Categoriearchief: redactioneel

Onze dagen zijn geteld

In de pastorie worden deze maand de laatste Dorpskettingen gemaakt en hiermee komt het eind in zicht van 17 jaar onderdak in een eveneens multifunctioneel gebouw. We gaan ruimte maken voor uitbreiding van de gezondheidszorg. En pakken onze spullen op om 100 meter verder in het Kulturhus onze werkzaamheden voort te zetten.

Een echt eigen plekje is nog lastig, maar nog langer uitstellen kan ook niet. De oplevering van het Kulturhus heeft natuurlijk de nodige vertraging opgelopen waardoor de nood steeds hoger wordt en de redding nabij is.

We zoeken nog hulptroepen om ons op dinsdag 23 april een handje te helpen met de verhuizing van de papiervoorraad en het archief. Dan hebben we nog 6 á 7 planken die vastgeschroefd zitten en eveneens verwijderd moeten worden net als ons werkblad.

Kortom handige handjes zijn gewenst.

Graag aanmelden bij: redactie@dorpsketting.nl.

Petra

Brand, brand

Het kan u niet ontgaan zijn dat gisteravond het oude schoolgebouw in brand stond. Brandstichting wordt niet uitgesloten. Het is al enige weken bekend, dat het onrustig rond de school was. Er wordt jeugd in en rond het gebouw gesignaleerd. Het gebouw heeft kennelijk grote aantrekkingskracht om de ruiten er van in te slaan of in de rotzooi te gaan struinen. Er is om die reden aan de overburen langs het achterpad gevraagd om het gebouw in de gaten te houden en bij onraad de politie te bellen. Zondagavond rond 18.00 uur is er nog gebeld met de politie.

Het onderzoek loopt en de schade is gelukkig beperkt gebleven tot het oude gebouw zelf dat eerdaags toch afgebroken zou worden. Neemt niet weg dat dit met name te danken is aan de zeer gunstige windrichting. Zelfs in Leidschenveen had men last van rook- en stankoverlast. Wat áls de brand was overgeslagen naar het Kulturhus, of de woningen aan de overzijde, of het Pastoors Bos?

Wat te denken van de gigantische kosten die een dergelijk brand met zich meebrengt aan uitrukkende hulpverleningsdiensten zoals brandweer en politie. Zeker bij een opschaling naar grote brand zijn in dit geval alle eenheden vanuit de directe omgeving benaderd voor hulp. De overlast, slechte nachtrust, overuren, angst en slapeloosheid, allemaal factoren die een rol spelen. En de belangrijkste vraag blijft natuurlijk: waar is het allemaal voor nodig?

Foto: Laurens Stade

Petra

Een gezegende, verborgen boodschap?

Op 6 december 1958 is de basisschool toegewijd aan de heilige Gerardus Majella waarvan wikipedia zegt: dat hij tijdens zijn leven vele visioenen had. Verder staan verscheidene bovennatuurlijke verschijnselen, zoals genezingen, bilocatie (aanwezigheid op meerdere plaatsen tegelijkertijd), helderziendheid, profetieën en broodvermenigvuldigingen op zijn naam. Gerardus overleed in 1755 op 29-jarige leeftijd aan tuberculose in Caposele in Zuid-Italië. Hij werd in 1893 zaligverklaard en in 1904 later zelfs heilig. Daar is over nagedacht, want op een school kan je beter op meerdere plaatsen tegelijkertijd zijn en heb je ogen tekort. Heilig of niet toch is deze naam later ingeruild voor de Maerten van den Velde. Mogelijk is aan de bouw van deze school jaren voorwerk verricht. In ieder geval werd de school ingewijd en gezegend door het schoolbestuur bestaande uit door pastoor J.D. Sistermans, penningmeester C. R. v.d. Geest, H. de Groot penningmeester, L.A. Wijsman en C.A.V. van Vliet ook lid. Ook de aannemer G.A. Baaten en opzichters L.N. de Bruijn en P.N. de Bruijn architect worden genoemd op het destijds ingemetselde steen of met een duur woord plaquette.

