Categoriearchief: ouderen soos stompwijk

Agnes wekelijkse praatje

Was het vorige week nog -10, lag er een dik pak sneeuw en waaide er een stevige ijskoude wind, deze week verdween de sneeuw in rap tempo, binnen twee dagen was alles weg en elke dag werd het wat warmer. Wat een heerlijkheid. Gewoon weer naar buiten zonder eerst je Eskimopak en je moonboots aan te hoeven maar genieten van de eerste voorzichtige zonnestralen. Geen bevroren eieren in het kippenhok en ook het water van de vogels was niet meer bevroren zodat ze weer lekker hun dagelijkse badje konden nemen. Kortom, hopelijk hebben we met deze ene week de winter gehad. Maar zeg het nooit te hard, want de natuur is grillig en doet wat ze zelf wil. Het mooie was wel dat er volop geschaatst kon worden, een prachtig gezicht op de Does, een lange sliert van schaatsers en zo druk dat ik het dorp niet eens kon inkomen nadat ik bij mijn moedertje was geweest. Iedereen nam het ervan, zodra het kon even uit huis, even uit de sleur en een hele frisse neus halen. Begrijpelijk maar ook weer niet, want er zijn nog steeds Corona regels van kracht. Nu denkt u misschien daar heb je haar weer met d’r Corona, maar we willen er toch graag van af? Dan moeten we er wel wat van laten, zelfs al is het deze sneeuw en schaatspret, iets wat niet vaak voorkomt. Keuzes maken en voors en tegens tegen elkaar afwegen, het is zo moeilijk allemaal.

Het enten tegen het Covid-19 virus is nu echt goed op gang gekomen, zeker voor de mensen op leeftijd. De jongeren zullen nog even moeten wachten. Ik hoor aan alle kanten dat men de eerste spuit inmiddels gekregen heeft, nu is het wachten op de tweede. De enige klacht die ik eigenlijk hoor is een paar dagen een stijve arm maar verder niets. Vanuit Stompwijk moeten de mensen naar het ADO Stadion en het schijnt allemaal goed te lopen. Heb nog niet gehoord dat de naalden op waren, of het vaccin niet koel genoeg bewaard dus dit is wellicht een keer goed geregeld. En nu doorgaan zodat iedereen, jong of oud, zo snel mogelijk hun prikken gehad hebben. Zelf heb ik er flink over na moeten denken, zal ik wel of zal ik niet? Ik spuit al zoveel rommel in mijn lijf, ik slik al zoveel pillen, wat is de werken van de spuit tegen het Covid-19 virus op mijn andere spuiten? Na een goed gesprek met de huisarts besloten mij toch maar te laten enten, is het niet voor mijzelf dan is het in elk geval voor een ander en kan mij nooit verweten worden dat ik iemand besmet heb omdat ik mij niet heb laten enten.

Buiten het enten is ook de Avondklok een veelbesproken onderwerp, moet deze nu blijven of niet. De rechter moest er zelfs aan te pas komen, die oordeelde dat de avondklok per direct afgeschaft werd waarop het kabinet meteen in hoger beroep ging en er een nieuwe wet uit de grond werd gestampt die alle uitspraken van de rechter overschrijd. Volgende week dient het hoger beroep en zou de uitspraak zijn, maar dat is nu eigenlijk niet meer nodig als gevolg van die nieuwe wet.

Dan zijn er ook nog ministers die te pas en te onpas hun eigen opgestelde regels overtreden en daarvoor openlijk hun excuses aanbieden op tv. Kortom, een rommeltje en we zullen zien waar het eindigt. We proberen met elkaar de moed erin te houden, want het is toch wel de bedoeling dat we ooit weer gezellig op de dinsdagmiddag gaan klaverjassen, kaarten maken en rummicubben en voor een aantal leden een half uurtje de benen in de lucht te gooien onder de bezielende leiding van Maria. Dat is ons doel, daar gaan we voor en daarom houden we het vol!

Hou vol

En voel je goed

Vind kracht

In jou

Geloof

In jezelf

Heb hoop

En Vertrouw

Een lieve groet namens het bestuur

Ouderen Soos Stompwijk,

Agnes, secretaris

Agnes’ wekelijks praatje

Koning Winter regeerde deze week het land met strenge hand. Wat een kou, wat een vorst en wat een sneeuw. Lang geleden dat de wereld zo wonderlijk wit was, een prachtig gezicht maar ook helaas veel ongemakken. Zelfs het eenvoudige klusje van de kippen voeren en eitjes rapen werd een hele onderneming. Dik aankleden naar beneden schuifelen, het water ontdooien, eten geven en 1 dag haalden we de eitjes bevroren uit het hok. Die konden dus rechtstreeks de kliko in. Dan maar wat extra hooi in het hok zodat ze een lekker warm nestje konden maken en de rest van de week geen last meer gehad. We zaten er wel bovenop hoor, wat de kippies deden dat deden wij ook en zo haalden we toch steeds warme eitjes onder hun kontjes vandaan!

Maar persoonlijk ben ik blij dat het weer gaat dooien, de kou is funest voor mijn lijf en ben aan alle kanten stram en stijf. Dus we gaan gewoon weer door onderweg naar de lente! Wij hopen in elk geval dat er geen leden in de sneeuw gevallen zijn, benen of heupen gebroken, maar we hebben niets gehoord dus we gaan ervan uit dat iedereen heel is gebleven.

