Categoriearchief: redactioneel

4 x 40 jaar kerkmuziek!

Zondag 11 maart. Een dag met een robijnen randje in onze kerk. Vier mensen die 40 jaar kerkmuziek volmaakten. Soms bij verschillende koren. Maar alle vier met veel inzet. Na de mooie viering, waarbij ook familie aanwezig was, kregen Lilia, Kees en Lenie een gouden speld, een oorkonde en een handdruk van pastoor Broeders. Dini Berbée had die al eerder ontvangen en kreeg de Gregoriuskaars uitgereikt. Waarna veel felicitaties en toen naar het Dorpshuis. Waar Sjaak Kappetein als voorzitter hen mocht toespreken. Helaas moest hij ook nog vertellen dat het parochiekoor wel erg klein wordt. Misschien in de toekomst nog meer samenwerken met Zoeterwoude.

Na alle felicitaties kregen de aanwezigen nog een mooie verrassing. De jubilarissen hadden zelf een lied in elkaar gezet. Met anekdotes uit hun koorleven. Op de melodie van Land of Hope and Glory.

Als jongste is daar Lilia Turkenburg. 40 jaar geleden begonnen bij het EMS-koor heeft ze geen spijt van haar overstap naar het Parochiekoor. Ze is alt en die zijn al vaak in de minderheid, dus ze wordt erg gewaardeerd. Ze is altijd wel in voor een praatje en een geintje tijdens de pauze in de repetitie; “heel gezellig.” Maar: “we zingen voor de mensen.” Ze is heel goed in koffie zetten. Dat doet ze ook na veel andere vieringen. En ook in het bestuur van het koor is ze altijd in touw.

Kees Luiten: ook trouw koorlid als bas. Kees is als zanger gevraagd door, toen nog organist en kruidenier; Joop Suyten. Die probeerde koorzangers te strikken tijdens het boodschappen bezorgen. Kees heeft ook heel wat dirigenten meegemaakt. Onder andere pastoor Paap. Soms was bij hem de repetitie zo kort dat je met 15 minuten weer buiten stond. De weg erheen duurde langer…… Sjaak Kappetein heeft voor hem uitgerekend dat hij inclusief repeteren zo’n 4.500 keer present was! Kees is ook al vele jaren penningmeester bij het koor. De kas klopt altijd prima! Maar helaas heeft hij samen met Edith verhuisplannen. Dus de medaille komt net op tijd.

Lenie van Ruyven, sopraan, was jarenlang een van de jongsten en moest vaak uit haar werk breken. Handen wassen, andere broek aan en zingen. Toen nog boven op het koor. Dat was wel eens handig. Tijdens een lange preek en trouwplechtigheid, waarvan ze onderhand wel wist hoelang dat duurde, kon je even boodschappen doen of naar het postkantoor. Zaterdag ’s middags ging soms een sjaal over de krulspelden: dat zagen ze beneden toch niet….. Er waren ook wel eens twee vieringen op één dag. Rouw en trouw. Lenie zit al jaren als secretaris in het Parochiekoor. En in de Pastoraatgroep: een bezige bij! En dan iedere week nog repeteren: dat geldt voor allemaal natuurlijk!

 Dini Berbée lest best. Die dirigeert en zingt alles aan elkaar. In alle kerken in Leiden en omgeving en hier in Stompwijk. Ook zij moest vaak haar werk als onderwijzeres onderbreken voor een viering. Of haar kinderen gingen mee naar een repetitie of trouwerij. Veel tijd ging ook zitten in het in elkaar zetten van vieringen met bruidsparen. Het zingen beneden vindt ze wel een verbetering. En wat voor iedereen geldt: de sfeer op het koor is echt geweldig! Dat blijkt ook wel uit de trouwe opkomst van iedereen. Er worden herinneringen opgehaald aan leuke uitgaansdagen. Maar dit is al weer een heel aantal jaren veranderd in een barbecue met een boerengolf in het eigen dorp. Dat bevalt prima.

