Categoriearchief: redactioneel

Van de redactie

Het dorp blijft in beweging en soms gebeurt er iets schokkends, zoals het verdwijnen van het oude dorpscafé. Hoeveel bruiloften en partijen zijn hier gevierd en hoeveel biertjes zullen er over de toonbank zijn gegaan. Een bruin café wordt vast een modern huis en de mooie herinneringen blijven. Het doet mij even denken aan Wim Zonneveld en het dorp.
De snelle hap omdat er geen zin is om te koken of de man heeft de beurt om voor het diner te zorgen. Hij hoeft zijn gezicht alleen maar te laten zien een de bestelling wordt vanaf de andere kant gecheckt. Al jaren hetzelfde op de zondagavond. Het is altijd maar zo gewoon totdat het uit het dorpsbeeld verdwijnt, net als de boerderijen om ons heen. Let op, voordat je het weet is het weer anders.. Ruud en José bedankt voor de jarenlange service. Proost op jullie verdiende ‘pensioen’.
Petra

Fleur-op 2.0

Vrijdagavond verzamelde een groep vrijwilligers zich bij ‘De Passie’. Hier werden geraniums, tuinaarde en potgrond gedistribueerd voor het vullen van plantenbakken op een viertal locaties langs de Dr. van Noortstraat. De vrijwilligers werden opgedeeld in vier groepen die naarstig aan het werk gingen. Eerst werden de plantenbakken geleegd en – daar waar nodig – wat lager opgehangen om nu gemakkelijker te kunnen werken, maar zeker ook met het oog op de verzorging in het komende jaar.

De van de firma P. van Leeuwen geleende platte vrachtwagen diende als werkplatform voor de hoger geplaatste plantenbakken. Na anderhalf uur was de klus geklaard en ging men naar Huize van Es waar koffie/thee en appelgebak met slagroom werd geserveerd door Wilma. Tijdens dit genoeglijk samenzijn werd er druk gesproken over een betere invulling van de plantenbakken. Tal van ideeën passeerden de revue waarbij verder werd gekeken dan de bestaande plantenbakken en locaties. Termen als ‘tiny forest’, ‘schaduwplanten’ onder bomen, ‘hedera’ en ook kerstversiering gedurende de donkere maanden gingen rond. In ieder geval was men het erover eens dat voorkomen moest worden dat de bakken er weer maandenlang troosteloos bij zouden hangen. De bijeenkomst werd afgesloten met een foto van de vrijwilligers op de fleurige brug van Wilma en Ton.

Met dank aan Fonds 1818, van Ravensteynfonds en Stichting Vlietwensen.
Heeft u nog ideeën, geef ze door…

Bouwer Kulturhus failliet

Soap rond Kulturhus mondt uit in faillissement ‘slimme’ scholenbouwer

Slimscholenbouwen (SSB) heeft faillissement aangevraagd. De initiatiefnemers achter het veelbelovende concept om frisse energieleverende schoolgebouwen te realiseren èn exploiteren lijken er bij hun eerste project in Stompwijk een potje van te hebben gemaakt. “Met slim bouwen heeft het allemaal niks te maken en ze hebben hun kennis van de bouw schromelijk overschat.”

In een persbericht dat SSB deze week verstuurde, klinkt het allemaal heel plausibel. De overspannen bouwmarkt en sterk gestegen prijzen lijken het bedrijf de das te hebben omgedaan. “Ondanks een tussentijdse aanpassing van het budget hebben onverwachte kostenstijgingen geleid tot een tekort dat aan het eind van het bouwproces door SSB niet meer kon worden opgevangen”, staat er te lezen.

Daarna gaat het verder met: “Een door SSB voorgestelde budgetneutrale oplossing om het project snel af te ronden bleek door de gemeente afgelopen vrijdag vanwege procedurele en politieke aspecten niet acceptabel. In concreto betekent dit dat de DBFMO-overeenkomst wordt ontbonden en dat SSB helaas faillissement heeft moeten aanvragen.”

De toegangsbrug is één van de opvallende zaken die nog moet worden afgewerkt. Maar zolang SSB de facturen niet betaald is er weinig animo om het werk af te ronden.