Dan is ook in Stompwijk het vaccineren tegen het Covid-19 virus begonnen. Mijn eigen moedertje heeft ook de eerste prik gehad, ze moest ervoor naar het Ado stadion om 19.00 uur ’s avonds. Het liep als een trein, de spuit zat er zo in, daarna moest ze even een kwartier wachten in een leunstoel en kon mijn zus de pas ophalen waarop stond dat ze de eerste vaccinatie gehad had en de afspraak voor de 2e op 19 maart. Buiten een beetje een stijve arm heeft ze verder nergens last van dus dat gaat wel goed komen. Ook het eerste lid van ons bestuur heeft de eerste prik gehad, toch wel een beetje bijzonder vind ik. Voor ons zal het nog wel even duren voordat we aan de beurt zijn, we zijn dan wel ziek maar zijn nog jong en eerst zijn de ouderen aan de beurt. We wachten geduldig.

Verder was het dus een rustige week, buiten had je eigenlijk niets te zoeken dus maken we het binnen maar gezellig, houtkachel lekker aan, troost eten, aan onze hobby werken en een filmpje kijken op Netflix. Dan komen we de dagen ook wel door. De hotline met mijn moeder was dag en nacht open, elke flintertje nieuws werd uitgebreid besproken.

Ik moet echt een compliment aan de redactie van de Dorpsketting maken, wat een prachtige ketting vorige week. Vol met foto’s van sneeuwpret, prachtige vergezichten en grappige foto’s van mens en dier die genoten. Schitterend gedaan, ik heb begrepen dat het een hele klus was maar, en ik denk dat ik voor alle lezers spreek, het was een genot om de Ketting te lezen. Heb dat dan ook meerdere keren gedaan, want als e het maar één keer doet dan mis je een heleboel. Steeds zie je weer een andere foto of lees je weer een ander nieuwtje. Chapeau!!

Hopelijk kunnen we vanaf volgende week heel rustig richting onderstaande gedachte gaan:

Met mijn snoetje in de zon,

Met een wijntje, lekker fris

Zou ik heel even vergeten

Dat het nog winter is

Duw jouw warmte hart

Eens dichter tegen mij aan

Zodat mijn koude lichaam zich kan verwarmen

En in jouw ritme mee kan gaan

Het bestuur van Ouderen Soos Stompwijk wenst al haar leden een hele fijne week, blijf gezond en weet dat we aan jullie denken.

Agnes, secretaris

P.S.: Ik ben nog steeds dagelijks telefonisch bereikbaar voor een praatje, al dan niet met een lach en een traan. Dus als ik u niet bel, schroom niet en bel mij. Ik kijk er naar uit. 06-43412445

Agnes’ wekelijks praatje

C’est La Vie, zo is het leven,

Je krijgt het slechts te leen,

Voor heel even……

Heb ik het vorige week in mijn praatje over hoe we de moed erin kunnen houden, om te genieten van de dingen die er op je pad komen, ook al zijn ze nog zo klein, deze week begin ik mijn praatje helaas heel anders.

Op 3 februari kregen wij het droeve bericht dat de schoonzoon van één van onze lieve leden veel te jong, op leeftijd van 53 jaar, is overleden. Dan staat de wereld even stil en word je met beide benen weer vol op de grond gezet. Waarom? Dan kan je toch echt niet meer genieten van het leven, je kan genieten van de herinneringen die hij achterliet maar daar is het nu nog veel te vroeg voor. Hij laat een lieve vrouw en veel te jong gezin achter……Het bestuur Ouderen Soos Stompwijk wenst alle nabestaanden heel veel sterkte toe in deze moeilijke tijd.

Dan is het moeilijk om een omslag te maken naar toch weer een positief onderwerp, eigenlijk vind ik het niet passend maar het grote cliché dat het leven doorgaat is een feit. A.s. zondag is het Valentijn, de dag van de Liefde. Liefde kent vele facetten, hoeft niet perse tussen man en vrouw te zijn, maar kan broertje, zusje zijn, neefje, nichtje, collega’s, buurtjes  en zelfs tussen mens en dier. De mogelijkheden zijn eindeloos. Hoe Valentijnsdag ontstaan is weten we eigenlijk niet precies. Er doen vele verhalen de ronde. De meeste mensen geloven dat het de dag is dat Priester Valentius stierf, een Romeinse priester die zich had bekeerd tot het christendom. Valentius was een goed mens en hielp mensen die het moeilijk hadden en wel een steuntje in de rug konden gebruiken. Tegenwoordig is het vooral een commercieel feest, kon het vroeger nog af met een bloemetje of een klein cadeautje, tegenwoordig kunnen de cadeaus niet groot genoeg zijn. Ik hou het meer bij de kleine cadeautjes, maar kan mij wel voorstellen dat er mensen zijn die wat groter uitpakken, zeker nu  is het toch even een lichtpuntje in  een onzeker en raar jaar. Geniet van deze dag en wees een beetje extra lief voor elkaar. En vergeet niet, een cadeautje hoeft echt niet groot te zijn om te laten blijken dat je om een ander geeft.

