Categoriearchief: ouderen soos stompwijk

Agnes’ wekelijks praatje

En dan is het dinsdag 1 december, de eerste dag van de laatste maand van 2020. Een jaar dat we het liefst zo snel mogelijk vergeten. Maar eerst gaan we nog wat feestjes vieren, want hoe dan ook, dat gaat gewoon door. Onze leden zullen vast nog wel leuke herinneringen hebben aan het sinterklaas feest van toen zij kind waren. Als het kon hun schoentje zetten, meestal op zaterdagavond en dan maar hopen dat Sinterklaas hun huisje niet had overgeslagen en dat er iets lekkers in de schoentjes zat. En op 5 december zelf warme chocomel en een cadeautje, gewoon een gezellige sfeer.

Zelf heb ik die herinneringen ook nog, wij mochten elke avond onze schoen zetten zodra de Sint in het land was en elke ochtend zat er wel wat in. Een kleinigheidje hoor, een taai taai poppetje, een handje kruidnootjes, een schuimpje, een muis of kikker. De spanning als je de trap af sloop naar beneden, eerst kijken of mijn vader al uit bed was om te melken en dan naar de kachel waar de schoenen stonden. En ja hoor, elke avond was het hooi uit de schoen en de tekeningen waren ook verdwenen. Totdat mijn oma het grote geheim verklapte, dat niet Sinterklaas de cadeautjes kocht en kwam brengen maar dat mijn moeder dat gewoon deed, bestellen bij de Termeulenpost en dat de buurvrouw ze op 5 december in de wasmand deed en op de deur kwam kloppen. Oh wat was mijn moeder boos, zij vond het juist zo leuk dat wij er nog in geloofden.

Tegenwoordig is het echt een commercieel feest, de cadeaus kunnen niet groot en duur genoeg zijn helaas. Jammer vind ik dat. En dan dat gesteggel om Piet, gelukkig is het hele feest niet helemaal verdwenen want ik was van de week in de supermarkt en daar kwamen gewoon nog vrolijke Sinterklaas liedjes uit de speakers. Ik betrapte mij erop dat ik gewoon mee stond te zingen in de rij voor de kassa, op anderhalve meter van mijn voorganger en met mondkapje op.

Helaas kunnen wij het dit jaar met de Ouderen Soos niet vieren, iedereen weet wel waarom. Maar de Sint is jullie niet vergeten, als het goed is heeft iedereen al een bezoekje van de oude man gehad. En aangezien hij de pieten thuis moest laten is hij extra vroeg begonnen zodat hij bij iedereen een cadeautje af kon geven.

En dan gaan we richting kerst, de eerste bomen zie je hier en daar al in de huizen staan, vol met lichtjes en versiersels. Kaarsjes die branden, het huis geurt naar dennengroen en men is al bezig om een kerstmenu samen te stellen. Ook kerst zal dit jaar anders dan anders gevierd moeten worden en ook wij kunnen jullie geen gezellige dag aanbieden. Maar dat maken we volgend jaar dubbel en dwars goed.

De berichtgeving over het Corona virus is wisselend, er schijnen nu al drie vaccins te zijn maar alle drie zijn ze nog niet voor de volle honderd procent betrouwbaar en wat de gevolgen op lange termijn zijn is ook niet bekend. In huize Hofstede worden stevige discussies gevoerd of we, als het zover is, ons laten enten of niet. De voors en tegens worden uitgebreid besproken en ook de redenen waarom wel of niet. De stand is momenteel   1 – 1. We gaan het meemaken. Voorlopig ben ik blij het virus de Soos redelijk met rust laat, voor zover mij bekend is er maar één iemand besmet geweest en diegene is inmiddels alweer zo goed als beter, op een paar restverschijnselen na. Laten we hopen dat dit zo blijft en laten we met elkaar hopen gezond te blijven zodat we volgend jaar met z’n allen weer naar het Dorpspunt kunnen. 

Natuurlijk hoort bij de sinterklaasviering altijd een gedichtje dus ik ben weer in mijn pen geklommen:

Toch is het jammer dat we Sint dit jaar niet kunnen verwelkomen,

dat de stoomboot niet bij de Hoge Brug kan komen

dat er geen pieten zijn met zakken vol snoepgoed

maar voor de tanden is dat wel eens goed.

maar in dit rare jaar,

hebben we ook veel geleerd van elkaar

het leven is niet zomaar gewoon

mensen moeten hard werken voor hun loon.

het komt niet zomaar aanwaaien

veel bedrijven gaan naar de haaien.

acties worden opgezet om de middenstand en horeca te helpen

de ideeën zijn niet te stelpen.

maar het zal nog heel lang duren

voordat we het leven weer in de goede richting kunnen sturen.

samen voeren we een strijd

voor een normale tijd.

het leven is niet alleen maar ikke, ikke , ikke

we laten niemand stikken!!

Voor onze leden die pakjesavond vieren heel veel plezier en uit het diepste van ons hart een hele lieve groet van het complet bestuur van Ouderen Soos Stompwijk.

