Categoriearchief: Dorpsketting

Luchtige en trotse greep uit Gerrit zijn laatste jaren, Peter v. Viegen

14 jaar geleden kwamen wij met Nozem bij Gerrit in de stal en later bleek dat hij hier enorm blij mee was, 3 jaar daarna kwam Teun ook dagelijks mee om de paarden voeren, vanaf dat moment werden Gerrit en Teun de grootste vrienden. Teun was vanaf toen ook zijn hond. Bij een blessure bij de paarden droeg Gerrit ook zijn steentje bij door om het gras te maaien en de paarden extra te voeren, hij ging zelfs op het lange land maaien om de paarden te verwennen.

Voor en na zijn vut zou blijken dat het met de gezondheid van Gerrit langzaam minder werd, maar zijn humor zou hier niet onder lijden, hij werd hierdoor wel steeds afhankelijker en gingen wij ons automatisch over Gerrit ontfermen om hem zo goed mogelijk te ondersteunen. 3-maal-daags werd hij voorzien van eten en medicijnen en altijd was zijn grote vriend Teun erbij, voor het weggaan kreeg hij altijd meerdere hondenbrokken van hem.

Mede door zijn achteruitgang werd besloten om Gerrit op maandag en donderdag naar de zorgboerderij van v. Velsen te laten gaan, hier genoot hij enorm van. Bij het wachten liet hij het pasje van de zorgtaxi zien en zei: “Het is wel gratis hoor !!!! Soms was hij zo van slag en Miranda zei dan: “Ik zal je ff resetten” en dit hielp, daarna zei hij altijd tegen Teun: “Als ik het niet meer weet dan weet jij het nog wel en dan weten we het samen weer.”

Ook belde hij heel veel voor hulp of hij naar de zorgboerderij moest en of de thuiszorg nog kwam, maar het gekke hiervan was dat hij ons telefoonnummer uit zijn hoofd wist terwijl het tijdsbesef al weg was. Ondanks dit alles hebben we heel veel lol gehad en veel gelachen zoals die ene keer op zondagmorgen vroeg, hij kreeg zijn TV niet meer aan. Na veel pijn en moeite kreeg Miranda het voor elkaar, levens groot kwamen de meisjes van Holland in beeld waar ze van schrok maar Gerrit niet die lag in een deuk, dit voorval kwam later nog vaak ter sprake en hier werd ook veel om gelachen.

Als we bij Gerrit binnen zaten en de ambulance sirenes hoorde dan zei hij altijd: “Die slaapt vannacht niet thuis.”

Bij diverse overlijdens in en uit zijn vriendenkring waar hij het veel over had, vertelde ik hem, dat wij nog niet aan de beurt waren omdat wij niet konden voetballen en Cruijff ons niet nodig had. Toen zei Gerrit: “jij bent eerder aan de beurt omdat ik beter kon voetballen”, ja we hebben best veel lol gehad met zijn allen. Dit van vandaag en van toen niet wetende dat Cruijff een perfecte elftalleider nodig heeft.

Met heel veel pijn in het hart van iedereen moest na een lange verzorgperiode de beslissing genomen worden dat Gerrit op 2 januari 2018 ging verhuizen van de Ondermeer naar Emmaus te Zoeterwoude omdat thuis wonen niet meer kon. Eenmaal in Emmaus is Gerrit nooit vergeten geweest door al zijn vrienden, die met hem gelopen en gefietst en koffie gedronken hebben. Hij was altijd blij om even van de afdeling af te zijn en dan zo lekker de buitenlucht te kunnen opsnuiven. Voor en tijdens zijn Emmaus tijd hebben we hem met Teun bezocht en ook opgehaald om naar de voetbal van Stompwijk ‘92 te gaan kijken en hij genoot hiervan om er weer bij te zijn, hij zei dan heerlijk om er weer uit en weer op Stompwijk te zijn, hij maakte in de kantine zelfs met Fried weer plannen om bardiensten te gaan draaien, dit alles gaf ons allemaal een geweldig gevoel, Miranda en Teun kwamen ons dan ophalen om hem dan weer terug te brengen naar Emmaus. (dit vroeg hij altijd al in de rust).