Na een heerlijke lunch van het Dorpshuis wordt het toch tijd om op te stappen. Naar huis en dan weer: Op naar de volgende repetitie en mooie vieringen.

Wie er ook zin in heeft gekregen: Van harte welkom!

En de jubilarissen: bedankt voor al die jaren!!!

Agnes van Boheemen- Vollebregt

Andrea’s Haarstudio 10 jaar een begrip in Stompwijk

Andrea is geboren in Delft met de achternaam Knipscheer. Ze had er al idee in, en: “Ja, dan moet je toch wel kapster worden”, vond ze. Ze volgde alle cursussen die er maar zijn. En waar je dus een eigen kapsalon mee kon beginnen. 23 jaar geleden streek ze samen met haar man Hennie Jacobs in Stompwijk neer. Eerst aan de van Santhorststraat. Maar toen Hans Schuyt met pensioen ging, kon ze daar haar eigen salon starten. Al weer 10 jaar: dus tijd voor een feest! Met hun team en de klanten. Want die bepalen het succes.

Er is veel veranderd in al die jaren. 10 jaar geleden ging nog 80% op afspraak. Nu wel 80% zonder afspraak. Iedereen kan zomaar binnen lopen. En doet dat ook. Het is gewoon gezellig dorps. Medewerkers en klanten: iedereen heeft tijd voor een praatje en wordt ontvangen met koffie of thee. Hennie en Andrea zijn supertrots op hun team, waarvan Demelza dit jaar al 10 jaar bij hen is, maar ook aan de andere kapsters kunnen ze natuurlijk alles overlaten.

Even terug naar het begin aan het Hoefblad. De eerste jaren verkochten zij ook nog speelgoed. Later volgden sierraden en kleding waarvoor veel mensen even komen binnen wippen. Altijd maar enkele stuks, zodat je niet gauw hetzelfde in Stompwijk tegenkomt. Waar Andrea de kapsalon aanstuurt, doet Hennie het regelwerk. Reclame, advertenties, acties enzovoort. Zo is er al weer enige tijd een vrijdag – koopavond – knipactie: een lagere prijs van 15.00 – 19.00 uur. En ze hanteren een gratis spaar puntenspaarsysteem. Op woensdag is er een lager tarief voor kinderen.

Andrea wil nog wel even kwijt hoe het allemaal begonnen is in Stompwijk, dat aan haar eigen kinderen op school werd gevraagd: “waar die leuke kapsels vandaan kwamen?” Ja, toen kwamen de jonge klantjes vanzelf. Dan komt ook de kinderstoel met stuurtje ter sprake. Waar generaties Stompwijkers in gezeten hebben.

“Wie kent hem niet?”

Verder staan ze altijd klaar voor klanten die geen vervoer hebben. Ophalen of thuis knippen, zonder meerprijs, is geen probleem.

Sponsoring

Ze doen ook graag mee met alles in het dorp. “Jammer dat er zo weinig winkels meer zijn. Moederdagmarkt was ook altijd gezellig.” Ze sponsoren de goede Sint, de voetbal, handbal, paardendagen, Blesruiters: noem maar op. En ook zaalvoetbal waar hun zoon aan mee doet. Ook de kaartverkoop voor het toneel is al weer gestart bij hen. Ze doen er alles aan om een kapsalon in het dorp te houden. Dat heeft toch ook een sociale functie. Ze hebben in al die jaren nog heel veel Stompwijks bruidjes in de haarstudio gehad.

Zelfs op Facebook en Instagram zijn ze te vinden. Daar zorgt het jonge, moderne team weer voor. “Met je tijd meegaan.” De dames volgen nog vaak trainingen om nieuwe technieken te leren. Andrea zelf is twee dagen per week werkzaam bij ouderen die in tehuizen verblijven. “Ook heel dankbaar werk met een lach en een praatje,” zegt ze. Ze sponsoren de Stichting Haarwensen. Hierbij kunnen lange afgeknipte kapsels worden gebruikt voor pruiken voor patiënten die door ziektes hun haar verloren hebben.