Trees, Aad, Jan, Agnes, Sjaan en Marijke

P.S.: we hebben kaartjes, een prachtig gedicht gekregen naar aanleiding van het sinterklaascadeautje, dat bezorgd is bij onze leden. Natuurlijk onze hartelijke dank daarvoor……

Agnes’ wekelijks praatje

Het bestuur van de Ouderen Soos heeft iets vernomen,

waarvan zij niet hadden kunnen dromen.

vorige week liep er een goede vriend bij onze leden over de daken

met een grote zak vol met geheime zaken

door iedere schoorsteen liet hij zich zakken

om de leden een cadeautje uit te laten pakken

en omdat onze grote vriend alles alleen moest doen

ging het dit keer niet in de schoen

de pieten moesten thuis blijven

dus de Sint heeft ook zelf het gedicht moeten schrijven

maar we hopen dat jullie blij zijn met het cadeau

en voor de Sint: Chapeau!

En hoewel de Sint officieel nog steeds in het land is gaan we toch al langzaam naar de kerst. Zoals het er nu naar uit ziet, of er moet de komende weken nog een wonder gebeuren, kunnen we helaas geen kerstviering in onze mooie kerk organiseren. Maar uit goede bron hebben wij vernomen dat dat wel goed gaat komen. Dus lieve leden, de kerk wordt in deze tijd gewoon betrokken bij het vieren van de geboorte van Jezus, alleen op een andere manier dan jullie gewend zijn. Buiten de viering worden jullie ook niet vergeten, het is alleen helaas niet mogelijk om elders een fijne dag te verzorgen. Maar volgend jaar hopen we dat met elkaar dubbel en dwars goed te kunnen maken.

Alles is en blijft afhankelijk of men het virus onder controle krijgt. De berichtgeving is lichtelijk verwarrend, vind ik tenminste. Er schijnen wel vaccins te zijn, maar nog geen enkele die 100% betrouwbaar is. 95 %, 97 % en er wordt ook al op mensen getest maar resultaten worden daarvan nog niet naar buiten gebracht. Het enige wat wij kunnen doen is rustig afwachten. We houden met elkaar de moed erin en persoonlijk ben ik blij dat het einde van het jaar 2020 in zicht is. Oh ik weet wel, 2021 zal zeker in het begin nog niet veel anders zijn, maar misschien hebben we de tweede helft van het jaar toch een ander vooruitzicht. Ik weet het is koffiedik kijken en ik wil ook niemand valse hoop geven, maar we moeten toch iets hebben om naar toe te leven. Dan kunnen we weer gezellig klaverjassen, kaarten maken en rummicubben. En een aantal leden hun stijve botten weer soepel maken bij Maria door een half uurtje te bewegen op gezellige muziek. Hoop doet leven. En ik benadruk nogmaals, wilt u even een praatje maken, even uw hart luchten of iets vertellen, het maakt niet uit wat of waarover, u mag nog altijd bellen naar Agnes op 06-43412445.

Deze week waren mijn nachten weer wat minder succesvol en de pen en papier op mijn nachtkastje hebben hun werk weer overuren gemaakt. Maar het resultaat vind ik erg mooi geworden, het is hoe het leven is en we hebben er zelf niets over te zeggen. Zoals mijn oma altijd zei: De mens wikt maar God beschikt.

Ga maar op weg naar het licht van morgen,

De weg is lang en het pad onbekend

Er is nog heel veel van de toekomst verborgen

Maar blijf niet wachten, gebruik je talent.

Kies een weg, dat moet gebeuren

Het maakt niet uit hoe oud je bent,

En is het niet de juiste weg

Keer dan om en ga niet treuren

Er is altijd wel iemand die met je mee wil gaan

Maar leef en blijf niet stilstaan!

Een hele lieve groet namens het complete bestuur van Ouderen Soos Stompwijk,

Agnes, secretaris

Agnes’ wekelijks praatje

Ik dacht eigenlijk nou het zal wel meevallen, zo lang ben ik nog niet als secretaris aan de Ouderen Soos van Stompwijk verbonden, maar het oproepje van Henk heeft toch zijn bijval gekregen!! Want vorige week woensdag was het toch echt feest en is Sarah langs geweest! En ondanks de corona was het een geweldig feest(je) met z’n drietjes. Ik had gebak gehaald, m’n moeder had de vlag uitgehangen en haar huisje versierd en mijn zussen hadden een mand met 50 cadeautjes gemaakt. Geweldig. Maar wat misschien toch wel het allermooiste was, waren alle kaarten die ik heb gekregen, zoveel leden van de Ouderen Soos hebben gehoor gegeven aan de vraag van Henk om een kaartje te sturen, maar ook niet leden, oude schoolvriendinnen, kennissen en familie hebben hun best gedaan. Ook het bestuur heeft zich niet onbetuigd gelaten. Ik wil iedereen uit de grond van mijn hart bedanken voor de mooie kaarten met lieve woorden, velen zelf gemaakt, zelfs een gehaakt kleedje met daar weer 50 in gehaakt, een mandala kleurkaart en overal werd de 50 wel benadrukt. De mooie amerylisbol in de glazen vaas, cadeaubonnen, het kon gewoon niet op. De postbode had een zware taak om de 105 kaartjes te bezorgen. Gelukkig was het gespreid over een paar dagen maar het was echt een feestje om naar de brievenbus te lopen. Ik heb er wel een paar dagen over gedaan om ze allemaal open te maken en lezen. Ook uit uitpakken van de cadeautjes ging in etappes. Nogmaals heel veel dank, jullie hebben bijgedragen aan een hele bijzondere verjaardag. Ik denk dat ik volgend jaar maar weer 50 wordt haha, bevalt me eigenlijk wel.