Tot zover de officiële lezing. Wie een beetje verder zoekt en belt met wat onderaannemers en adviseurs krijgt een compleet ander beeld van wat er aan de hand is bij de bouw van de nieuwe huiskamer van Stompwijk, een dorpje in het Groene Hart dat valt onder de gemeente Leidschendam-Voorburg. De meeste betrokkenen willen alleen anoniem spreken, want ze beramen zich nog op hun juridische positie en willen zichzelf niet in de voet schieten. Het faillissement is immers nog niet uitgesproken, de gevolgen van al te stellige uitspraken nu kunnen ze nog niet overzien.

SSB nam de bouwklus in 2017 aan voor een dikke 3 miljoen euro. Ze kregen die opdracht onder andere door hun scherpe prijs. Die konden ze afgeven, zo hielden ze de opdrachtgever en de gemeenteraad voor, doordat ze het bouwproces organiseerden volgens de systematiek van Slimbouwen. Zoals bedacht door geestelijk vader Jos Lichtenberg zouden ze het bouwproces ontrafelen waardoor casco-bouwers, installateurs, gevelbouwers en afbouwers elkaar niet in de weg lopen. Bij Slimbouwen heb je geen hoofdaannemer maar een bouwregisseur die werkt met nevenaannemers of partners. Door zo te werken zou SSB 25% goedkoper uit zijn, dat verklaarde de scherpe bieding. SSB zou de school annex dorpshuis, annex kinderdagverblijf, annex bibliotheek niet alleen bouwen, maar ook dertig jaar lang beheren en onderhouden volgens het DBFMO-contract.

Zonder bestek, zonder uitgewerkte details zonder coördinatie werd iedereen het bos ingestuurd

Maar de kernprincipes van Slimbouwen zijn volgens diverse betrokkenen losgelaten vanaf het moment dat de eerste paal in de grond ging. Alleen aan de 25% lagere kosten werd strak vastgehouden en de bouwplaats verwerd daardoor meer tot een soort boksring. Zonder bestek, zonder uitgewerkte details en zonder enige coördinatie werd iedereen het bos in gestuurd en tegen elkaar uitgespeeld. Er vond maar één keer een complete bouwvergadering plaats, verder was het verdeel en heers. Het uitknijpen van onderaannemers, wat bij Slimbouwen juist niet zou moeten voorkomen, was op de bouwplaats in het centrum van Stompwijk juist aan de orde van de dag.

Op de plek van het oude schoolgebouw komt het schoolplein. Het oude pand brandde vlak na de verhuizing af. Onderzoek wees uit dat de brand was aangestoken.

Op het moment dat de eerste schop de grond in ging was namelijk al duidelijk dat een realistische prijs bijna twee keer zo hoog zou uitvallen. Dat bleek volgens ingewijden uit een studie van bouwmanagement bureau Alpha-plan. Omdat er geen bestek was, details niet waren uitgewerkt en plannen aan alle kanten rammelden waren de kosten veel te rooskleurig ingeschat.

Bouwmanagement-bureau werd de laan uit gestuurd

Met die boodschap durfde SSB echter niet bij het bestuur van gemeente Leidschendam-Voorburg aan te kloppen. Alphaplan werd de laan uitgestuurd en de directie van SSB nam het management zelf ter hand. Met veel pijn en moeite kreeg het de wethouder wel zover om 3 ton extra los te krijgen bij de gemeenteraad. De raad realiseerde zich dat SSB bij de gunning scherp had ingeschreven. De plannen voor een huiskamer van Stompwijk kenden immers een lange geschiedenis en waren al jaren stuk gelopen op veel te hoge kosten.

Bij de onderaannemers dwong SSB vanaf de eerste paal af dat ze er niet op moesten rekenen dat ze ook maar één euro meer zouden krijgen dan de prijs uit hun offerte. En die was, op het moment dat SSB de definitieve handtekening eronder plaatste, vaak al meer dan een jaar oud. Tandenknarsend gingen de onderaannemers ermee akkoord.

