Categoriearchief: redactioneel

Een gezegende, verborgen boodschap?

Op 6 december 1958 is de basisschool toegewijd aan de heilige Gerardus Majella waarvan wikipedia zegt: dat hij tijdens zijn leven vele visioenen had. Verder staan verscheidene bovennatuurlijke verschijnselen, zoals genezingen, bilocatie (aanwezigheid op meerdere plaatsen tegelijkertijd), helderziendheid, profetieën en broodvermenigvuldigingen op zijn naam. Gerardus overleed in 1755 op 29-jarige leeftijd aan tuberculose in Caposele in Zuid-Italië. Hij werd in 1893 zaligverklaard en in 1904 later zelfs heilig. Daar is over nagedacht, want op een school kan je beter op meerdere plaatsen tegelijkertijd zijn en heb je ogen tekort. Heilig of niet toch is deze naam later ingeruild voor de Maerten van den Velde. Mogelijk is aan de bouw van deze school jaren voorwerk verricht. In ieder geval werd de school ingewijd en gezegend door het schoolbestuur bestaande uit door pastoor J.D. Sistermans, penningmeester C. R. v.d. Geest, H. de Groot penningmeester, L.A. Wijsman en C.A.V. van Vliet ook lid. Ook de aannemer G.A. Baaten en opzichters L.N. de Bruijn en P.N. de Bruijn architect worden genoemd op het destijds ingemetselde steen of met een duur woord plaquette.

Nu gaan er verhalen, geruchten, dat er achter de steen iets ingemetseld is. Binnenkort wordt de steen uitgezaagd en wordt dit mogelijke geheim prijs gegeven. Misschien is het niets en is de boodschap al vergaan. Ook is het mogelijk dat er een levenswijsheid bovenkomt. Kortom dit gegeven biedt ruimte om flink te speculeren. Welke boodschap gaat hierachter schuil?

Wat zou iemand in 1958 willen meegeven aan de jeugd van toen en hebben we hier vandaag de dag nog wat aan?

U wordt uitgenodigd om mee te speculeren, uw reactie kan naar:

redactie@dorpsketting.nl De leukste krijgen ruimte in ons blad.

Petra

VrouwActief bij Luiten Food

Dinsdag 12 februari waren ruim 50 vrouwen te gast bij het bedrijf van Luiten Food. Het bezoek viel onder een van de vele activiteiten van VrouwActief. Na de warme ontvangst met een drankje werden we verrast met een kopje cappuccino bloemkoolsoep. Hierna werden we gesplitst in twee groepen om daadwerkelijk in actie te komen, zoals onze naam doet vermoeden. De eerste groep gaat aan de slag met stoere barbecuemannen. We maken zelf hamburgers, bereiden de zalm voor met een heerlijk kruimig en kruidig jasje om op de barbecue in speciaal heerlijk nat gemaakt hout te roken en maken een avocado-mayonaisesausje. Groep 2 start met de rondleiding.

In het bedrijfsrestaurant wordt aan vier tafels de handen uit de mouwen, de handen in handschoenen en ons lijf in een mooi webershort gestoken. Het toeziend oog van de koks houdt ons in het gareel, ook hier een drankje erbij verzorgd door catering De Bles. Hierna werd het tijd om de rollen te wisselen en kregen we een leuke voordracht van Lennert Luiten over het bedrijf, waar in 1938 zijn opa Leen Luiten met een fiets met mand boter, kaas en eieren aan de man bracht. Het bedrijf start in een schuurtje achter het ouderlijk woonhuis van opa op de Dr. van Noortstraat 118. Verhuisd met opa Leen naar een ruimte onder het huis op nr. 148. Een aantal jaar nadat Leen en Aad het huis uit zijn gaat het bedrijf verder bij Aad en Ria en met een stacaravan als kantoor naar de Meerlaan.

In 1983 wordt de eerste steen door opa en Lennert zelf gelegd op het Klaverblad en juist in dit gebouw ging afgelopen maand de sloophamer. Inmiddels was er al een nieuwe opslag en kantoor gevestigd op de plek van de oude grasdrogerij. Er wordt geheid voor een nieuw pand met opslag om de wereldwijd 600 klanten te kunnen voorzien in hun vraag.

Het bedrijf is een wereldbedrijf geworden in meerdere opzichten. Het vlees komt uit het verre Argentinië en Nieuw Zeeland waar het vee in uitgestrekte gebieden de vrijheid heeft en ook de kippen scharrelen heerlijk buiten in Frankrijk, het wild op de savannes in Afrika.