Ze zitten nog vol energie en daar willen ze graag Stompwijk bij betrekken. Vandaar het jubileum.

Haarstudio Andrea wil het vieren met een leuke actie. Van dinsdag 20 t/m zaterdag 24 maart in de winkel dobbelen voor prijzen. Er staat nog een aankondiging verderop in deze Dorpsketting. Maar u bent alvast gewaarschuwd……;-)

Andrea, Hennie, en het hele team heeft er zin in.

Gefeliciteerd en hopelijk gaan jullie nog lang door!

Agnes van Boheemen- Vollebregt

IJsclub Nut en Vermaak

Afgelopen zaterdag werden er voor het eerst in 6 jaar tijd weer kortebaanwedstrijden gereden, georganiseerd door onze IJsclub. De Vogelpas had nog teveel windwakken om als organisatie de verantwoording te nemen. De vaart achter Juffermans in het Oosteinde was wel goed bevonden voor de wedstrijden. Middels een hoort-zegt-het-voort via facebook, waren er voldoende aanmeldingen om van start te gaan. Wat was er veel werk verzet, de baan geveegd, bankjes en stoelen langs de lijn. De koek en zoopie gevuld met koffiepotten, warme chocolademelk met slagroom en blikken snert. Een muziekinstallatie, starter, bemande post bij de finish, publiek met natte en lopende neuzen en tranende ogen, van de kou kleumende kinderen. En de burgemeester kwam onverwachts kijken en hij deelde de prijzen uit na de wedstrijden. De loper was uitgelegd en bijna vastgespijkerd op het ijs. Het podium was het land in gesleept en deed na vele jaren weer eindelijk eens dienst. Het was een snelle actie want de dooi zette dezelfde middag al in.

Fijn dat de club zo snel een wedstrijd in elkaar kon zetten en dat er mede dankzij vele handen weer veel werk verzet is. Oude tijden herleefden.

Een impressie van de winnaars zie je in dit artikel, alle foto’s hebben we te danken aan Carmen fotografie. Kijk voor een impressie van de Vogelplas op www.stompwijk.nl bij filmpjes in en rondom Stompwijk.

Petra

NLDoet; opruimen, opfrissen, opknappen

Het Oranje Fonds organiseert op 9 en 10 maart 2018, samen met duizenden organisaties in het land, weer NLdoet; de grootste vrijwilligersactie van Nederland. NLdoet zet vrijwilligerswerk in de spotlights en nodigt iedereen uit om een dagje de handen uit de mouwen te steken.

Meedoen in eigen omgeving

Er zijn in de omgeving van Stompwijk diverse projecten aangemeld die wat extra handen kunnen gebruiken. Wil je dit niet, kijk dan eens in je eigen straat of langs de fietsroute waar je het voorjaar opsnuift. Ik fietste door de Meerpolder en zag weer de nodige blikjes de kanten vervuilen. Er langs fietsen in één, maar aanstaand weekend mag je gewoon afstappen en de blikjes oprapen. De route langs de Zwanebloem richting sporthal kan ook wel een opruimactie gebruiken, er ligt een verdwaalde kerstboom worstel te schieten en ook hier het nodige zwerfafval. Helaas is dit ver naar achteren gewaaid en kan je er niet zomaar bij, maar soepele personen of kinderen kunnen zo de bosjes induiken om de zooi op te ruimen. Lekker voorjaarsschoonmaak in eigen omgeving. NL doet en Stompwijk doet.