Nu gaan er verhalen, geruchten, dat er achter de steen iets ingemetseld is. Binnenkort wordt de steen uitgezaagd en wordt dit mogelijke geheim prijs gegeven. Misschien is het niets en is de boodschap al vergaan. Ook is het mogelijk dat er een levenswijsheid bovenkomt. Kortom dit gegeven biedt ruimte om flink te speculeren. Welke boodschap gaat hierachter schuil?

Wat zou iemand in 1958 willen meegeven aan de jeugd van toen en hebben we hier vandaag de dag nog wat aan?

U wordt uitgenodigd om mee te speculeren, uw reactie kan naar:

redactie@dorpsketting.nl De leukste krijgen ruimte in ons blad.

Petra

VrouwActief bij Luiten Food

Dinsdag 12 februari waren ruim 50 vrouwen te gast bij het bedrijf van Luiten Food. Het bezoek viel onder een van de vele activiteiten van VrouwActief. Na de warme ontvangst met een drankje werden we verrast met een kopje cappuccino bloemkoolsoep. Hierna werden we gesplitst in twee groepen om daadwerkelijk in actie te komen, zoals onze naam doet vermoeden. De eerste groep gaat aan de slag met stoere barbecuemannen. We maken zelf hamburgers, bereiden de zalm voor met een heerlijk kruimig en kruidig jasje om op de barbecue in speciaal heerlijk nat gemaakt hout te roken en maken een avocado-mayonaisesausje. Groep 2 start met de rondleiding.

In het bedrijfsrestaurant wordt aan vier tafels de handen uit de mouwen, de handen in handschoenen en ons lijf in een mooi webershort gestoken. Het toeziend oog van de koks houdt ons in het gareel, ook hier een drankje erbij verzorgd door catering De Bles. Hierna werd het tijd om de rollen te wisselen en kregen we een leuke voordracht van Lennert Luiten over het bedrijf, waar in 1938 zijn opa Leen Luiten met een fiets met mand boter, kaas en eieren aan de man bracht. Het bedrijf start in een schuurtje achter het ouderlijk woonhuis van opa op de Dr. van Noortstraat 118. Verhuisd met opa Leen naar een ruimte onder het huis op nr. 148. Een aantal jaar nadat Leen en Aad het huis uit zijn gaat het bedrijf verder bij Aad en Ria en met een stacaravan als kantoor naar de Meerlaan.

In 1983 wordt de eerste steen door opa en Lennert zelf gelegd op het Klaverblad en juist in dit gebouw ging afgelopen maand de sloophamer. Inmiddels was er al een nieuwe opslag en kantoor gevestigd op de plek van de oude grasdrogerij. Er wordt geheid voor een nieuw pand met opslag om de wereldwijd 600 klanten te kunnen voorzien in hun vraag.

Het bedrijf is een wereldbedrijf geworden in meerdere opzichten. Het vlees komt uit het verre Argentinië en Nieuw Zeeland waar het vee in uitgestrekte gebieden de vrijheid heeft en ook de kippen scharrelen heerlijk buiten in Frankrijk, het wild op de savannes in Afrika.

Kangoeroe, lam, schaap en graan gevoerd rundvlees komt per containerboot uit Australië. En deze formule maakt dat het product speciaal is en de kwaliteit heeft om te kunnen leveren aan bedrijven als Albert Heijn, Aldi, Lidl, Scheria, de cruisescheepvaart en heel veel landen in Europa. Het mooie is ook dat het bedrijf werkgelegenheid biedt aan 65 mensen waarvan er meer dan de helft in Stompwijk woont of gewoond heeft. Ria en Tilly hebben hier jaren gewerkt en Leny heeft vroeger eenden geseald, andere leden werken er nog steeds. En anders wel hun kinderen, kleinkinderen, schoondochter, nichtjes, neefjes. Een diep geworteld bedrijf in de Stompwijkse gemeenschap, dat schept een band. Samen sterk met een dorpse mentaliteit waardoor er in de drukke maanden voor de kerst 60 tot 80 uur gewerkt kan worden. Met elkaar de schouders eronder en samen terugkijken als het weer gelukt is. We asseren het grote overzichtelijke strak ingerichte kantoor met robuust meubilair, glazen wanden, groene planten en streng toezicht vanaf de wanden.