Kangoeroe, lam, schaap en graan gevoerd rundvlees komt per containerboot uit Australië. En deze formule maakt dat het product speciaal is en de kwaliteit heeft om te kunnen leveren aan bedrijven als Albert Heijn, Aldi, Lidl, Scheria, de cruisescheepvaart en heel veel landen in Europa. Het mooie is ook dat het bedrijf werkgelegenheid biedt aan 65 mensen waarvan er meer dan de helft in Stompwijk woont of gewoond heeft. Ria en Tilly hebben hier jaren gewerkt en Leny heeft vroeger eenden geseald, andere leden werken er nog steeds. En anders wel hun kinderen, kleinkinderen, schoondochter, nichtjes, neefjes. Een diep geworteld bedrijf in de Stompwijkse gemeenschap, dat schept een band. Samen sterk met een dorpse mentaliteit waardoor er in de drukke maanden voor de kerst 60 tot 80 uur gewerkt kan worden. Met elkaar de schouders eronder en samen terugkijken als het weer gelukt is. We asseren het grote overzichtelijke strak ingerichte kantoor met robuust meubilair, glazen wanden, groene planten en streng toezicht vanaf de wanden.

Er worden steeds meer eisen gesteld aan onze voeding dat blijkt ook uit het feit dat er drie kwaliteitsmedewerkers in dienst zijn. Hier werd in de jaren 90 nog hard om gelachen, “Wat een onzin, je kan toch ruiken en kijken!” Nu wordt mede dankzij de automatisering alle facetten van het proces in beeld gehouden. Wanneer komt het vlees binnen, hoe laat en op welke temperatuur. Er zijn verpakkingslijnen en er is een gigantische opslag van 10 lagen hoog met temperaturen rond het vriespunt en zelfs min 20 graden. Ja inmiddels zijn we met de rondleiding gestart en kijken we onze ogen uit, wat is het groot, en schoon en mooi ingericht. Dat zie je aan de buitenkant niet, ook al rijd ik tweemaal per dag voorbij. De geur van e rook komt ons op het balkon al tegemoet. De barbecues branden en we kijken vooral naar de tips van het indirect bakken om verbranding te voorkomen. De jongens doen het werk. En hoe! Het ruikt en smaakt allemaal heerlijk. Een warme peperkoek met slagroom toe. Wij zijn er helemaal vol van. Ik hoor van iemand die niet zo vaak de avonden bezoekt, dat ze speciaal voor dit bezoek lid is gebleven. Hier heeft ze geen spijt van, want wat zijn we verwend vanavond, die als onvergetelijk de boeken in kan. Luiten Food van harte bedankt namens alle leden.

Petra

Borrel afronding Stompwijkseweg

Het was er een prachtige vrije vrijdag voor een laatste vrijdagmiddagborrel op uitnodiging van de gemeente om alle ongemakken van het afgelopen jaar even te vergeten en samen een dronk uit te brengen op nieuwe vooruitzichten. Er zijn veel wethouders hiermee bezig geweest. Namen als IJmkers, Peter van Ostayen, Frank Rozenberg, Bianca Bremer en uiteindelijk Astrid van Eekelen. Astrid stond stil bij alle ongemakken van het opknappen van de kade, kabels en leidingen. Telkens weer was de weg afgesloten en de voorgaande jaren zijn er veel speeches van de prinsen carnaval hieraan gewijd. Een weg die al jaren aandacht vroeg en nu aandacht heeft gekregen. Hier hebben we allemaal veel overlast van gehad en nu na hard werken eindelijk profijt. Hoogste tijd om dit te vieren met een feestje. Dit is in overleg gegaan met Nicole van den Bosch van de Adviesraad. Helaas verblijft Nicole nu in het ziekenhuis. Vanuit de Bles wordt haar veel sterkte en gezondheid gewenst om te werken naar een spoedig herstel. Een hapje, drankje een bol en een flap en veel belangstellenden maakten dat de ongemakken in ieder geval deze middag vergeten werden.

Een leuk gebaar van de gemeente.

Petra

Kerstketting

Wilt u nog meer grote, kleine of andere complimenten lezen? Leest u dan vooral onze papieren Kerstketting. Wij hebben weer ons stinkende best gedaan om er iets mooi van te maken.

Het bestuur en de redactie van weekblad de Dorpsketting wenst zijn bezorgers, de vouw- en nietploeg, lezers én adverteerders:

Hele fijne Kerstdagen en een spetterend 2019.

Tot volgend jaar…………….