Dan schijnt het zo te zijn dat we deze week bar en boos winterweer krijgen. Dachten we al heel voorzichtig aan het voorjaar, de eerste zonnestralen, lekker weer naar buiten, de tuin weer onder handen nemen, het ziet er naar uit dat we daar nog even mee moeten wachten. Het heeft ook wel weer wat, een wondere, witte, stille wereld en de meeste 11 steden tochten zijn in het verleden in januari/februari gereden, maar toch…..we zijn er zo aan toe na de lock-down en alle maatregelen tegen het Coronavirus. We zullen zien of we nog een mooie sneeuwpop kunnen bouwen en natuurlijk is het vooral voor de kinderen genieten. Pas maar op, je hebt zo een sneeuwbal in je nek haha. Maar in elk geval lieve leden, geniet van het eventuele mooie wintergezicht maar pas op als u naar buiten gaat. Blijf liever binnen want een val is zo gebeurd en vaak is dan het leed niet te overzien. En in het kader van Valentijnsdag en het Coronavirus is er altijd wel een jonger iemand die een boodschapje wil doen wil het nodig zijn.

Wij wensen jullie een hele fijne week, wellicht met een lach en/of een traan en zorg goed voor elkaar.

Het boek is geschreven,

nog voor het is verteld

het verhaal van het leven

grotendeels voorspeld

Dit keer doe ik het anders

het geschreven boek is uit

dit keer doe ik het anders

ik schrijf mijn verhaal niet meer vooruit…….

Een liefdevolle groet namens het complete bestuur Ouderen Soos Stompwijk,

Agnes, secretaris

Aanvulling Agnes’ wekelijks praatje

De mens wikt en god beschikt…..een gevleugelde uitspraak van mijn oma die toch regelmatig voorbijkomt.

Zo ook deze week.

Hadden wij als bestuur van de Ouderen Soos weer een leuke actie bedacht in het kader van Valentijn en het naderende voorjaar, gaat het dik sneeuwen en 10 graden vriezen…… Dat is op zich niet zo erg natuurlijk en kan prachtige plaatjes opleveren, maar voor onze actie is het funest en vandaar dat we dan ook besloten hebben de verrassing twee weken uit te stellen. Dus helaas zien jullie ons deze week niet aan de deur verschijnen met iets leuks en een mooie, zelfgemaakte kaart. Over die kaarten wil ik nog even zeggen dat die gebaseerd waren op Valentijn, maar om die nou weg te gooien of een jaar in de kast te laten liggen is ook zonde, dus die doen we er over twee weken gewoon bij en vieren we gewoon wat later de dag van de Liefde. We hopen op jullie begrip, we vinden het ontzettend jammer en hadden er ook heel veel zin in maar het moet wel kunnen.

Dus zonder koning winter zien we jullie hopelijk over twee weken.

Toch een hele fijne (Valentijnsdag) dag en een lieve groet namens bestuur Ouderen Soos Stompwijk,

Trees, Aad, Jan, Agnes, Sjaan en Marijke

Agnes’ wekelijks praatje

geluk vind je niet in de morgen

en niet op een later moment

geluk vind je in blij zijn met wat je hebt

en wie je bent

geluk vind je niet in groter,

niet in duurder, niet in meer,

geluk vind je in kunnen genieten,

daar vind je het keer op keer

Dat valt niet altijd mee maar soms komt er iets op het juiste moment op je pad, waar je het geluk vind waar je zo op zoek naar bent. Zo ook de advertentie van de Ouderen Soos Stompwijk waarin zij een nieuwe secretaris zochten. Inmiddels is dat alweer een jaar geleden en dat betekent dus dat ik alweer een jaar ‘in dienst’ ben! Na een lange moeilijke periode was ik weer zover hersteld dat ik weer zin had om wat te doen en toen ik die advertentie zag staan dacht ik Bingo! Die is voor mij. Zo gezegd, zo gedaan, zo gebeld en de week erop gegaan! Wel een beetje zenuwachtig maar ik werd met zoveel liefde en blijdschap binnengehaald, zowel door het bestuur als jullie, leden, dat was gewoon hartverwarmend en dat gevoel kan ik zo nog terug halen. Eigenlijk was ik al snel gewend, ik vond mijn plekje wel totdat na anderhalve maand het Corona Virus roet in het eten gooide en we onze gezellige dinsdagmiddagen moesten staken vanwege besmettingsgevaar. Dat wil niet zeggen dat hiermee alweer een einde kwam aan mijn ‘dienstverband’ nee misschien werd deze nog wel intenser dan voorheen. We konden dan wel niet meer klaverjassen, rummicubben, kaarten maken en bewegen op muziek, dat betekende echter niet dat we onze leden vergaten en we gingen dan ook regelmatig op pad met bloemetjes, kaartjes, plantjes, kerst en sinterklaascadeautjes. Ik stelde mijn telefoonnummer beschikbaar waarop leden altijd mochten bellen om hun hart te luchten, een praatje te maken, samen te lachen en samen te huilen. Na een wat moeizaam begin kwam het toch goed van de grond en nog steeds wordt er regelmatig door diverse leden gebeld. En de leden vergaten ons ook niet, kaartjes, gedichtjes en als we elkaar tegen kwamen even een praatje en een dankjewel. Vergaderen mochten we als bestuur ook niet meer, dus al het contact ging via de mail, app of telefoon wat soms hilarische situaties opleverde maar ook wel eens elkaar niet begrijpen. Het was een raar jaar, heel anders dan ik mij had voorgesteld maar ik had het niet willen missen. Nu ga ik het tweede jaar als secretaris in en het lijkt erop dat ook dit jaar we nog niet kunnen starten en dus gaan we gewoon verder met aandacht geven aan onze leden, die dat zo verdienen. Lieve leden, dank jullie wel voor jullie lieve ontvangst een jaar geleden, dat maakte dat ik me zo snel thuis voelde bij jullie. En dit jaar gaan we gewoon door.