Door gebrekkige coördinatie en oude tekeningen pasten bouwdelen niet

Vanaf dat moment heerste een politiek van verdeel en heers op de bouwplaats. Alle onderaannemers en adviseurs zaten met veel te kleine opdrachten aan tafel, waardoor er gaten vielen op de raakvlakken. Bouwdelen sloten niet op elkaar aan omdat niet iedereen over de laatste tekeningen beschikte. Goede coördinatie ontbrak bovendien. Iedereen kreeg de schuld van de problemen, behalve SSB.

De schatting is dat er op dit moment nog zo’n vier tot vijf ton openstaat aan onbetaalde facturen. Heel veel hoeft er niet meer te gebeuren, maar niemand staat nog te popelen om de laatste punten af te werken, zolang SBB niet met geld over de brug komt. De onderaannemers hebben een gesprek aangevraagd bij de wethouder om hun standpunt uit te leggen, grieven op tafel te leggen.

Er is maar één complete bouwvergadering geweest

Architect Eric Vreedenburgh van Van Archipel ontwerpers bevestigt dat er flinke problemen zijn op de bouwplaats van het energieleverende schoolgebouw dat hij ontwierp. Ook hem is het dilettantisme opgevallen. “Er was een goed verkoopverhaal, maar geen bouw- en proceskennis. Zo sterk heb ik echt nooit eerder meegemaakt. Er is in totaal één volledige bouwvergadering geweest, daarna was het ieder voor zich op de bouwplaats. Een fatsoenlijk bestek is nooit opgesteld.”
Het gebouw is overigens bijna af. De Maerten van den Veldeschool is begin maart in het Kulturhus getrokken. Daarna brandde het oude schoolgebouw overigens af, dus een weg terug is er niet meer. Ook de bibliotheek heeft al zijn intrek genomen in het nieuwe pand. Maar er zijn nog ontelbaar veel afwerkpunten. De toegangsbrug ontbreekt nog, het trappenhuis moet gerepareerd, overal liggen leidingen open en de installaties werken nog lang niet naar behoren. In totaal zijn er nog zeker honderd afwerkpunten. Maar veel animo om die aan te pakken is er niet. Er staan immers nog voor kolossale bedragen rekeningen open. En dan heeft de gemeente begin dit jaar nog zelf de aanleg van het speelplein en de sloop van het oude pand uit het DBFMO contract gehaald. Dat doet de gemeente nu voor eigen rekening na een hoogoplopende ruzie met SSB of dat nu wel of niet tot de scope van het contract behoorde.

Slimbouwen systematiek misbruikt

Oud-hoogleraar Jos Lichtenberg van de TU Eindhoven, schrikt als hij hoort hoe er in Stompwijk met zijn gedachtengoed is omgesprongen. De geestelijk vader van Slimbouwen heeft inderdaad aan het begin van het traject een training gegeven aan SSB en haar partners. Maar daarbij bleef zijn betrokkenheid ook. Dat het zo mis is gegaan in Stompwijk is nieuw voor hem.

“Het ene bedrijf huurt mij in voor een intensief begeleidingstraject tijdens de hele bouw, het andere vraagt mij er alleen aan het begin bij. Dat is aan hen. Maar dit wel heel zuur”. Lichtenberg geeft aan netjes te zijn betaald en is geen schuldeiser. “Maar mijn reputatie en die van Slimbouwen staat hiermee natuurlijk wel op het spel. Ze hebben daar altijd mee geschermd en doen dat nog steeds intensief op hun site. De claim dat ze tegen 25% lagere kosten kunnen werken komt ook rechtstreeks van Slimbouwen. Maar dat is natuurlijk alleen reëel als je je aan alle uitgangspunten houdt. Slimbouwen vereenvoudigt het proces, maar ontslaat je niet van organisatie en communicatie. Als ik hoor dat er maar één bouwvergadering is geweest: is daar wel iets mis gegaan. Slimbouwen vraagt om regie gebaseerd op gedegen open overleg met gebruikmaking van kennis, glasheldere afspraken, wederzijds respect en vertrouwen. Kortom: samenwerking. De verwijten zullen wel wederzijds zijn, maar ik vind het vreemd dat er vanuit de regie niet veel eerder een hulpvraag is gekomen. Dat zal wel te maken hebben met het vermijden van de kosten. Een verkeerde bezuiniging lijkt me. Zo te horen heeft dit weinig te maken met Slimbouwen.”,

Het Kulturhus (links) staat centraal in het lintdorp in het Groene Hart, pal naast de kerk.