50 jaar koster!! Adriaan Hilgersom

Geen alledaags jubileum. Vijf jaar geleden zaten we hier ook. “Vijf jaar is toch gauw om”, zegt hij. Toen hebben we al herinneringen opgehaald hoe hij 1 januari 1969 begon bij pastoor Paap. En van alle werkzaamheden uit al die jaren. Hij heeft daarna heel wat priesters meegemaakt. Van pastoor van der Plas ligt nog wel in zijn geheugen. Die ging mee varen op zijn boot, en na afloop Chinees eten. Maar de boot is weg. Afgelopen zomer is Adriaan 80 geworden, en iedere keer gaat het een beetje rustiger. Het is goed zo. Hij is ook nog een keer flink van de trap gevallen. Maar is daar goed van hersteld. Op controle in het ziekenhuis waren ze zeer tevreden.

Hij komt nog elke dag naar de kerk

Dat blijft trekken. Koffie drinken, of thee. Even kijken of er iets te doen is. En dat is er natuurlijk wel. Gras maaien is hij ook weer zelf gaan doen. Op de zitmaaier. “Je moet opletten waar je mee bezig bent”, is een wijze uitspraak van hem. Of je nu op de fiets of de scooter bent, of in de auto zit. De moestuin hoeft niet meer. Maar hij kookt nog graag zijn eigen kostje. En daar blijft hij gezond bij. Hij mag het wat rustiger aan doen. Maar echt stoppen……… “Zijn we klaar?” Hij wil aan het werk.

Adriaan van harte gefeliciteerd en plak er nog maar een poosje aan vast.

 Agnes van Boheemen- Vollebregt

Een compliment voor de fanfare

Tijdens de Stompwijkse opschoondag werden Tini en Thomas Lelieveld in het zonnetje gezet vanwege hun tomeloze inzet om 3 x per week de Vogelplas schoon te houden. Piet en Martien Turkenburg voor het wekelijks ophalen van de schillen, waardoor zij duurzaam bezig zijn. Win-win methode.

Een klein berichtje naar de fanfare was genoeg om met zijn twaalven uit te rukken naar de kantine waar de gasten eervol werden onthaald. Natuurlijk was dit ook voor hun mede fanfare lid Thomas, maar toch. Ieder van dit clubje heeft op zijn vrije zaterdagochtend de moeite genomen om een deuntje te spelen. Da’s mooi man en na de koffie waren er zelfs leden die even de prikker pakten en een stukje van de omgeving zwerfvuil -vrij maakten.

Mijn dank is groot en een compliment is zeker op zijn plaats.

Petra

“Tel je zegeningen”

zei mijn moeder altijd. En dat doe ik zoveel mogelijk. Ik werk met mensen die rond moeten komen van een bijstandsuitkering en jarenlang elk dubbeltje moeten omdraaien. Ongevraagd zijn ze in een dergelijke situatie gekomen door onverwerkte trauma’s, verbroken relaties, torenhoge schulden, werkloosheid of ze gevlucht zijn vanuit oorlogsgebied en hier een nieuw bestaan moeten zien op te bouwen. Soms is het de liefde die zorgt voor een besluit om familie achter te laten en naar een ander land te gaan. Ze worden geacht een nieuwe taal te leren vanuit het Arabisch of Chinees en dat is een enorm kluif, vooral het in de praktijk oefenen blijft moeilijk. Mijn bewondering is altijd weer groot om hun doorzettingsvermogen te zien. Zo heb ik een collega die in de jaren ´90 samen met zijn dochtertje is gevlucht vanuit Afghanistan. Nu nog vallen er bijna dagelijks bommen op Kabul vallen. Hij heeft een gezin, een Poolse vrouw en inmiddels 3 schattige kinderen. Van zijn broer die op zijn beurt weer in Polen woont, ontving hij afgelopen vrijdag onderstaand berichtje dat met dit achtergrond verhaal in een ander daglicht komt te staan en ik graag wil delen.

Geluk

Als je eten en kleding hebt, een dak boven je hoofd

en een plek om te slapen, dan ben je rijker dan 75% van de wereld.

Als je geld op je bankrekening of in je portemonnee hebt en nog wat

kleingeld op zak, dan ben je een van de 8% van de wereld.

Als je vandaag gezond wakker bent geworden zonder klachten,

dan heb meer je geluk dan een miljoen mensen die deze week niet overleven.

Als je nooit te maken hebt gehad met oorlogsgeweld, doodsangst,

je hebt niet vastgezeten en je bent niet mishandeld, dan heb je meer geluk

dan de 500 miljoen die lijden.

Als je deze tekst kan lezen, dan heb je meer geluk dan 3 miljard

mensen die helemaal niet kunnen lezen.