Maar ook die dag gaat weer voorbij en we gaan weer over tot de orde van de dag. Die orde is helaas nog steeds het corona virus. De maatregelen zijn niet versoepeld, eerder uitgebreid en dat is volgens mij de enige juiste keuze, hoe moeilijk het voor bijvoorbeeld de middenstand ook is. Maar beter nu een keer goed dan steeds maar halfslachtig, dan duurt het nog langer voordat we het virus een beetje onder controle krijgen. Het nadeel is wel dat wij de Soos middagen nog steeds niet kunnen opstarten, tot onze grote spijt. Ik zeg het volgens mij iedere week wel maar we missen jullie echt ontzettend en zouden liever gisteren dan vandaag beginnen maar het kan gewoon niet. Ook de viering van de decembermaand zal er anders uit zien dan andere jaren. Maar om een héééééééél klein tipje van de sluier op te lichten, zowel Sinterklaas als de Kerstman vergeten jullie niet. Meer zeg ik niet anders is de verrassing eraf. We zouden het zo graag anders zien, de gezellige Sinterklaasviering en de Kerstviering met een mooie dienst in de kerk maar het gaat helaas niet. Wij hopen in elk geval dat jullie dit ook kunnen begrijpen.

Onderstaand gedichtje is van Toon Hermans, deze keer dus niet van mij zelf maar dat komt misschien omdat ik de afgelopen week heel goed geslapen heb. Meestal ontstaan mijn gedichtjes in de nacht maar deze vind ik zo prachtig dat ik hem graag aan u mee wil geven om over na te denken.

Oud worden is geen zaak van jaren,

Als ik het even zeggen mag,

Ik heb mensen oud zien worden,

In één dag.

Het leven is ook nog iets anders,

Dan alleen een rikketik,

Ik heb mensen jong zien worden,

In één ogenblik!

Toon Hermans

Lieve leden, laten we met elkaar de moed erin houden. Het valt niet altijd mee maar met elkaar kunnen we het, dat weet ik zeker. En u weet ons te vinden he, als u iets kwijt wilt. Maakt niet uit wat, ze zijn er voor jullie.

Een hartelijke groet namens het complete bestuur van Ouderen Soos Stompwijk,

Agnes, secretaris

Tja,

En dan komt er een verzoek van redactie Dorpsketting, of niet leuk zou zijn, alle stukjes uit ons boekje (Mijn) Leven met corona te plaatsen, zodat iedereen in Stompwijk (en vér daarbuiten, lang leve internet) de verhaaltjes kan lezen. Als bestuur zijnde waren we direct enthousiast, maar we hebben er toch nog even over nagedacht en overlegd. Uiteindelijk zijn we met elkaar tot de conclusie gekomen, dat dat inderdaad heel leuk is. Ik wil u wel er op wijzen, dat de stukjes zijn geschreven in de tijd van de eerste golf en dus eigenlijk al weer geschiedenis zijn. Hoewel er nog wel heel veel in deze tijd ook weer van toepassing is. Mijn voorwoord, in bovengenoemd boekje sloot ik af met de woorden: houdt moed, ooit komt alles weer goed, en ik ben er nog steeds van overtuigd, dat dat zo is.

Beste mensen, zoals Agnes steeds wekelijks in haar stukje schrijft: wij missen jullie ontzettend en we kunnen eigenlijk niet wachten totdat het zover is, dat we weer kunnen gaan begingen met onze activiteiten.

Maar… vanaf nu gaan we elkaar toch elke week een beetje ontmoeten, ook al is dit op papier. Vanaf nu wekelijks een verhaaltje uit ons boekje. De spits wordt afgebeten door Sjaak en Ria.

Namens bestuur Ouderen Soos Stompwijk,

Trees van Velzen, voorzitter

Agnes’ wekelijks praatje

Misschien weet u het nog. Tita Tovenaar……dan doe ik DIT (vingerknip) en alles staat stil….!

Dat is eigenlijk ook dit jaar gebeurd, de hele wereld heeft stil gestaan en alles stond op z’n kop. Als leden en bestuur hebben we tijdens de eerste golf van het Covid-19 virus een prachtig boekje gemaakt waar iedereen zijn/haar gedachten en gevoelens over dat virus heeft opgeschreven.

Om alle lezers van de Dorpsketting de mogelijkheid te geven die verhalen te lezen hebben we besloten wekelijks een aantal van die verhalen in de Dorpsketting te plaatsen. Zo kan iedereen lezen hoe een ander deze periode ervaart en er misschien wat steun en troost uit halen. Want dat het virus invloed heeft op het leven is wel duidelijk. We hebben wel een paar dingen aangepast, niet aan de verhalen zelf, maar we hebben wel de foto’s van de schrijvers verwijderd en de achternamen. Dit alles in verband met de wet op de privacy. Een heel aantal leden zijn door mij persoonlijk benaderd om dit te bespreken en toestemming te vragen maar voor degene die ik niet gesproken heb hoop ik dat het op deze manier ook goed overkomt. Mocht u er toch bezwaar tegen hebben dat we u verhaal min of meer anoniem plaatsen laat het dan even weten dan doen we het natuurlijk niet. (Agnes 06-43412445)

Maar we hebben van verschillende leden gehoord dat ze het zo jammer vonden dat het boekje niet door het hele dorp verspreid was en op deze manier hopen we dat dan alsnog te kunnen doen.