Vorige week donderdag was het de dag van de knuffel. Reden genoeg voor Radio Midvliet om knuffels uit te delen aan inwoners van Leidschendam, Stompwijk, Voorburg en Wassenaar. Ik had het wel gelezen, maar ja ik woon in Hoogmade en had dus ook helemaal niet gedacht dat iemand mij zou opgeven. Maar dat is wel gebeurd, achteraf bleken er twee mensen te zijn die mij genoemd hadden en laat ik nou bij de genomineerden gekozen worden. Ook dit kwam weer precies op het juiste moment, na een moeilijke periode doen de twee knuffels van Radio Midvliet mij meer dan goed. Ze werden netjes bij mijn moeder afgeleverd en die bracht ze weer bij mij. Echt vreselijk lief, iedereen die aan deze actie heeft meegeholpen verdient dan ook een dikke pluim. En zo zie je maar dat een relatief klein gebaar heel groot kan zijn.

Dat waren al twee leuke dingen afgelopen week en ik weet er nog eentje, de maand januari is voorbij!!! Jippie!!!! ’s Morgens merk je het nog niet zo erg maar ’s avonds is het alweer wat langer licht. Heerlijk. Het weer laat nog te wensen over, het was nog flink koud afgelopen week maar toch zat er ook een dag tussen zonder wind en met een heerlijk zonnetje dus m’n scootmobiel werd weer van stal gehaald en ik trok lekker de polder in. Heerlijk m’n hoofd leeg maken, genieten van al het moois wat de polder toch alweer te bieden heeft en regelmatig even stil staan voor een fotootje. Als ik dan weer thuis kwam maakte ik een grote beker warme chocomel en ging naast de kachel zitten, zo kon ik weer helemaal bijkomen.

Een lieve groet namens het bestuur Ouderen Soos Stompwijk,

Agnes, secretaris

Agnes wekelijkse praatje deel 2

Drie maal recht is scheepsrecht…..

Schrijf ik in mijn wekelijkse praatje van de Ouderen Soos dat een klein gebaar iets groots teweeg kan brengen, krijg ik deze week op de valreep nog een heel lief kaartje, zelf gemaakt, met lieve woorden erin.

Dus dat zijn drie dingen die deze week tot een fijne week hebben gemaakt. Mooi te lezen dat wat we in deze tijd doen gewaardeerd wordt en dat alle wekelijkse praatjes bewaard worden en tot een boekje worden gemaakt.

Maakster van dit mooie kaartje en schrijfster van de lieve woorden namens alle bestuursleden van de Ouderen Soos bedankt!

Agnes’ wekelijks Praatje

Schreef ik vorige week dat het een bewogen week was geweest, deze week was zo mogelijk nog erger! Zo leef je op je gemakje je leventje, je doet je ding, je hobby, het huishouden en zo zit je zo goed als opgesloten, inmiddels al bijna een jaar, als gevolg van een virus en heb je te maken met een avondklok!! Het moet niet gekker worden. Nou heb ik er zelf niet zoveel last, wij komen ’s avonds na 17.00 uur standaard toch niet meer buiten, zeker in de winter, maar ik kan me voorstellen dat er mensen zijn die er wel problemen mee hebben. De lijst met uitzonderingen is dan ook eindeloos, maar voor elke uitzondering moet je wel weer een bewijs hebben dat die uitzondering voor jou geldt.

Mensen halen massaal een hond uit het asiel zodat ze een reden hebben om elk moment van de avond buiten te mogen zijn. Het ergste is dat die honden na afloop van de avondklok waarschijnlijk ook weer massaal naar het asiel teruggebracht worden, want dan zijn ze niet meer nodig. Er was van de week iemand op tv die een honden opvang had en bij het opstaan al net zoveel aanvragen voor een hond had als hij normaal de hele dag had. Hij werkt er niet aan mee, maar ja dan gaan ze gewoon naar een ander, die wel mee werkt. Triest. Zijn er geen kinderen de dupe ergens van zijn het wel huisdieren.

Wat was het koud he vorige week! Ik ben wel heel dapper 3 x een rondje door de polder gegaan maar ik leek wel een eskimo, zo goed had ik mij aangekleed. Maar toch even die frisse neus halen, in dit geval letterlijk en figuurlijk, weegt dan toch niet op tegen de kou. Er was een dag dat ik me eindelijk helemaal had ingepakt, 2 paar sokken, laarzen, legging en joggingbroek, t shirt, twee truien, dikke jas, sjaal, wanten….kom ik buiten regent het!!!! Wel niet hard maar hard genoeg om nat te worden. Maar ik ben toch gegaan, ga me niet een half uur aankleden om me vervolgens binnen een minuut weer uit te kleden. Gelukkig werd het onderweg droog en heb ik toch nog even kunnen genieten. Hier en daar zie je toch alweer het nieuwe groen, knoppen aan de bomen en als je dan heeeeeeeel diep ademhaalt ruik je een heel klein beetje het voorjaar. Dus lieve leden, als het even kan, blijf niet binnen zitten maar trek er even op uit, hoeft heus geen uren te zijn al is het maar een kwartiertje.