Er worden steeds meer eisen gesteld aan onze voeding dat blijkt ook uit het feit dat er drie kwaliteitsmedewerkers in dienst zijn. Hier werd in de jaren 90 nog hard om gelachen, “Wat een onzin, je kan toch ruiken en kijken!” Nu wordt mede dankzij de automatisering alle facetten van het proces in beeld gehouden. Wanneer komt het vlees binnen, hoe laat en op welke temperatuur. Er zijn verpakkingslijnen en er is een gigantische opslag van 10 lagen hoog met temperaturen rond het vriespunt en zelfs min 20 graden. Ja inmiddels zijn we met de rondleiding gestart en kijken we onze ogen uit, wat is het groot, en schoon en mooi ingericht. Dat zie je aan de buitenkant niet, ook al rijd ik tweemaal per dag voorbij. De geur van e rook komt ons op het balkon al tegemoet. De barbecues branden en we kijken vooral naar de tips van het indirect bakken om verbranding te voorkomen. De jongens doen het werk. En hoe! Het ruikt en smaakt allemaal heerlijk. Een warme peperkoek met slagroom toe. Wij zijn er helemaal vol van. Ik hoor van iemand die niet zo vaak de avonden bezoekt, dat ze speciaal voor dit bezoek lid is gebleven. Hier heeft ze geen spijt van, want wat zijn we verwend vanavond, die als onvergetelijk de boeken in kan. Luiten Food van harte bedankt namens alle leden.

Petra

Borrel afronding Stompwijkseweg

Het was er een prachtige vrije vrijdag voor een laatste vrijdagmiddagborrel op uitnodiging van de gemeente om alle ongemakken van het afgelopen jaar even te vergeten en samen een dronk uit te brengen op nieuwe vooruitzichten. Er zijn veel wethouders hiermee bezig geweest. Namen als IJmkers, Peter van Ostayen, Frank Rozenberg, Bianca Bremer en uiteindelijk Astrid van Eekelen. Astrid stond stil bij alle ongemakken van het opknappen van de kade, kabels en leidingen. Telkens weer was de weg afgesloten en de voorgaande jaren zijn er veel speeches van de prinsen carnaval hieraan gewijd. Een weg die al jaren aandacht vroeg en nu aandacht heeft gekregen. Hier hebben we allemaal veel overlast van gehad en nu na hard werken eindelijk profijt. Hoogste tijd om dit te vieren met een feestje. Dit is in overleg gegaan met Nicole van den Bosch van de Adviesraad. Helaas verblijft Nicole nu in het ziekenhuis. Vanuit de Bles wordt haar veel sterkte en gezondheid gewenst om te werken naar een spoedig herstel. Een hapje, drankje een bol en een flap en veel belangstellenden maakten dat de ongemakken in ieder geval deze middag vergeten werden.

Een leuk gebaar van de gemeente.

Petra

Kerstketting

Wilt u nog meer grote, kleine of andere complimenten lezen? Leest u dan vooral onze papieren Kerstketting. Wij hebben weer ons stinkende best gedaan om er iets mooi van te maken.

Het bestuur en de redactie van weekblad de Dorpsketting wenst zijn bezorgers, de vouw- en nietploeg, lezers én adverteerders:

Hele fijne Kerstdagen en een spetterend 2019.

Tot volgend jaar…………….

50 jaar koster!! Adriaan Hilgersom

Geen alledaags jubileum. Vijf jaar geleden zaten we hier ook. “Vijf jaar is toch gauw om”, zegt hij. Toen hebben we al herinneringen opgehaald hoe hij 1 januari 1969 begon bij pastoor Paap. En van alle werkzaamheden uit al die jaren. Hij heeft daarna heel wat priesters meegemaakt. Van pastoor van der Plas ligt nog wel in zijn geheugen. Die ging mee varen op zijn boot, en na afloop Chinees eten. Maar de boot is weg. Afgelopen zomer is Adriaan 80 geworden, en iedere keer gaat het een beetje rustiger. Het is goed zo. Hij is ook nog een keer flink van de trap gevallen. Maar is daar goed van hersteld. Op controle in het ziekenhuis waren ze zeer tevreden.