Petra

Op de koffie bij Geert en Riet Ham

Prima koffie! Daar niet van. Maar de echte reden: Geert is 60 jaar drager bij de dragers vereniging St. Barbara! Hij is op zijn 19e begonnen. Ze kwamen één man te kort. En toen is hij gebleven. Het is ook geen dagelijks werk. Het is gewoon een heel mooi vrijwilligerswerk waar hij probeert het beste van te maken. Het is echt voor Stompwijk. Ergens anders gaan ze niet heen. Een heel enkele keer als ze iemand te kort komen vragen ze wel eens versterking uit Zoeterwoude. Maar omgekeerd is niet aan de orde.

Hij is al een jaartje ouder, 80, en dat kan hij wel merken. Maar er wordt niet zoveel meer getild als vroeger. Toen werden overledenen ook nog aan de dorpsgrens, bij de Kniplaan, of bij de Hoge Brug, opgehaald. Nu wordt nog wel eens een overledene thuis opgehaald. Maar het meeste werk is rondom onze kerk. Boekjes uitdelen bij een avondwake. Mensen een plaats wijzen, collecteren, en na afloop assisteren bij het condoleren. Bij de uitvaart zelf begeleiden ze de kist naar het kerkhof, en reiken bloempjes uit als die er zijn. De kleine vergoeding die ze krijgen wordt besteed aan mooie zwarte kleding. En dan blijft er nog wel iets over voor een bescheiden jaarvergadering. Met wat lekkers en een drankje. “Dan komen ook oude herinneringen boven,” zegt zijn vrouw Riet.

Geert is altijd boer geweest, dus dan was het nog: vroeg het bed uit, koeien melken en haasten om op tijd in de kerk te zijn. Soms moest Riet het werk afmaken. Maar dat hoort bij vrijwilligerswerk. Daar moet je samen achter staan. En zo vaak is het eigenlijk “gelukkig” ook niet. Tussen de vijftien en twintig keer per jaar. Maar Geert doet nog wel meer. Hij is er ook altijd bij als de kerk wordt schoongemaakt. Of bij onderhoud aan het kerkhof.

Ja, het mooiste cadeau zou zijn als er wat dragers bij zouden komen. Hoe meer er zijn, hoe minder vaak je ook aan de beurt bent. En eens kan afzeggen. Na afloop komen mensen soms bedanken. Je kunt echt iets betekenen voor ze.

Wie voelt zich aangesproken?? Het mag ook korter.

60 jaar! Geert heeft er geen spijt van!

 Agnes van Boheemen- Vollebregt

Federer wint voor 3de keer ABN Amro World Tennis Tournament

Tussen de Olympische spelen door, werd er op de tv aandacht geschonken aan het ABN-Amro tennis toernooi, dat voor de 45 keer werd gespeeld. Mannen als Tom Okker, Richard Krajicek en Jan Siemerink werden hier kampioen. En dit jaar was het Roger Federer die hier opnieuw winnaar werd.

Terwijl ik dit zit te kijken denk ik: “Zou deze vloer door Ton de Rooij uit Zoeterwoude aangelegd zijn? Dat zou toch fantastisch zijn.

Een mailtje geeft het juiste antwoord. “Ja” bevestigt Mathieu de Rooij (Think. Feel. Tennis) ze doen dit al voor de 10e keer en zij blijven zich verbeteren door nieuwe materialen en inzichten. Er wordt gebruik gemaakt van de spuittechniek, het grote voordeel hiervan is dat er geen strepen zichtbaar zijn. Dit komt dan weer de kwaliteit van foto’s en camerabeelden ten goede. Bij de aanleg worden aan allerlei factoren gedacht zoals de stuitersnelheid, de vering ter vermindering van blessures zodat de gewrichten minder belast worden.

Ze bouwen het geheel in 4 dagen op om dit na het toernooi weer in 2 dagen af te bouwen. Wil je zien hoe dit werkt, kijk dan naar dit filmpje via onderstaande link of op Stompwijk.nl, filmpjes in en rond Stompwijk. Het duurt slechts 3 minuten en geeft een prachtig beeld van de aanleg.

https://youtu.be/uj1a76m8JEY

Petra Oliehoek– van Es

Opnieuw een libelle gevlogen…….