Ieder nadeel heeft zijn voordeel, doordat we nu niet zoveel kunnen word je toch wat creatiever en ga je dingen doen die je anders helemaal niet kan. Nu zei mijn oma vroeger: “je kan alles als je maar wilt”, en dus heb ik me afgelopen week ertoe aangezet om kaarten te gaan maken. Met spulletjes die mijn zus over had kwamen er steeds mooiere creaties uit mijn handen. Ik stond er zelf van te kijken en werd er steeds enthousiaster van. Dat mijn handen inmiddels krom staan en twee keer zo dik zijn als normaal ach, dat is een bijzaak die ik graag op de koop toe neem. Zelfs mijn painting moest er even voor wijken en dat wil heel wat zeggen want die laat ik niet snel liggen. Dus er komen ook goede dingen uit het virus voort. Zo moest ik afgelopen week ook bloed laten prikken in het HAGA ziekenhuis, normaal gesproken kan je zo binnen lopen. Maar dat is altijd een drama, het is altijd mega druk en soms zit je wel een uur te wachten voordat je aan de beurt bent. Nu gaat alles op afspraak, nou perfect. Ik had een afspraak om 8.55 uur, werd ook precies op die tijd binnen geroepen en drie buisjes en 5 minuten later zat ik weer in de auto. Ideaal, ik hoop dat ze dat erin houden ook als het corona virus onder controle is.

Lieve leden, we gaan gelukkig de goede kant van het jaar weer op, de maand januari is zo goed als voorbij en we hebben weer zicht op warmte en langer licht.

Als je in het bos

de stilte om je heen kunt voelen

bomen in elke kleur kan bewonderen

dan heeft de natuur jouw hart zachtjes aangeraakt

en we weten dat het leven niet altijd over rozen gaat

er komen altijd tegenslagen

we zullen ze moedig dragen

want als je de natuur kan voelen

weet je dat je daar voor open staat!

Een lieve groet namens het complete bestuur Ouderen Soos Stompwijk,

Agnes, secretaris

Agnes’ wekelijks praatje

En toen was daar de eerste sneeuw van 2021!! Nou ja, sneeuw….het mag de naam eigenlijk niet hebben maar het was wit, kwam uit de lucht en bleef zelfs even liggen. Het was al een paar dagen aangekondigd en je voelde het in de lucht…. Het was ijs en ijs koud, grauw en grijs. Maar ja eerst zien en dan geloven en nu zondagmorgen heel vroeg is het ook alweer weg. Maar eventjes was het een prachtige wondere witte wereld en zeker in de polder zo stil en vredig. Wij van het bestuur hopen wel dat onze leden allemaal lekker binnen bij de kachel zijn gebleven en dat er geen benen of armen gebroken zijn bij een wandelingetje om een frisse neus te halen of om even te genieten van de mooie natuur.

Het was een bewogen week. Het virus woekert nog steeds onverminderd voort en het kabinet trad af vanwege de toeslagen affaire. Toeslagen affaire? Als je geen (klein) kinderen hebt ben je daar misschien iets minder van op de hoogte maar we hebben ons binnen no time even bij laten praten want je kon geen tv of radio aanzetten of het ging over de val van het kabinet. Wat heb ik gelachen toen ex-minister Wiebus na zijn aftreden toch nog gewoon in zijn dienstauto stapte om naar huis te gaan en ex-premier Rutte op zijn fietsje naar de koning ging om het ontslag van zijn kabinet aan te bieden. Een groter verschil kan er niet zijn. Maar ook zag ik dat Rutte nodig naar de kapper moest en dan denk je… ach hij is ook maar een mens die dit allemaal niet heeft gewild. Maar ja, het geeft wel een probleem bij de aankomende verkiezingen, Rutte blijft lijsttrekker bij de VVD maar op wie moet je dan verder stemmen? Nou ja, wie dan leeft, wie dan zorgt zullen we maar denken.

Het nieuwbouwproject van Weidezorg in Zoeterwoude vordert gestaag en er zijn al diverse mensen, ook leden van onze Ouderen Soos richting Zoeterwoude vertrokken. Ik ging daar afgelopen week even een kaartje in de bus doen en ik moet zeggen, aan de buitenkant ziet het er gelikt uit. Ik ben niet binnen geweest, dat komt binnenkort, maar daar zal het ongetwijfeld niet anders zijn. Wij wensen alle Stompwijkers, lid of geen lid van onze Ouderen Soos, heel veel woonplezier en dat jullie nog maar vele jaren mogen genieten van alle faciliteiten die Weidezorg biedt. Het is jullie van harte gegund, al zullen we jullie op Stompwijk wel missen. Want ook al liggen wij met de Soos stil, een boodschapje in de supermarkt of een wandelingetje werd toch ook gedaan en dan kwam je elkaar toch regelmatig tegen, een groet, een praatje, een blijk van herkenning. Maar Zoeterwoude ligt niet zo ver van Stompwijk dus we zullen elkaar vast nog wel eens zien of opzoeken.