“We zijn gestrand in het zicht van de haven”

“Nadat er beslag was gelegd op onze tegoeden zat er niets anders meer op dan zelf faillissement aan te vragen”, zegt directeur Dick Groenenberg van Slimscholenbouwen (SSB). “In het zicht van de haven, want het Kulturhus voor Stompwijk is klaar, op een paar afwerkingspuntjes na. Het beslag werd door een paar onderaannemers gelegd toen wij volop in onderhandeling waren met de gemeente over een betaling. Twee dagen later betaalde de gemeente alsnog, maar toen konden we al niet meer bij het geld.” Ook een poging om langs een andere weg de zaak vlot te trekken liep volgens Groenenberg spaak. “Wij hebben bijvoorbeeld nog recht op teruggave van BTW, en dat gaat om serieus geld. Als de gemeente dat even had voorgeschoten, was alles nu helemaal af geweest. Maar de gemeente wilde niet meewerken. De inrichting van de speeltuin, waarover begin dit jaar nog een geschil was met de opdrachtgever, heeft overigens     nooit in het plan van eisen gezeten. Dus daar moesten ze sowieso extra voor betalen, zoals ze uiteindelijk ook gedaan hebben.”

Groenenberg, in het dagelijks leven vooral actief als commercieel adviseur bij Weka Daksystemen, zegt nog steeds in het concept van Slimscholenbouwen te geloven. Het is een prima concept voor gemeenten om tegen lage initiële investering over een hoogwaardig, duurzaam, gezond gebouw te kunnen beschikken dat zelfs energie levert. Ik geloof ook nog steeds dat we eruit moeten kunnen komen met de onderaannemers. Overigens noem je die in de systematiek van Slimbouwen niet zo. De bedoeling is dat je meer als partners opereert.”
Veel problemen zijn volgens Groenenberg te wijten aan de sterk gestegen bouwkosten na ondertekening van het contract begin 2017. “Die proberen ze op ons te verhalen, maar zo werkt het niet bij Slimbouwen. En toen bedachten ze ineens allerlei andere trucs. In het contract van binnenafbouwer Julo stond bijvoorbeeld dat ze alle kolommen moesten afwerken. Toen wilden ze ineens een extra opdracht voor een paar kolommen buiten en dienden daar een meerwerk factuur voor in. En zo kwamen er vragen over de afwerking, materiaalkeuze, brandveiligheid, enzovoorts. Allemaal vragen die de partners, binnen de gekozen systematiek juist zelf moesten oplossen en die ze ook binnen hun eigen begroting rond moesten krijgen. En dergelijke disputen hadden we met meer partners”

Het eerste project van Slimscholenbouwen moest een icoon worden en dat is volgens Groenenberg royaal gelukt als je kijkt naar wat er nu staat in Stompwijk. “Het zijn echt nog maar een paar kleine afwerkpuntjes die moeten plaatsvinden. Het overeengekomen werk zullen we betalen, maar naar de geclaimde meerwerk-facturen kunnen ze fluiten. Al kunnen we momenteel niet bij het geld en kan de gemeente ook wel eens wat toeschietelijker zijn. Politieke motieven spelen daar ook een grote rol. De wethouder durft steeds dingen niet voor te leggen aan de raad. Wat er lokaal politiek allemaal speelt, weet ik ook niet precies. Evenmin als ik durf te zeggen hoe de rechtbank in Den Bosch besluit over onze faillissementsaanvraag. Die moesten we doen toen we echt geen uitweg meer zagen.”

Bron: Cobouw (utiliteitsbouw)

Kleurrijk groen nodigt uit in Stompwijk en draagt bij aan de biodiversiteit

De temperatuur was al zomers de laatste dagen maar het is nog vroeg genoeg om de komende weken de handen uit de mouwen te steken voor een kleurrijk Stompwijks dorpsgezicht. Er komt namelijk een vervolg voor de vorig jaar geplaatste bloembakken op de bruggen.