Ons dorp is klein en we komen elkaar overal tegen, fietsend over de Dr. Van Noortstraat of bij onze enige supermarkt.

Of bij Stompwijk ’92 waar Annie jarenlang lid is van de aerobicclub waar ze op de derde rij haar lijf en leden soepel houdt. Er wordt gefluisterd dat ze meer voor de gezelligheid komt dan voor de actie zelf. Deze week is het stil in de kleedkamer…

Of bij VrouwActief waar ze altijd bij haar Libelle-vriendinnen te vinden is. De meiden hebben ooit met een aanbieding van het weekblad Libelle een reisje ondernomen en dat was zo’n succes dat ze dit jaren hebben volgehouden. De vele foto’s en herinneringen zijn blijvende getuigen van een gezamenlijk verleden. Viel er een stilte dan was er de lach van Annie. Die Annie is altijd een beetje ondeugend, dat kan je zien aan haar pretoogjes.

Of bij haar vriendinnenclub van de Oud Prinsen Vrouwen. Bij alle genoemde gelegenheden kwam ik haar tegen. De foto op haar kist is twee weken geleden gemaakt bij het startsein van het carnavalsseizoen. Proostend op de toekomst! Nóóit kunnen bedenken dat de toekomst voor haar nog maar zó kort zou zijn.

Annie heeft veel gulle kwaliteiten, is aardig, goedgehumeurd en letterlijk een opgeruimd type. Hoeveel huizen heeft zij niet op orde gehouden. Lekker haar handen uit de mouwen en dan de verdiende kop koffie en de gezellige babbel. Vele mensen keken wekelijks naar haar uit. Ze voelt de mensen om zich heen goed aan en reageert met veel sympathie. Ja, ze staat inderdaad altijd voor iedereen klaar met een woord, een glimlach of gebaar. Dit maakt haar zo geliefd. Ze komt eigenlijk altijd relaxt, hartelijk en geïnteresseerd over. Tijd nemend om even bij te praten. Nooit chagrijnig altijd goedlachs.

Verslagenheid heerst in alle gelederen. Hoe kan dat nou…. haar carnavalspak is besteld……. We hebben er zelf geen zin meer in, zonder Annie is alles anders.

Alle liedjes worden anders. Zoals de vaak gespeelde cool down song bij aerobics: van Celine Dion over onsterfelijkheid: ‘We don’t say goodbye’ dat nu een heel andere betekenis krijgt en ons allemaal raakt.

Het thema van carnaval ‘Met Gaandrië de wereld’ over wordt anders bezien. We hebben het gehad over: ‘Ik vertrek!’ of ‘We zijn er bijna!’ Alles klinkt, voelt en is gewoon anders en zó definitief.

En ja de tekst op haar kaart verwoordt het heel goed. Ze liet ons zien hoe een klein hart groot kan zijn.

Ik wil afsluiten met de gedachte over een libelle

In een vijver onder de oppervlakte wonen kevertjes eenvoudig en tevreden. Heel soms verdween een kever via de stengel van een lelieblad naar de oppervlakte om nooit meer terug te keren. De anderen wisten dan dat het kevertje gestorven was en nooit meer terug zou keren.

Op een dag voelde één kevertje de onweerstaanbare drang om de stengel van dat lelieblad te beklimmen. Dit kevertje was vastbesloten om niet voor altijd weg te blijven. Nee, zij zou terugkomen en al haar vriendjes in de vijver vertellen wat zij daarboven had gevonden. Zo begon zij aan de lange reis naar boven.

Toen het kevertje de top bereikte, en uit het water klom om op het lelieblad te gaan zitten, was ze erg moe, de zon verwarmde haar en ze soesde weg.

Terwijl het kevertje insliep, veranderde haar lichaam, en toen zij wakker werd, was ze getransformeerd in een prachtige, glanzend blauwe libelle met zilveren vleugels, en een slank lichaam dat gebouwd was om te vliegen.