Speciaal voor jullie is onderstaand gedichtje tot stand gekomen, de slapeloze nachten zijn deze  week op 1 hand niet te tellen geweest dus is er weer een mooi steuntje in de rug ontstaan.

Een nieuwe plek,

Een nieuw avontuur

Een ander dak, een andere muur

En zelfs een nieuwe buur

Een nieuwe plek

Vanaf nu een feit

Brengt je veiligheid en stabiliteit

Een frisse wind

Spannend en fijn

Een plek waar je jezelf kan en mag zijn

Hopelijk samen, anders alleen

Maar nooit eenzaam met zoveel mensen om je heen.

Een hele lieve groet van het complete bestuur van Ouderen Soos Stompwijk,

Trees, Aad, Jan, Agnes, Sjaan en Marijke

Agnes’ wekelijks praatje

En zo zit de eerste week van het nieuwe jaar er alweer op. Een rustige week, zonder veel bijzonderheden, grijs, grauw, vochtig en koud. Zo heel stilletjes gaan de dagen voorbij, de kerstboom is opgehaald of ingeleverd, de versierselen weer in de doos en opgeborgen tot volgend jaar. Ik weet zeker, dan zitten we weer te filosoferen….goh het is alweer kerst, weet je nog zo zaten we vorig jaar onder de boom en nu staat ie alweer…. En wat zal het jaar ons brengen?

In elk geval vaccinaties tegen het Covid-19 virus!! Ze zijn begonnen!! Afgelopen week moesten wij naar de pijnpolie, maar dat liep wat uit want onze arts was zich in een ander ziekenhuis aan het laten vaccineren. Ik vond het best bijzonder toen hij terug was en wij tegenover hem zaten….hij had dus het vaccin in zijn lijf. Dan over drie weken nog een herhaling, dan nog 24 uur heel rustig aan doen en dan is hij beschermd. Dan wij nog.

Ik moet heel eerlijk bekennen dat ik danig in de war raak van alle berichtgeving omtrent het vaccineren. Dus zodra ik er nu iets over hoor op radio of t.v. of iets over lees, dan druk ik weg en sla de bladzijde om. Ik wil het niet weten, niemand weet het precies dus ik denk laat iedereen dan maar voor zichzelf beslissen in de hoop dat iedereen het doet. Misschien moeten ze het verplicht stellen, ik weet het niet, maar wat ik wel weet is dat ik het zat ben en weer een beetje normaal wil leven.

We zoeken de leuke momenten, we dromen dat we weer kunnen starten met de Ouderen Soos, dat we weer wekelijks een gezellige dinsdagmiddag hebben, dat we tussendoor weer een uitje hebben, de ontmoetingsdag, fietstocht, kaarten in Zoeterwoude en vice versa, wat zou dat toch allemaal weer fijn zijn. Maar voorlopig zullen we nog moeten wachten, het is echt koffiedik kijken of en zo ja wanneer we weer kunnen beginnen. Maar ik weet wel, de vlag gaat uit en het wordt een feestelijke dag!

Ondertussen moeten we ons natuurlijk wel zien te vermaken, de mogelijkheden zijn eindeloos als je er van houdt. Spelletjes zijn nog nooit zo in trek geweest. De grote rage van dit jaar is Diamond Paintig. Lezers die regelmatig mijn stukjes lezen, weten dat ik zelf ook een fanatiek painter ben, wordt alleen vaak belemmerd door mijn lichaam. Maar dan stoppen we er gewoon mee en zoeken we weer wat anders op. Nu even een kleine pauze en dan ga ik een heel bijzondere maken. Tegen de tijd dat die af is zal ik hem in de DK plaatsen.

Onder onze leden hebben we een aantal zieken, sommige ernstig, sommige wat minder. Wij van het bestuur willen jullie van harte beterschap wensen en vergeet niet ook voor jullie komen er betere tijden. Misschien helpt onderstaande gedachte een beetje, jullie weten inmiddels wel hoe deze ontstaan is.