Ik zou willen zeggen, veel leesplezier, maar ik weet niet of dat helemaal gepast is. Hoewel, het zijn mooie verhalen geworden, recht uit het hart van onze leden en voor mijzelf sprekend denk ik dat ik het boek nog vaak zal herlezen.

Dan staat er deze week voor mij persoonlijk een mooie gebeurtenis op de kalender, ik ga mijn naam veranderen!! Niet officieel natuurlijk maar vanaf woensdag 11 november mag ik mijzelf Sarah noemen. Ik had het graag met jullie allemaal gevierd op de dinsdagmiddag, een lekkere traktatie bij de koffie, maar helaas zit dat er nu niet in. Echter wat in het vat zit verzuurt niet, dus dat houden jullie tegoed. Want eens gaan we toch weer beginnen met ons gezellige middagen, daar ben ik van overtuigd en dan gaan we een klein feestje bouwen! Geduld is een schone zaak zullen we maar denken en als wij zelf thuis een gebakje bij de koffie nemen reken maar dat we dan aan jullie denken! Mijn man heeft in de Dorpsketting iedereen laten weten dat ik Sarah zal gaan heten, ik wist niet wat ik las!! Dat heeft me wel wat dikke tranen gekost maar dat geeft niet, het gebaar is zo ontzettend lief en een lief gebaar kan iedereen wel gebruiken in deze periode. Proost en lang zal ze leven!!

Inmiddels worden we steeds vaker naar binnen gedreven, het wordt kouder en buiten is niet veel meer te doen. De tuin is zo goed als winterklaar, de mezenbollen hoeven alleen nog maar opgehangen te worden en de tuinset is ook weer opgeruimd. Zodra het weer het nog even toelaat gaan we toch nog even erop uit. Goed aankleden, handschoenen aan en plaid over m’n benen en dan nog even genieten van de natuur. Want ook in deze periode blijft er genoeg te zien, te horen en te ruiken. Ik zou het u ook van harte willen aanraden om, zodra het nog even kan, naar buiten te gaan. Straks zitten we waarschijnlijk de hele winter achter de geraniums dus geniet nu nog even. De schapen lopen nog buiten, voorzien van hun dikke vacht. Verschillende vogels vliegen in grote groepen door de lucht en dat is een prachtig gezicht om naar te kijken. Tot slot is het ook nog goed voor de vitamine D en dat helpt ons ook de winter door.

Lieve leden, wij als bestuur zouden jullie zo graag weer willen zien, maar zoals eerder hierboven geschreven, geduld is een schone zaak. Hou vol en wij met jullie.

Geduld is een mooie gave

Als je wachten kunt

En alles zijn tijd gunt

Komt er niets te laat

En is het alsof je de tijd verslaat

Een lieve groet namens het complete bestuur van de Ouderen Soos Stompwijk,

Agnes, secretaris

Agnes’ wekelijks praatje

Er wordt altijd gezegd, niet terugkijken, niet voorruit kijken, maar leven in het nu. Maar hoe moeilijk is dat in deze tijd? Okay, het achteruitkijken dat gaat nog wel, dat is geweest en kunnen we toch niets meer aan veranderen. Het leven in het nu is ook nog te doen, je moet er wel iets meer moeite voor doen en echt wat opzoeken om de dag door te komen, maar het niet mogen voorruit kijken dat is toch wel het aller-moeilijkste. Want ik denk dat iedereen zich bezig houdt met dezelfde vraag, hoe lang gaat dit allemaal nog duren? Nu de horeca ook zonder pardon tot het eind van het jaar dicht gaat en het voorruitzicht dat de regels nog strakker aangehaald kunnen halen? Dat wordt een vreemde december maand.

Het voordeel is wel dat ik lekker kan hobbyen en ik hoop dat jullie dat ook doen. Mijn kerstkaarten zijn klaar en ik ben nu aan een hele leuke painting bezig van een Engels Bulletje op het toilet, dat is een cadeautje voor iemand die heel veel voor mij betekent. Aangezien je toch de deur niet uit mag kan je lekker door gaan, zolang mijn lijf het toestaat. De paintings die ik nog op voorraad heb is zo groot dat de Corona nog wel 5 jaar kan duren, wat natuurlijk absoluut niet de bedoeling is maar bij wijze van spreken dan. Heel soms gaan we wel even naar de winkel, je moet toch boodschappen hebben en zo, waren we vandaag ook even bij de Action. Normaal kan ik daar zo van genieten, lekker snuffelen, de sinterklaas en kerstspullen liggen gebroederlijk naast elkaar in de schappen, maar het was zo druk dat ik het er benauwd van kreeg. Snel halen wat we nodig hadden en weg wezen. Natuurlijk nog wel op het laatste moment een paar zakken kruidnoten in het mandje gegooid, want die kan ik echt niet missen als ik lekker bezig ben, pot thee en bak kruidnoten ernaast. Of als ik ’s nachts niet slapen kan dan zijn ze ook een hele goede vervanger voor een slaappil.