Dus vliegen deed ze! En terwijl zij door de lucht scheerde en de schoonheid van deze totaal nieuwe wereld ontdekte, kwam zij erachter dat zij zich in een veel hogere en mooiere dimensie bevond dan zij ooit had durven dromen. Toen herinnerde zij zich haar kever vriendinnetjes, en dat ze zouden denken dat zij dood was. Ze wilde teruggaan om uit te leggen dat zij zich nu meer levend dan ooit voelde. Haar leven was vervuld van geluk en warmte, in plaats van beëindigd.

Maar, haar nieuwe lichaam kon echter niet meer het water in. Zij kon niet teruggaan om het goede nieuws te vertellen. Toen begreep de libelle dat er een tijd zou komen, dat ook haar vriendinnetjes deze prachtige, nieuwe dimensie zouden betreden. Op een dag zouden zij weer samen met haar zijn.

Zo zie ik Annie voor mij, samen met Alie, ook lid van de libelle-club, op weg naar een nieuwe bestemming, op weg naar de regenboog.

Petra Oliehoek– v. Es

Luiten Wonen sluit haar deuren na leegverkoop

Luiten Wonen, een winkel met een ruim 65 jarige lange geschiedenis, gaat helaas haar deuren sluiten. De winkel is destijds overgenomen door de broers Willibrord en Kees Luiten van vader Louis. Kees had al eerder andere keuzes gemaakt, waarna Willibrord en zijn vrouw Sjaan het bedrijf samen hebben voortgezet. Nu, met het zeer korte ziekbed en onverwachte overlijden van Willibrord, is de familie helaas genoodzaakt de winkel te sluiten.

In maart 2003 ben ik ter gelegenheid van de heropening van LuitenWonen op de Huyssitterweg bij oprichter Louis langs geweest. Louis was zoon van een timmerman, hij voelde echter weinig voor dat vak. Hij ging aan het werk bij de firma Verbakel, een manufacturenzaak, in Bleiswijk en ging op de fiets op pad naar Zoetermeer, Zoeterwoude en de Rijndijk, Leidschendam en Stompwijk om de waren aan de man te brengen. Een koffer gevuld met sokken, theedoeken, overhemden, hemden en broeken waarmee hij langs de deur ging om de bestellingen op te nemen en die op de zaterdag er na af te leveren. Toen de gelegenheid zich voordeed heeft Louis, na langdurig beraad met zijn oudere broer Nico, de knoop doorgehakt en het pand aan de Dr. van Noortstraat gekocht. Er werd over het gevraagde bedrag onderhandeld en met de vuist op tafel geslagen, onderwijl roepend “verkocht”, werd de zaak beklonken. Zonder tussenkomst van een bank of hypotheek, want schulden aangaan deed je liever niet in die tijd. Geleidelijk aan werd het assortiment uitgebreid.

Leo Oliehoek kan zich die fantastische etalage met Sinterklaas nog goed herinneren, hij kon uren met zijn neusje tegen de ruit gedrukt staan kijken naar het treintje dat dan op de rails rond reed. Ook ik heb mooie herinneringen, als 10 jarig kind werkte ik op zaterdag bij mijn oma en opa in de polder. Na het stofzuigen ging ik boodschappen doen. Maar zeker elke week ging ik nylons halen voor tante Riek. Een bedrijvige winkel met allerlei materialen en laden in de toonbank waar de nylons in opgeborgen waren. Een heren- en dameskledingafdeling. En beneden een echte speelgoed afdeling en nog verder meubelen. Kortom een échte winkel binnen handbereik.

Door de jaren heen is de winkel regelmatig uitgebreid en vernieuwd en in 1980 is er zelfs, een geheel aan woninginrichting gewijd pand, aan de Huyssitterweg gebouwd. Begin 2001 is de winkel aan de Dr. van Noortstraat gesloten en werd het bedrijf voortgezet op de Huyssitterweg, met een nog ruimer assortiment aan meubelen en alles voor wonen en slapen.