Als ik vraag “hoe gaat het” geef mij dan,

naast jouw goed, je twijfels en je hartzeer

je angst, je tegenspoed

geef mij naast jouw uitstekend,

je tranen en je pijn

Als ik vraag “hoe gaat het” hoef je niet persé sterk te zijn

toon me je kwetsbaarheid en zeg mij wat er speelt

want “goed” voelt vaak veel beter

als je je zorgen deelt

Een lieve groet namens het complete bestuur van Ouderen Soos Stompwijk,

Agnes, secretaris

Agnes’ wekelijks praatje

Afgelopen week is het bestuur van de Ouderen Soos op pad geweest om hun leden een mooie amaryllisbol te bezorgen, uiteraard vergezeld met een kerstwens. De week daarvoor hadden we de verpakkingen al in kerststemming gebracht met ballen, slingers en sliertjes. Het was een feestelijk gezicht, maar wat was het koud. Op het laatst konden we onze handen bijna niet meer bewegen en kregen geen bal meer aan een slinger. Tijd voor een bakkie warme troost, maar hoe moeilijk is het dan om daarna weer verder te gaan. Maar goed, even schouders eronder want het is voor het goede doel. Daarna het rond brengen, ook die dag was het koud en dan steeds de warme auto uit, de koude buitenlucht in, bol afgeven en weer terug in de auto. Toen ik klaar was, was ik ook echt door en door bevroren. Maar als het goed is hebben al onze leden tegen de kerst een prachtig bloeiende amaryllis bol in huis. Die horen toch een beetje bij kerst vind ik. De dankbaarheid van onze leden weegt niet op tegen de kou, die gaat wel weer over, maar onze leden hebben zeker meer dan een maand iets moois om tegen aan te kijken. Het leuke is dat ik op deze manier ook eens op plekken in Stompwijk ben geweest waar ik eigenlijk nooit kom. Dan heb ik het over de Waterviolier, Pinksterbloem etc. Het was soms wel even zoeken maar dan is daar ineens de tom-tom en hup je staat zo voor de goede deur. Ik moet er niet aan denken dat ik met een stratenboek op schoot een aantal adressen op moet zoeken, zoals we dat vroeger deden. Dan ben ik toch wel weer blij met de moderne tijd. Als je maar zorgt dat je batterij vol zit, anders heb je alsnog een probleem.

Tja en toen kwam de persconferentie van premier Rutte. We hadden het eigenlijk al aanzien komen maar op dit moment zijn de regels niet versoepeld, ook niet voor het kerstdiner. Hoe triest ook, we zullen het dit jaar met vier personen moeten doen. Dat betekent voor een heleboel leden en ook bestuursleden dat ze niet met het hele gezin kerst kunnen vieren. Dan moet je creatief worden en gaan bedenken hoe het anders kan, de mogelijkheden zijn er wel maar je moet ze zien en je moet het willen, dan wel kunnen. Want hoe fijn is het om juist met kerst met z’n allen bij elkaar te zijn en niet in groepjes die dan ieder bijvoorbeeld drie uur mogen komen en dan weg moeten omdat dan het volgende groepje komt. En hoe doe je dat met eten? Degene die op bezoek komen hebben daar niet zo’n last van, maar de gast heer en/of vrouw wel, want die kunnen moeilijk met ieder groepje gaan eten. Dan moet de broek echt op de vreethaak en past er na de tweede maaltijd waarschijnlijk niets meer bij. Kortom het is echt passen en meten, zoeken en vinden.

Zoals de meeste lezers en onze leden wel weten ben ik een fanatiek Diamond Painter. Zolang mijn lichaam het toelaat kan ik heerlijk genieten van het plakken van de steentjes. Dit jaar had ik een aantal kerstpaintings maar natuurlijk te laat begonnen en ik had ook nog kerstkaarten om te painten dus de tijd was een beetje krap. Maar het is mij gelukt om één painting voor de kerst af te krijgen, ik vind hem erg leuk. Het inlijsten was nog het moeilijkst haha. Ik heb nog drie kerstpaintings liggen dus aankomend jaar ben ik het hele jaar aan het kerstpainten, ook in de zomer,  waarvan de kerststal als eerste op mijn lijstje staat. Die is ook het grootst dus ik denk dat als ik die af heb het wel kerst 2021 is. Ik heb er nu al zin in, dus ik hoop dat mijn lijf een beetje meewerkt en dan kan ik jullie volgend jaar om deze tijd het resultaat van de kerststal laten zien. Het is toch zo verslavend, als je eenmaal begint kan je bijna niet meer stoppen. Elke keer denk ik en nu koop ik niets meer maar dat zie je toch weer een mooie en ga je toch weer overstag. Meestal liet ik dat doen door iemand van de club waar ik lid van ben, maar ik dacht dat moet ik toch zelf ook kunnen. Dus gisteren de stoute schoenen aangetrokken en echt de laatste, allerlaatste (van dit jaar dan hè, hahaha) gekocht. Goh wat vond ik het ingewikkeld, maar ik geloof toch dat het gelukt is. Ik heb in elk geval een order nummer, dat kan ik nou nergens meer terugvinden, en dat moet je dan doorgeven aan een beheerder van de club voor garantie bij de douane en op de steentjes. Gelukkig had ik dat wel meteen gedaan, dus als het mis gaat kunnen zij mij toch helpen met dat ordernummer.  Als het goed is zou de painting 9 januari bezorgd moeten worden, dus we wachten rustig af….nou ja …..rustig…..

Vorige week had ik bij mijn praatje een oproepje geplaatst om ziekte of herstellende leden een kaartje te sturen om een hart onder de riem te steken. Ook als iemand zelf een lid wil aanbrengen hoorden we dat graag. We hebben al een aantal reacties gehad maar er kunnen er altijd nog meer bij. Dus leden pak die telefoon en bel mij op 06-43412445 en laten we iedereen fijne dagen bezorgen.

Namens het bestuur van Ouderen Soos Stompwijk wensen we iedereen een hele fijne week, zorg goed voor elkaar en voor jezelf.