Dit jaar maken we zelfs een stap maken naar insectenvriendelijke bermen rond Stompwijk. Het team van Operatie Groenkracht heeft e.e.a. opgepakt in de voorbereidingen. Dit jaar wordt Stompwijk een gezellig bruggendorp en zal gewerkt worden aan een aantrekkelijke binnenkomst van het buitengebied en Stompwijk.

Doet u mee met een kleurrijke brugleuning, een bloeiende waterkant en of een bij- en vlinderlokkende voortuin? Naast een gezellig en welkom straatbeeld bieden bloeiende zomerbloeiers een voedselplek en draagt het bij aan de biodiversiteit in ons landelijke gebied.

Inmiddels zijn de eerste financiële toezeggingen van Fond 1818 en het Van Ravesteynfonds binnen. Inwoners van Stompwijk die een bloembak adopteren krijgen straks groen, gronden voeding om de bakken weer te vullen. Bruggenbezitters die hun eigen brug ook willen opfleuren kunnen de speciale bakken met extra waterreservoir bestellen op de webshop van www.floribizz.nl of bel voor informatie 070 387 6398.

U kunt zich opgeven voor het adopteren van een bruggenbloembak en het vullen van de bakken.

Petra

Noteer alvast in uw agenda, vrijdag 17 mei vanaf 19.00 uur bloembakken vullen. Met uiteraard na afloop een gezellige kop koffie op het Kerkplein voor alle adoptiebewoners en hulptroepen.

Onze dagen zijn geteld

In de pastorie worden deze maand de laatste Dorpskettingen gemaakt en hiermee komt het eind in zicht van 17 jaar onderdak in een eveneens multifunctioneel gebouw. We gaan ruimte maken voor uitbreiding van de gezondheidszorg. En pakken onze spullen op om 100 meter verder in het Kulturhus onze werkzaamheden voort te zetten.

Een echt eigen plekje is nog lastig, maar nog langer uitstellen kan ook niet. De oplevering van het Kulturhus heeft natuurlijk de nodige vertraging opgelopen waardoor de nood steeds hoger wordt en de redding nabij is.

We zoeken nog hulptroepen om ons op dinsdag 23 april een handje te helpen met de verhuizing van de papiervoorraad en het archief. Dan hebben we nog 6 á 7 planken die vastgeschroefd zitten en eveneens verwijderd moeten worden net als ons werkblad.

Kortom handige handjes zijn gewenst.

Graag aanmelden bij: redactie@dorpsketting.nl.

Petra

Brand, brand

Het kan u niet ontgaan zijn dat gisteravond het oude schoolgebouw in brand stond. Brandstichting wordt niet uitgesloten. Het is al enige weken bekend, dat het onrustig rond de school was. Er wordt jeugd in en rond het gebouw gesignaleerd. Het gebouw heeft kennelijk grote aantrekkingskracht om de ruiten er van in te slaan of in de rotzooi te gaan struinen. Er is om die reden aan de overburen langs het achterpad gevraagd om het gebouw in de gaten te houden en bij onraad de politie te bellen. Zondagavond rond 18.00 uur is er nog gebeld met de politie.

Het onderzoek loopt en de schade is gelukkig beperkt gebleven tot het oude gebouw zelf dat eerdaags toch afgebroken zou worden. Neemt niet weg dat dit met name te danken is aan de zeer gunstige windrichting. Zelfs in Leidschenveen had men last van rook- en stankoverlast. Wat áls de brand was overgeslagen naar het Kulturhus, of de woningen aan de overzijde, of het Pastoors Bos?

Wat te denken van de gigantische kosten die een dergelijk brand met zich meebrengt aan uitrukkende hulpverleningsdiensten zoals brandweer en politie. Zeker bij een opschaling naar grote brand zijn in dit geval alle eenheden vanuit de directe omgeving benaderd voor hulp. De overlast, slechte nachtrust, overuren, angst en slapeloosheid, allemaal factoren die een rol spelen. En de belangrijkste vraag blijft natuurlijk: waar is het allemaal voor nodig?

Foto: Laurens Stade

Petra

Een gezegende, verborgen boodschap?