Hij komt nog elke dag naar de kerk

Dat blijft trekken. Koffie drinken, of thee. Even kijken of er iets te doen is. En dat is er natuurlijk wel. Gras maaien is hij ook weer zelf gaan doen. Op de zitmaaier. “Je moet opletten waar je mee bezig bent”, is een wijze uitspraak van hem. Of je nu op de fiets of de scooter bent, of in de auto zit. De moestuin hoeft niet meer. Maar hij kookt nog graag zijn eigen kostje. En daar blijft hij gezond bij. Hij mag het wat rustiger aan doen. Maar echt stoppen……… “Zijn we klaar?” Hij wil aan het werk.

Adriaan van harte gefeliciteerd en plak er nog maar een poosje aan vast.

 Agnes van Boheemen- Vollebregt

Een compliment voor de fanfare

Tijdens de Stompwijkse opschoondag werden Tini en Thomas Lelieveld in het zonnetje gezet vanwege hun tomeloze inzet om 3 x per week de Vogelplas schoon te houden. Piet en Martien Turkenburg voor het wekelijks ophalen van de schillen, waardoor zij duurzaam bezig zijn. Win-win methode.

Een klein berichtje naar de fanfare was genoeg om met zijn twaalven uit te rukken naar de kantine waar de gasten eervol werden onthaald. Natuurlijk was dit ook voor hun mede fanfare lid Thomas, maar toch. Ieder van dit clubje heeft op zijn vrije zaterdagochtend de moeite genomen om een deuntje te spelen. Da’s mooi man en na de koffie waren er zelfs leden die even de prikker pakten en een stukje van de omgeving zwerfvuil -vrij maakten.

Mijn dank is groot en een compliment is zeker op zijn plaats.

Petra

“Tel je zegeningen”

zei mijn moeder altijd. En dat doe ik zoveel mogelijk. Ik werk met mensen die rond moeten komen van een bijstandsuitkering en jarenlang elk dubbeltje moeten omdraaien. Ongevraagd zijn ze in een dergelijke situatie gekomen door onverwerkte trauma’s, verbroken relaties, torenhoge schulden, werkloosheid of ze gevlucht zijn vanuit oorlogsgebied en hier een nieuw bestaan moeten zien op te bouwen. Soms is het de liefde die zorgt voor een besluit om familie achter te laten en naar een ander land te gaan. Ze worden geacht een nieuwe taal te leren vanuit het Arabisch of Chinees en dat is een enorm kluif, vooral het in de praktijk oefenen blijft moeilijk. Mijn bewondering is altijd weer groot om hun doorzettingsvermogen te zien. Zo heb ik een collega die in de jaren ´90 samen met zijn dochtertje is gevlucht vanuit Afghanistan. Nu nog vallen er bijna dagelijks bommen op Kabul vallen. Hij heeft een gezin, een Poolse vrouw en inmiddels 3 schattige kinderen. Van zijn broer die op zijn beurt weer in Polen woont, ontving hij afgelopen vrijdag onderstaand berichtje dat met dit achtergrond verhaal in een ander daglicht komt te staan en ik graag wil delen.

Geluk

Als je eten en kleding hebt, een dak boven je hoofd

en een plek om te slapen, dan ben je rijker dan 75% van de wereld.

Als je geld op je bankrekening of in je portemonnee hebt en nog wat

kleingeld op zak, dan ben je een van de 8% van de wereld.

Als je vandaag gezond wakker bent geworden zonder klachten,

dan heb meer je geluk dan een miljoen mensen die deze week niet overleven.

Als je nooit te maken hebt gehad met oorlogsgeweld, doodsangst,

je hebt niet vastgezeten en je bent niet mishandeld, dan heb je meer geluk

dan de 500 miljoen die lijden.

Als je deze tekst kan lezen, dan heb je meer geluk dan 3 miljard

mensen die helemaal niet kunnen lezen.

Petra