Helaas kunnen wij jullie als bestuur van de Ouderen Soos nog steeds geen hoop geven over het wel of niet opstarten van de soos, maar ik zou er dit jaar niet meer op durven hopen. En ook volgend jaar moeten we het nog maar zien. Maar wij laten jullie natuurlijk niet in de steek, we proberen op z’n tijd toch iets leuks te doen wat kan binnen wat mag. Dat dit op prijs gesteld wordt door jullie blijkt wel want afgelopen week kregen we weer dit hele lieve kaartje als bedankje voor chrysantenplant en de rest. Dat doet ons ook echt goed en geeft ons een warm gevoel.

Mochten jullie zelf iets willen doorgeven doe dat gerust. Ziekte, feest, iets bijzonders, laat het ons weten zodat we op de hoogte blijven van het wel en wee, want jullie gaan ons echt aan het hart.

Als deze Dorpsketting uitkomt is het inmiddels Allerheiligen en Allerzielen geweest. Hierbij gedenken wij hen die ons het afgelopen jaar of eerder ontvallen zijn. Wij hebben beide dagen een kaarsje opgestoken, de namen van de overledenen van 2020 stonden vermeld in de Dorpsketting. Want het is dan wel voorgoed uit ons midden maar nooit uit ons hart. Heel veel sterkte voor een ieder die het afgelopen jaar een dierbare verloren heeft.

Mijn slotgedichtje is bedoeld voor iedereen, niet alleen voor Allerheiligen en Allerzielen. Ik hoop dat jullie allen er wat steun aan hebben.

De bomen groeien uit de grond,

En uit hun stam de twijgen

En iedereen vind het heel gewoon

Dat zij weer bladeren krijgen

We zien ze vallen op de grond

En dan opnieuw weer groeien

Zo heeft de aarde ons geleerd

Dat al wat sterft zal bloeien.

Een hele lieve groet namens het complete bestuur van Ouderen Soos Stompwijk,

Agnes, secretaris

Onderstaand kaartje mochten wij afgelopen week ontvangen, ontzettend leuk!!!

Namens het

Hele bestuur,

heel erg bedankt,

we doen het graag voor

jullie!

Agnes’ wekelijks praatje

Langzaam maar zeker glijden we door de tijd. Het corona virus is nog nooit zo actief geweest, niet alleen in Nederland maar over de hele wereld. Sommige landen zijn zelfs compleet in lock down en ik heb zo stiekem het vermoeden dat wij daar ook wel eens naar toe kunnen gaan. We zullen zien.

Afgelopen week hebben een heel aantal van onze leden een telefoontje van mij (Agnes) gehad met de vraag of hun bijdrage aan ons boekje (Mijn) Leven met Corona ook in de Dorpsketting geplaatst mag worden zodat iedereen het kan lezen en er misschien wat steun uit kan halen en zich daardoor minder alleen of angstig voelt. Iedereen reageerde daar heel positief op maar waarschijnlijk zijn we toch iets te enthousiast geweest en hebben daarom het hele plan even ‘on hold’ gezet. Vroeger, ja dat bestond nog….vroeger….., hadden we alleen de papieren Dorpsketting en die bleef in Stompwijk. Er zal misschien eens een exemplaar in Zoeterwoude of Leidschendam terecht gekomen zijn maar daar bleef het dan wel bij. Tegenwoordig hebben we internet. Een bron van informatie, je kan alles opzoeken en terugvinden en juist dat laatste is nu een beetje waar de schoen wringt. Want er is ook nog zoiets als de wet op de privacy. Ook al vragen wij netjes toestemming aan jullie voor het plaatsen, de Dorpsketting staat ook op Internet en op Facebook en het zou dus zomaar kunnen zijn dat je ineens een verhaaltje van één van onze leden tegenkomt in Limburg of Zuid Frankrijk. Als het eenmaal op internet staat gaat het er ook niet meer af, het blijft daar voor eeuwig zweven. Dan moeten we ons even goed afvragen of we dat willen. Wij als bestuur zijnde gaan de komende tijd goed nadenken wat de gevolgen kunnen zijn en of we er al dan niet mee door gaan. Hou de Dorpsketting in de gaten, het wordt vervolgd.

Voordeel van deze telefoontjes is wel dat ik de meeste van jullie weer een keertje gesproken heb en wat is het toch heerlijk om jullie stemmen en verhalen te horen. Helaas kunnen we nog steeds geen hoop en tijdsbestek geven wanneer we weer kunnen beginnen maar reken maar dat we er bovenop zitten. Want ook wij missen die gezellige dinsdagmiddagen en we missen zeker jullie aanwezigheid. Altijd gezellig, altijd een goed humeur, het klaverjassen werd vaak steeds fanatieker en de kaartenmakers en rummicubbers gingen rustig hun gang. Nog steeds ben ik elke dinsdagmiddag een beetje ontheemd, terwijl je zou denken het is nu al vanaf maart dat we niet meer bij elkaar komen, daar zou je nu toch wel aan gewend moeten zijn. Nou nee, ik in elk geval niet. Ik wil de tijd wel voorruit duwen, maar helaas, dit weekend is de tijd zelfs een uur achteruit gegaan. Pfffff, nog een uur langer in dit nare jaar 2020. Laten we met elkaar toch hopen dat 2021 een stuk beter wordt en dat we het virus onder controle krijgen.