Petra

Imagine

Stel je voor er is geen hemel
Het is simpel als je het probeert
Geen hel onder ons
Boven ons alleen lucht
Stel je voor dat alle mensen
Leven voor vandaag

Stel je voor er zijn geen landen
Het is niet moeilijk te doen
Niets om voor te doden of te sterven
Ook geen geloof
Stel je voor dat alle mensen
Samenleven in vrede

Je zou kunnen zeggen dat ik een dromer ben
Maar ik ben niet de enige
Ik hoop dat op een dag je bij ons komt
En de wereld zal een eenheid zijn

Stel je voor geen bezitten
Ik vraag me af of jij het kan
Geen lust naar hebzucht of honger
Een gemeenschap van mensen
Stel je voor dat alle mensen
De wereld samen delen

Je zou kunnen zeggen dat ik een dromer ben
Maar ik ben niet de enige
Ik hoop dat op een dag je bij ons komt
En de wereld zal een eenheid zijn

Zondagochtend, de kerkklokken luiden hun van-harte-welkom-klokken

Het is vandaag met de vroege sneeuw niet druk in de kerk. Toch hebben weer vele handen licht werk gemaakt en dat is te merken aan de koffietafel. Ik ga op zoek naar complimenten en die zijn er volop. Logisch dat deze uitgaan naar de vele handen. Jos van Santen geeft de complimenten aan allen die zich inzetten voor de kerk, zoals de pastoor, de koffiezetters. Met elkaar zorgen zij voor een gezellige bijeenkomst in de kerk maar zeker ook daarna wanneer ze met elkaar koffie gaan drinken. Jos wil veel meer mensen uitnodigen om hierheen te komen.

Aad Overdevest is ook blij met Lilia en Nel die altijd heerlijke koffie zetten. Hij is blij verrast door Peter Hilgersom de zich al enige tijd als koster inzet, maar nu ook zijn echtgenote Astrid die zich als lector heeft gemeld. Fijn om te zien dat er nieuwe mensen zich aandienen. En natuurlijk ook naar Anneke van Bemmelen en Wea Manders die zich enorm inzetten voor het gezamenlijke diner op de 1e vrijdag van de maand. Aad schuift bijzonder graag aan en geniet hiervan.

Ria van Dijk en dochter Clasien zitten eveneens aan de koffie. Ria is enorm blij dat Clasien haar vanmorgen opgehaald heeft. Met de sneeuw durfde ze er echt niet alleen op uit. Clasien spreekt haar waardering uit voor de inzet van de jeugd, zoals bij Summerland om de actie erin te houden in een vergrijzend dorp als Stompwijk. En natuurlijk Aad van Boheemen die afgelopen lange, hete zomer, heeft aangeboden de plantjes op het graf van haar vader Aad van Dijk water te geven.

Ria denkt terug aan het afgelopen jaar waarbij ze de ene week nog met Nel Hogervorst en Catrien Soonius haar vriendinnen/buurvrouwen op vakantie is geweest en de week erna alles veranderde. Nel is na een val en wat omzwervingen inmiddels opgenomen in een verpleeghuis in Den Haag en Catrien is vorige maand overleden. Hoe snel kan het gaan. Pluk de dag!

Er wordt nagepraat over de kerkdienst en met elkaar de complimenten aan pastoor Broeders. Thema vandaag: wees blij! Zo bedankte hij de koster Peter en organist Truus voor hun bijdrage. Hij neemt zijn ervaringen in het dagelijks leven of dat wat hij ziet of hoort mee naar de kerk om dit met hen te delen. Zo was hij afgelopen week naar de inwijding van de nieuwe bisschop geweest en was hierdoor geïnspireerd. De bisschop mocht eigenlijk als klein jongetje niet meelopen in de processie. Hij kreeg echter een mantel om en een schepje als staf mee en mocht als schaapsherder toch meedoen met de opdracht: lopen, lopen, lopen, je best doen en het geloof uit te dragen. Dit was de boodschap van vandaag. Dit heeft Jos direct in zijn oren geknoopt, zie tekst hierboven.

Marianne en Cors Oudshoorn hebben zich afgelopen week verbaasd over de inzet van de ambulance. Een uitslag van de bloedwaarde was te hoog, men kon de persoon niet bereiken (die zat bij hen een bakkie te doen) er werd geen risico genomen. Uit voorzorg reed de ambulance voor om de nodige testen te doen. Zo goed om te weten dat er op een deze manier naar je omgekeken wordt. Dan de complimenten aan Greet Kerkvliet. Wat een kanjer is dat toch, altijd opgewekt en vrolijk. Ze is aan haar rechterzijde verlamd geraakt en kan nu dankzij veel oefenen met links schrijven maar ook schilderen. Ze heeft van iemand een tekentafel gehad en hier is ze heel blij mee en nu kan zij haar hobby schilderen weer uitvoeren. Haar kamer hangt vol met schilderijen. Dat is de juiste spirit.

Petra