Op 6 december 1958 is de basisschool toegewijd aan de heilige Gerardus Majella waarvan wikipedia zegt: dat hij tijdens zijn leven vele visioenen had. Verder staan verscheidene bovennatuurlijke verschijnselen, zoals genezingen, bilocatie (aanwezigheid op meerdere plaatsen tegelijkertijd), helderziendheid, profetieën en broodvermenigvuldigingen op zijn naam. Gerardus overleed in 1755 op 29-jarige leeftijd aan tuberculose in Caposele in Zuid-Italië. Hij werd in 1893 zaligverklaard en in 1904 later zelfs heilig. Daar is over nagedacht, want op een school kan je beter op meerdere plaatsen tegelijkertijd zijn en heb je ogen tekort. Heilig of niet toch is deze naam later ingeruild voor de Maerten van den Velde. Mogelijk is aan de bouw van deze school jaren voorwerk verricht. In ieder geval werd de school ingewijd en gezegend door het schoolbestuur bestaande uit door pastoor J.D. Sistermans, penningmeester C. R. v.d. Geest, H. de Groot penningmeester, L.A. Wijsman en C.A.V. van Vliet ook lid. Ook de aannemer G.A. Baaten en opzichters L.N. de Bruijn en P.N. de Bruijn architect worden genoemd op het destijds ingemetselde steen of met een duur woord plaquette.

Nu gaan er verhalen, geruchten, dat er achter de steen iets ingemetseld is. Binnenkort wordt de steen uitgezaagd en wordt dit mogelijke geheim prijs gegeven. Misschien is het niets en is de boodschap al vergaan. Ook is het mogelijk dat er een levenswijsheid bovenkomt. Kortom dit gegeven biedt ruimte om flink te speculeren. Welke boodschap gaat hierachter schuil?

Wat zou iemand in 1958 willen meegeven aan de jeugd van toen en hebben we hier vandaag de dag nog wat aan?

U wordt uitgenodigd om mee te speculeren, uw reactie kan naar:

redactie@dorpsketting.nl De leukste krijgen ruimte in ons blad.

Petra

VrouwActief bij Luiten Food

Dinsdag 12 februari waren ruim 50 vrouwen te gast bij het bedrijf van Luiten Food. Het bezoek viel onder een van de vele activiteiten van VrouwActief. Na de warme ontvangst met een drankje werden we verrast met een kopje cappuccino bloemkoolsoep. Hierna werden we gesplitst in twee groepen om daadwerkelijk in actie te komen, zoals onze naam doet vermoeden. De eerste groep gaat aan de slag met stoere barbecuemannen. We maken zelf hamburgers, bereiden de zalm voor met een heerlijk kruimig en kruidig jasje om op de barbecue in speciaal heerlijk nat gemaakt hout te roken en maken een avocado-mayonaisesausje. Groep 2 start met de rondleiding.

In het bedrijfsrestaurant wordt aan vier tafels de handen uit de mouwen, de handen in handschoenen en ons lijf in een mooi webershort gestoken. Het toeziend oog van de koks houdt ons in het gareel, ook hier een drankje erbij verzorgd door catering De Bles. Hierna werd het tijd om de rollen te wisselen en kregen we een leuke voordracht van Lennert Luiten over het bedrijf, waar in 1938 zijn opa Leen Luiten met een fiets met mand boter, kaas en eieren aan de man bracht. Het bedrijf start in een schuurtje achter het ouderlijk woonhuis van opa op de Dr. van Noortstraat 118. Verhuisd met opa Leen naar een ruimte onder het huis op nr. 148. Een aantal jaar nadat Leen en Aad het huis uit zijn gaat het bedrijf verder bij Aad en Ria en met een stacaravan als kantoor naar de Meerlaan.

In 1983 wordt de eerste steen door opa en Lennert zelf gelegd op het Klaverblad en juist in dit gebouw ging afgelopen maand de sloophamer. Inmiddels was er al een nieuwe opslag en kantoor gevestigd op de plek van de oude grasdrogerij. Er wordt geheid voor een nieuw pand met opslag om de wereldwijd 600 klanten te kunnen voorzien in hun vraag.

Het bedrijf is een wereldbedrijf geworden in meerdere opzichten. Het vlees komt uit het verre Argentinië en Nieuw Zeeland waar het vee in uitgestrekte gebieden de vrijheid heeft en ook de kippen scharrelen heerlijk buiten in Frankrijk, het wild op de savannes in Afrika.