Om de tijd te verdrijven ben ik maar kerstkaarten gaan maken. Het is misschien nog wel een beetje vroeg, maar aan de andere kant, het is zo december. Ik maak ze met Diamond Painting en ik ben er hartstikke trots op dat ik met mijn ellendige handen dit toch nog voor elkaar krijg.

Tot slot ontstaan in één van de vele slapeloze nachten van afgelopen week een klein gedichtje om over na te denken:

Het is onzin

Zegt het verstand

Het is wat het is

Zegt de Liefde

Het is ongeluk

Zegt de berekening

Het is alleen maar verdriet

Zegt de angst

Het is uitzichtloos

Zegt het inzicht….

Maar het is wat het is

En meer kunnen we er niet van maken!

Een hele lieve groet namens het complete bestuur van de Ouderen Soos Stompwijk,

Agnes, Secretaris

o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o

Zoals u in de vorige Dorpskettingen heeft kunnen lezen, worden er in het Dorpspunt vogelhuisjes gemaakt, die door het hele dorp verspreid gaan worden. Nou ja, gemaakt, de huisjes hebben hun vorm al, het enige wat u hoeft te doen, is ze een kleurtje geven. Ook u kunt hier natuurlijk aan mee doen! Moeilijk?? Dat valt best mee hoor, u hoeft echt niet te schilderen, de huisjes worden bedekt met een servet. Natuurlijk wordt hier gebruik gemaakt van een speciale techniek, maar onder de bezielende leiding van Elly de Waal, gaat het u zeker lukken. En…….. natuurlijk zit u op gepaste afstand van elkaar. En weet u? Het is gewoon om de week, op dinsdagmiddag om 14.00 uur.

Uiteindelijk zal Stompwijk er dan heel vrolijk en gezellig uit gaan zien. Nog vrolijker en gezelliger dan dat het nu al is. Omdat het de bedoeling is, om Stompwijk wat op te vrolijken, is dit voor u een gratis activiteit. Petra heeft een fonds gevonden, die de hele boel subsidieert. U betaalt alleen de koffie: 2 kopjes voor € 1,50. Bent u enthousiast geworden? Vraag uw buurvrouw, vriendin, of wie dan ook om mee te komen, want samen is gezelliger dan alleen. Houdt u de Dorpsketting in de gaten………. Of bel mij: 06-42 33 21 51.

Groetjes, Trees van Velzen, voorzitter

Agnes’ wekelijks praatje

En toen was het dinsdagavond 13 oktober, de langverwachte persconferentie van premier Rutte stond denk ik bij iedereen op het programma. Zelf heb ik bewust niet gekeken, anders slaap ik de hele nacht weer niet en het wordt toch wel 1000 x herhaald. En inderdaad, dat was ook zo. De maatregelen die afgekondigd werden, waren eigenlijk ook niet echt een verrassing meer. Bijzonder te zien hoe mensen reageren op het feit dat er na een bepaalde tijd geen alcohol meer verkocht mag worden door de winkels. Overdag worden karren vol geladen, alsof het alleen daar om gaat. Het is ook gewoon het verleggen van het probleem, dat zie je dan maar weer want mag je het ’s avonds niet kopen dan koop je het gewoon overdag. De horeca helemaal dicht, behalve hotels die mogen wel open blijven en daar kan je eten als je daar dan ook gaat slapen. Sporten ook verboden, behalve het voetbal. Waarom dat juist alleen het voetbal? Ook dat is een contactsport en kom je dus met elkaar in aanraking. Maar goed, wij zijn geen regering dus we zullen sommige beslissingen wel nooit snappen. Als ze maar nut hebben, daar gaat het om en dat zullen we moeten afwachten.

De herfst is nu toch echt wel in alle hevigheid losgebarsten, zo schijnt er nog een heerlijk zonnetje, zo regent het dat het giet en waait de wind al door de bomen. Een aantal bestuursleden van de onze Ouderen Soos zijn afgelopen week op pad gegaan om onze leden een hart onder de riem te steken door middel van een mooie chrysantenplant te brengen. Weer even laten weten dat we jullie echt niet vergeten maar dat we helaas niets anders kunnen. Het gebaar werd wel gewaardeerd, het was ook een vrolijke boel om al die planten bij elkaar te zien staan. Onze voorzitter had zich weer een blauwe hand geschreven met een mooie spreuk op een kaartje en zo hebben we hopelijk toch weer wat gezelligheid kunnen brengen. Ik ging zaterdagochtend naar Stompwijk en zag her en der de plantjes buiten staan, in de tuintjes, op een tafeltje of in de grond, gezellig!!

Ondanks alle ellende van het Corona virus zijn en blijven er nog steeds mooie en leuke momentjes. Je moet ze alleen wel willen zien, hoe moeilijk dat ook is. Maar als je ze ziet, pak ze dan en geniet ervan. Zoals een paddenstoel, rood met witte stippen. Vind ik zelf nog altijd bijzonder. Dat kabouter Spillebeen nooit thuis is dat is dan wel weer jammer maar het is niet anders. Zoals een onverwacht kaartje in de brievenbus, een echt kaartje, niet via de e-mail. Want hoe makkelijk dat ook is, echte post ( behalve blauwe enveloppen) is toch nog leuker. Iets lekkers voor bij de koffie meenemen, de winkels liggen alweer vol met sinterklaas snoepgoed en genieten op de bank met een boek, een beker warme chocomel en een stuk gevuld speculaas……heerlijk. Het zijn maar wat kleine voorbeeldjes, maar die kunnen de dag net even opfleuren.

