en daar hebben ze nu de tijd voor. En voor wat er nog meer op hun pad komt. Albert Jan en Ingrid geniet er van!

Agnes van Boheemen- Vollebregt

Dorpsketting paginagroot in Leids Dagblad

Jack Luiten – U  niet onbekend als vak journalist en woordvoerder van WLTO – en een goede vriend van mij, heeft in een onachtzaam ogenblik “De Dorpsketting” en de makers daarvan aangeprezen bij collega journalisten. Het gevolg was een dubbele pagina breed interview in de zaterdag-editie van het Leids Dagblad.  Leuk  geworden.

Red. Dorpsketting – Leo Oliehoek

klik op onderstaande link voor het hele artikel.

Oliehoek, Leo 27 08 2016