Een lieve groet,

Agnes, Secretaris

Agnes’ wekelijks praatje

Het heerlijk avondje is nu toch echt voorbij, de Sint is terug naar Spanje en wij hopen dat hij onze leden gewoon lekker in Nederland heeft gelaten. Je mag dan wel niet met meer dan 4 mensen in de zak maar we kunnen jullie niet missen! We hopen dat jullie toch een manier hebben gevonden om het te kunnen vieren, desnoods in delen, zoals wij gedaan hebben. Wel niet zo gezellig maar je moet toch creatief zijn als het op de gewone manier niet kan. Wij zijn flink verwend, vooral veel snoepgoed, lekkere handcrème, spulletjes voor de hobby. Zo werd  het toch nog een leuk feestje. Ook hebben we vernomen dat onze leden goed bedeeld zijn. Zowel door onze eigen Soos als door de parochie, die Zonnebloem, het zangkoor en noem maar op. De bedankjes vliegen over en weer en ook daarin zijn we door onze leden niet vergeten. Lieve leden, dank voor jullie kaarten met mooie woorden en gedichtjes. We doen het graag voor jullie en het is dan toch leuk als we weten dat het gewaardeerd wordt. Volgend jaar hopen we het echter wel weer op een andere manier te kunnen vieren, want hoe leuk het ook was het was toch wel een beetje behelpen.

En dan gaan we nu toch echt langzaam naar de kerst. Je ziet nu in de meeste huizen de kerstboom wel staan, volop lichtjes, kaarsen en versierselen. Wijzelf hebben een prachtig kerststuk laten maken door Ingrid van de Passie, ik had een aantal bonnen voor mijn verjaardag gekregen van leden en bestuur van de Soos en die hebben we mooi ingewisseld. Het is geen standaard stuk, maar wij zijn ook niet standaard dus het past prachtig bij ons. Ingrid, dankjewel dat je onze wensen zo goed begrepen hebt. Wat ik het fijnste vind aan kerst is dat het hele huis zo lekker naar dennengeur ruikt, heerlijk, daar kan ik zo van genieten. En niet de dennengeur van de wc verfrisser maar van echte takken van de boom. Heerlijk. En dan is en blijft het nog even afwachten hoe we Kerst dit jaar mogen vieren. Houdt de regering zich vast aan de maatregelen die nu gelden, dus niet meer dan 4 personen binnen en dan ook nog iets met mensen uit verschillende gezinnen. Ik vind het maar ingewikkeld. Kerst is toch wel een feest om bij elkaar te zijn en wij gunnen het onze leden en natuurlijk onszelf dat ze deze dagen kunnen doorbrengen met al hun dierbaren. Wij zullen duimen en een kaarsje opsteken.

En dan nog steeds die hoop voor 2021. Hoe lang zal het duren voordat we de dinsdagmiddagsoos weer kunnen opstarten? Zoals ik al eerder heb geschreven heeft ieder nadeel ook een voordeel, want nu de soos stil ligt is het Dorpspunt, mede door een door ons geschreven brief, aan de gang gegaan met de opgang. Zoals jullie wel weten is het vreselijk moeilijk om boven te komen. Zolang de zon schijnt en het ijzer droog is dan gaat het nog wel, maar nu met die mistige nevel en straks wellicht ook vorst wordt het er niet makkelijker op. Er is een stuk ijzer vervangen voor een proefstuk ander ijzer en ik weet uit betrouwbare bron dat dat inmiddels al door meerdere mensen getest is. Mijn mening is dat het nog verre van ideaal is en zo hebben we het ook doorgegeven naar het bestuur van het Dorpspunt. Wellicht kunnen onze testen bijdragen tot het vinden van een nog betere oplossing.

Maar intussen liggen de klaverjaskaarten en rummicub steentjes te verstoffen en de frutsels voor het kaarten maken hopen elke week dat de leden weer kunnen knippen en plakken. In de tussentijd vermaken ze zich maar met elkaar, het is een beetje behelpen, het schaartje helpt de lijmpot en de rummicub steentjes zijn met elkaar maar een klaverjasclubje begonnen. Hou het in de gaten, er gebeuren vreemde dingen in het Dorpspunt zolang het Coronavirus het nog voor het zeggen heeft!!

En om de moed erin te houden wil ik jullie het volgende meegeven:

We hebben gewerkt, geklaagd,

gehuild, gezucht

we hebben geluk, geduld

en ons hart gelucht

we hebben duizend keer tot tien geteld

we zijn geraakt, gezond (niet altijd)

gerust gesteld

we hebben ons vastgehouden aan het vertrouwde

wat we hebben, wie we zijn en waar we van houden

hou van elkaar en hou je goed,

hou afstand, vol goede moed

Een lieve groet namens Bestuur van Ouderen Soos Stompwijk,

Agnes, Secretaris

P.s.: We hebben een aantal zieke of van ziekte herstellende leden onder ons. Het betreft een klaverjasser die herstellende is van een operatie aan zijn lever, een rummicubster die herstellende is van een kwaadaardig plekje huidkanker en een kaartenmaakster die een ernstige hersenbloeding heeft gehad. Ook is er een klaverjasser die hard achteruit gaat en dagelijks professionele zorg nodig heeft. In het kader van de wet op de privacy mogen we de namen niet noemen helaas. Wilt u hen een kaartje sturen om een hart onder de riem te steken? Dat is juist in deze tijd een extra steuntje in de rug.

Neem dan even contact met mij op dan gaan we daar voor zorgen. Wilt u zelf iemand aanmelden die ziek is of een extra kaartje verdient neem ook dan even contact met mij op en zorgen we er met elkaar voor dat de kaartjes bij de juiste personen komen.

Agnes Hofstede

Blauwpolderkade 18

2355 RB Hoogmade

06-43412445