Wij van het bestuur hopen dat alle informatie die er vorige week in de Dorpsketting heeft gestaan inmiddels een beetje doorgedrongen is. Heeft u nog vragen bel dan gerust, als we kunnen zullen we er alles aan doen om er een antwoord op te geven of om ergens mee te helpen. Ook voor een praatje mag u nog steeds naar Agnes bellen 06-43412445. Schroom niet, pak de telefoon en bel gewoon. Als het niet uitkomt of er wordt niet opgenomen spreek dan gerust even uw naam in dan bel ik later terug. We kunnen allemaal op zijn tijd wel een steuntje gebruiken!

Deze keer heb ik geen bijzonder speciaal gedichtje maar gewoon een leuke die past bij het jaargetijde:

Herfst, daar ben je weer

Met je pittige geuren

En je bladeren die dwarrelen

In 1000 warme kleuren

Herfst, daar ben je weer,

Met je storm en je regen

Zwammen, eikels, spinnen,

Natte kleren en wind tegen

Herfst je bent er weer

Kom, laat me je omarmen

Want ondanks al je buien

Geniet ik van je charme!

Lieve mensen hou vol en zoals op het kaartje bij de chrysant geschreven staat: Dit hele rare jaar brengt ons, op afstand, heel dicht bij elkaar!!!

Een hartelijke groet van het complete bestuur van de Ouderen Soos Stompwijk,

Agnes, Secretaris

Agnes’ wekelijks praatje

Lange tijd leek het erop dat Stompwijk de dans ontsprong als het om het Corona Virus ging. Slechts hier en daar een lichte besmetting en van een IC opname was al helemaal geen sprake. Maar nu worden we toch ingehaald door de tijd en is ook in Stompwijk het virus toegeslagen. Dat betekent dat de regels die net een beetje versoepeld waren weer strakker zijn aangehaald. Dat betekent mondkapje op, handschoentjes aan, alles ontsmetten en dan maar hopen dat je niets vergeten bent bij de supermarkt want dan kan je weer terug en overnieuw beginnen.

Het bestuur van de Ouderen Soos zit niet stil, er komen veel vragen op ons pad en die proberen we allemaal zo goed mogelijk te beantwoorden. Als eerste de vraag, wat doen we met de contributie van 2021? In 2020 heeft iedereen gewoon betaald maar half maart moesten we al stoppen met onze gezellige dinsdagmiddagen en we zien het er niet van komen dat we dit jaar nog kunnen beginnen. Na wat over en weer gepraat waren we het er eigenlijk vrij snel over eens dat we in 2021 pas weer contributie gaan innen als we ook daadwerkelijk veilig en wel mogen beginnen. Dat kan dus betekenen dat we in maart zouden kunnen gaan starten en dus dan vanaf maart contributie gaan betalen, maar het kan ook betekenen dat dit pas in juni zal zijn. We weten het niet, het is koffiedik kijken maar we hopen dat we jullie hiermee een passende oplossing  hebben kunnen aanbieden t.o.v. 2020.

Dan de decembermaand. Zoals het er nu naar uitziet zal het niet lukken om deze gezamenlijk te vieren. Natuurlijk vergeet de Sint jullie niet en valt er (misschien) een aardige attentie in jullie schoen. De kerstviering is moeilijker en na veel overleg is besloten dat, als de situatie zo blijft, deze niet doorgaat. We kunnen niet met al onze leden in de kerk, daar mogen maar 30 mensen binnen en wij zijn al met ruim 60. Dan zouden we daarna natuurlijk lekker koffie willen drinken met wat lekkers en er een gezellige dag van maken maar ook daar hebben we geen ruimte voor. Natuurlijk hebben we  ook hier een kleine vervanging voor en dan hopen we maar dat we volgend jaar met alle leden een mooie dienst kunnen vieren en er daarna een mooie dag aan vast knopen. Het doet ons echt zeer om jullie dit te moeten vertellen maar het is helaas niet anders. De verantwoordelijkheid die wij hebben ten opzichte van jullie weegt toch zwaarder dan de kerstviering.

Zoals aan het begin van dit stukje genoemd is het Corona Virus momenteel op volle kracht in Stompwijk aanwezig. Dus lieve mensen, lid of geen lid van de Ouderen Soos, jong of oud, dik of dun, wees alsjeblieft voorzichtig. Doe een mondkapje op als je even een boodschap gaat doen, desinfecteer regelmatig je handen en blijf op gepaste afstand van elkaar. Ik weet dat het RIVM anderhalve meter als advies geeft, maar als u zich daar prettiger bij voelt hou dan gerust 2 meter afstand. Betaal zoveel mogelijk per pin, heeft u deze mogelijkheid niet en u wilt contant betalen vergeet dan niet dat de caissière het moet aannemen, contant geld is en blijft een wettelijk betaalmiddel.

Ik weet dat de laatste weken de kaartclubjes als paddenstoelen uit de grond zijn geschoten, gewoon bij de mensen thuis. Denk daar ook eens goed over na en zet het anders even stop. Als het virus weer wat onder controle is kan het gewoon weer opgepakt worden.