Nu zegt de familie: door familiaire omstandigheden is Luiten Wonen niet langer in staat om de bedrijfsactiviteiten voort te zetten. Luiten Wonen, een begrip in de regio op het gebied van wonen en slapen zal haar deuren sluiten. Begonnen in 1951 door Louis Luiten die op de fiets van deur tot deur ging in Stompwijk, is Luiten Wonen uitgegroeid tot een bedrijf voor een compleet interieur. Een kleinschalig familiebedrijf waar men staat voor een persoonlijke benadering. Per 1 december is het personeel door Van der Linde Interieur in Bleiswijk overgenomen.

De winkel aan de Huyssitterweg zal echter na een korte leegverkoop sluiten.

Luiten Wonen heeft deze meer dan 65 jaar altijd voor kwaliteit en service gestaan. En laat u daar graag een laatste keer van profiteren. Luiten Wonen verwelkomt u vanaf 25 januari graag aan de Huyssitterweg voor een spectaculaire leegverkoop. De hoogste kortingen op werkelijk de gehele showroomcollectie. Luiten Wonen is vanaf 25 januari elke donderdag t/m zondag geopend, met een koopavond op vrijdag. Bezoek ook de website luitenwonen.nl

Petra Oliehoek- van Es

IJsclub Nut en Vermaak jarig en pas 125 jaar jong

Op zaterdag 13 januari 2018 werd het 125 jarig jubileum gevierd van onze IJsclub Nut en Vermaak en wat hadden ze het mooi aangepakt. Buiten een arrenslee voor de Bles met verse sneeuw van de skibaan, binnen glühwein en warme chocolademelk. Voor het bestuur, afgevaardigden van de Gewesten en KNSB vZuid-Holland en mensen met een loeiwarm hart voor deze ijskoude verenging waren er vele mooie woorden van burgemeester Klaas Tigelaar, die een mooie cheque beschikbaar stelde met een leuk bedrag dat alleen maar leuker wordt omdat dit jaarlijks terugkeert. Eveneens lovende woorden van Berit van Dobbenburgh, voorzitster van de KNSB Z-H. Ze verbaasde zich over de jeugdige samenstelling van het bestuur van de vereniging. Er wordt binnen haar bestuur nog onderhandeld over een cadeau, omdat de stropdassen en sjaaltjes inmiddels achterhaald zijn, maar er nog geen alternatief gevonden is waar alle partijen zich in kunnen vinden. Voor het maken van de docu-film heeft Frans Oliehoek alle gegevens verzameld bij de beeldbank en bij Oud Stompwijk. Alle bewaarde handgeschreven verslagen zijn doorgenomen met verrassende boetes, zoals het betalen van een dubbeltje als men te laat op de vergadering kwam of zelfs 25 cent bij verzuim van de vergadering. Dit in combinatie met sportieve beelden van Studio Sport en de wedstrijden op de Nieuwe Vaart. Een mooi tijdbeeld over ruim 100 jaar ijspret. Hierna was het tijd voor een stampottenbuffet met bal en worst.

Later die avond waren eveneens de leden en sponsoren uitgenodigd en gingen prins en page voorop in de polonaise en werden de Pintengluurders even omgedoopt tot dweilorkest. Sportieve coryfeeën uit ons dorp die een voorbeeld zijn geweest voor de club werden naar voren gehaald. Door Erik Hulzebosch werden zij gehuldigd middels een speld. Hierna kwam Eric aan het woord met een inspirerend verhaal over zijn avonturen als schaatser en zanger, met zijn accent en avonturen was de microfoon voorlopig voor hem en dit leidde door zijn droge humor tot veel hilariteit. Tot slot ging iedereen met een vrolijke, kleurrijke muts en sjaal naar huis. Het bestuur en de feestcommissie kan terug zien op een grandioze avond.

Petra Oliehoek– van Es