Kangoeroe, lam, schaap en graan gevoerd rundvlees komt per containerboot uit Australië. En deze formule maakt dat het product speciaal is en de kwaliteit heeft om te kunnen leveren aan bedrijven als Albert Heijn, Aldi, Lidl, Scheria, de cruisescheepvaart en heel veel landen in Europa. Het mooie is ook dat het bedrijf werkgelegenheid biedt aan 65 mensen waarvan er meer dan de helft in Stompwijk woont of gewoond heeft. Ria en Tilly hebben hier jaren gewerkt en Leny heeft vroeger eenden geseald, andere leden werken er nog steeds. En anders wel hun kinderen, kleinkinderen, schoondochter, nichtjes, neefjes. Een diep geworteld bedrijf in de Stompwijkse gemeenschap, dat schept een band. Samen sterk met een dorpse mentaliteit waardoor er in de drukke maanden voor de kerst 60 tot 80 uur gewerkt kan worden. Met elkaar de schouders eronder en samen terugkijken als het weer gelukt is. We asseren het grote overzichtelijke strak ingerichte kantoor met robuust meubilair, glazen wanden, groene planten en streng toezicht vanaf de wanden.

Er worden steeds meer eisen gesteld aan onze voeding dat blijkt ook uit het feit dat er drie kwaliteitsmedewerkers in dienst zijn. Hier werd in de jaren 90 nog hard om gelachen, “Wat een onzin, je kan toch ruiken en kijken!” Nu wordt mede dankzij de automatisering alle facetten van het proces in beeld gehouden. Wanneer komt het vlees binnen, hoe laat en op welke temperatuur. Er zijn verpakkingslijnen en er is een gigantische opslag van 10 lagen hoog met temperaturen rond het vriespunt en zelfs min 20 graden. Ja inmiddels zijn we met de rondleiding gestart en kijken we onze ogen uit, wat is het groot, en schoon en mooi ingericht. Dat zie je aan de buitenkant niet, ook al rijd ik tweemaal per dag voorbij. De geur van e rook komt ons op het balkon al tegemoet. De barbecues branden en we kijken vooral naar de tips van het indirect bakken om verbranding te voorkomen. De jongens doen het werk. En hoe! Het ruikt en smaakt allemaal heerlijk. Een warme peperkoek met slagroom toe. Wij zijn er helemaal vol van. Ik hoor van iemand die niet zo vaak de avonden bezoekt, dat ze speciaal voor dit bezoek lid is gebleven. Hier heeft ze geen spijt van, want wat zijn we verwend vanavond, die als onvergetelijk de boeken in kan. Luiten Food van harte bedankt namens alle leden.

Petra

Borrel afronding Stompwijkseweg

Het was er een prachtige vrije vrijdag voor een laatste vrijdagmiddagborrel op uitnodiging van de gemeente om alle ongemakken van het afgelopen jaar even te vergeten en samen een dronk uit te brengen op nieuwe vooruitzichten. Er zijn veel wethouders hiermee bezig geweest. Namen als IJmkers, Peter van Ostayen, Frank Rozenberg, Bianca Bremer en uiteindelijk Astrid van Eekelen. Astrid stond stil bij alle ongemakken van het opknappen van de kade, kabels en leidingen. Telkens weer was de weg afgesloten en de voorgaande jaren zijn er veel speeches van de prinsen carnaval hieraan gewijd. Een weg die al jaren aandacht vroeg en nu aandacht heeft gekregen. Hier hebben we allemaal veel overlast van gehad en nu na hard werken eindelijk profijt. Hoogste tijd om dit te vieren met een feestje. Dit is in overleg gegaan met Nicole van den Bosch van de Adviesraad. Helaas verblijft Nicole nu in het ziekenhuis. Vanuit de Bles wordt haar veel sterkte en gezondheid gewenst om te werken naar een spoedig herstel. Een hapje, drankje een bol en een flap en veel belangstellenden maakten dat de ongemakken in ieder geval deze middag vergeten werden.

Een leuk gebaar van de gemeente.

Petra