Ik ben mij er van bewust dat wij met deze adviezen weer een aantal leuke, gezellige dingen van u afnemen. Maar we willen u zeker niet kwijt aan dit virus en hopen natuurlijk dat, als we weer kunnen en mogen beginnen, we u gezond en wel weer terug zien. Ook hopen we dat u lid wilt blijven, het is natuurlijk zo dat ondanks het virus het leven wel verder gaat en dat u ook uw leven weer inricht. Toch hopen we dat u de dinsdagmiddag in uw achterhoofd vrij wilt houden, zodat we weer met elkaar gezellig kunnen klaverjassen, rummicubben, kaarten maken en bewegen op muziek. Het zou ontzettend jammer zijn als we de Ouderen Soos op moeten heffen bij gebrek aan leden.

Dat we nu even niets kunnen doen heeft ook wel wat voordelen, want we kunnen ons weer extra hard maken voor de opgang naar het Dorpspunt en het aantal parkeerplaatsen op de dinsdagmiddag. Beide hebben echt wel aandacht nodig, zeker ook de opgang naar het Dorpspunt. Dus achter de schermen wordt wel hard gewerkt zodat we straks veilig en wel weer kunnen beginnen. Ieder nadeel heeft zijn voordeel. We zijn in contact met de gemeente en het bestuur van het Dorpspunt en zodra en nieuws te melden valt zullen we u dat zeker laten weten.

Voor dit moment is het wel weer even genoeg denk ik, u bent overspoeld met informatie en nu is het weer afwachten op de volgende persconferentie van minister-president Rutte. Lees het praatje rustig nog eens een 2e keer door en tot slot wil ik u nog zeggen:

Kijk dagelijks eens om je heen, overal is wel iets leuks te zien.

Een hele lieve groet, recht uit ons hart, van het complete bestuur van de Ouderen Soos Stompwijk,

Trees, Aad, Jan, Agnes, Sjaan en Marijke

Agnes’ wekelijkse praatje

Dat het corona virus alles op zijn kop zet weten we inmiddels maar al te goed. Zo ook onze jaarlijkse ontmoetingsdag, die we eigenlijk dinsdag 6 oktober zouden vieren. Wat zullen we het missen, het doet ons echt pijn om ook dit gebeuren af te moeten lassen. Het begin van het nieuwe seizoen, met de mooie dankmis in onze eigen prachtige kerk en daarna de gezellige dag met elkaar en natuurlijk het heerlijke eten en drinken. We zouden het zo graag anders zien, maar het gaat niet. We hopen op jullie begrip en we gaan er van uit dat we het volgend jaar driedubbel en dwars kunnen inhalen. Dan zullen we er een extra mooie en bijzondere dag van maken, sowieso uit dankbaarheid dat het virus onder controle is. Maar ik loop op de zaken vooruit, dit jaar moeten we helaas verstek laten gaan.

De zomer is nu toch voorgoed voorbij, de laatste drie maanden van dit rare, gekke jaar zijn begonnen. Het is ’s morgens alweer langer donker, het is fris en we steken de houtkachel alweer aan. Nu we buiten niet veel meer te doen hebben maken we het binnen maar gezellig. Kaarsjes erbij, een wierrookje en lekker aan de hobby. Ik hoop echt dat jullie je allemaal nog kunnen vermaken. Je hoort veel verschillende berichten, sommige clubjes worden opgestart en er worden in kleine groepjes spelletjes gespeeld. Ook wordt er koffie bij elkaar gedronken. Aan de andere kant worden er evenementen afgezegd, clubhuizen of kantines worden gesloten en weer is de horeca degene die de grootste klap krijgt. Waar gaat dit toch naar toe? Lieve leden laten we toch proberen de moed erin te houden en het een beetje gezellig met elkaar te maken. Hou u aan de regels van het RIVM, het grootste voorbeeld is de president van Amerika, die dacht ook dat het allemaal wel mee viel maar nu zijn zowel hij als zijn vrouw positief getest en ligt Donald Trump in het ziekenhuis. Het virus kijkt niet naar wie je bent, huisvrouw of president, met een beetje pech kom je allemaal aan de beurt.

Van onze vakantie hebben we een fotoboek laten maken, wat is dat toch leuk. We zijn alle 4 van de foto’s, we knippen er rustig op los en wat niet mooi is wordt verwijderd. Het uitzoeken van de foto’s, welke gaan we in het boek zetten, de tekst erbij, het is een hele klus maar zo leuk om te doen. En dan hou je er een prachtige herinnering aan over. Het is jammer dat de Soos middagen niet doorgaan want ik weet zeker dat mijn moeder het boekje mee had genomen en dat het de hele zaal door was gegaan. Zo trots is ze erop.

Als laatste wil ik jullie het volgende meegeven want ooit komt dit weer:

Uitkijken over zee, duiken in de golven

Niet onder zorgen bedolven, ik voel me heel tevree

Fietsen of wandelen in de polder,

De zon op je huid en de wind om je oren

De vogels zingen luid, het leven smaakt naar vrij

Mogen doen wat je kunt

En zijn zoals je bent

Kom wie doet er met mij mee

Dan voelen we het alle twee!

Een hele lieve groet namens het bestuur van Ouderen Soos Stompwijk,

Agnes, secretaris