Zondag 16 december zijn we met Lynn en Teun nog op bezoek geweest bij Gerrit en we hebben hem daar met 2 glazen limonade weer fijn opgebeurd, Hij gaf Teun een paar aaien en zei: “Teun jij weet het wel hé!!!! “Het zou blijken dat dit voor ons Gerrit laatste woorden waren.

Al die tijd dat Gerrit in Emmaus zat, zit Teun ‘nu nog steeds’ elke ochtend in de deur opening van de stal naar de deur van zijn huis te kijken en denkt dan komt ie nog naar beneden!!!!

Gerrit, wij danken je voor die mooie jaren die we hebben meegemaakt en hopen dat jij je rust hebt gevonden. Ook van Senna uit Benalmadena.

BEDANKT !!!!!!!!

Peter v. Viegen

Ons dorp

met de kerk als baken vanaf hemelse hoogte gezien waardoor er een prachtig overzicht te zien is.

Met dank aan Jos de Groot die deze foto’s maakte en ons hiermee verblijdde.

Nu kunnen we allemaal meegenieten.

Dank Jos

Uitslag kerst-koppelklaverjas-toernooi

2e kerstdag stonden we er voor het eerst alleen voor: het traditionele klaverjastoernooi. De dames van Stichting OranjeFeesten Stompwijk hadden hun kaarten al eerder in de spreekwoordelijke wilgen gehangen. Ik denk dat ik voor bijna het hele dorp mag spreken door jullie hierbij nogmaals te bedanken voor al jullie jaren vol goede zorgen. Niet alleen met kerst maar ook met alle andere activiteiten van de Stichting Oranjefeesten Stompwijk. Gelukkig was Ton Zuidgeest wel gewoon bereid om het wedstrijd secretariaat te bemannen samen met Aad Waaijer. Aad en Ton enorm bedankt voor jullie kennis, ervaring en vooral hulp.

De uitslag van het kaarten: 

1e   Leo en Paul van Santen                                                       6345 punten
2e   Frank van Rijn en Jos Olijhoek                                       6143
3e   Ingrid den Haan en Adrie van Santen                        5976
4e   Sandy van der Salm en Leonie Zuidgeest                5951
5e   Marry de Haas en Angelique van Hoeijen              5877
6e    Nico Bolleboom sr en Ellen Bolleboom                    5747
7e     Trevor van den Berg en John Onderwater           5733
8e     Marco Faas en Ron van Santen                                   5712
9e     Theo de Jong en Petra de Jong                                    5624
10e  Kees van Santen en Bernard Hoogendoorn         5534

De reserveprijs ging – anders dan ik dacht – niet naar het koppel met het minst aantal punten, maar naar het koppel met het aantal punten dat het meest in de buurt kwam van een van te voren gesteld getal. Het was in ieder geval een prijs voor kaartduo van Corrie van der Poel en Jaap de Jongmet 3699 punten.

Borrel afronding Stompwijkseweg

Het was er een prachtige vrije vrijdag voor een laatste vrijdagmiddagborrel op uitnodiging van de gemeente om alle ongemakken van het afgelopen jaar even te vergeten en samen een dronk uit te brengen op nieuwe vooruitzichten. Er zijn veel wethouders hiermee bezig geweest. Namen als IJmkers, Peter van Ostayen, Frank Rozenberg, Bianca Bremer en uiteindelijk Astrid van Eekelen. Astrid stond stil bij alle ongemakken van het opknappen van de kade, kabels en leidingen. Telkens weer was de weg afgesloten en de voorgaande jaren zijn er veel speeches van de prinsen carnaval hieraan gewijd. Een weg die al jaren aandacht vroeg en nu aandacht heeft gekregen. Hier hebben we allemaal veel overlast van gehad en nu na hard werken eindelijk profijt. Hoogste tijd om dit te vieren met een feestje. Dit is in overleg gegaan met Nicole van den Bosch van de Adviesraad. Helaas verblijft Nicole nu in het ziekenhuis. Vanuit de Bles wordt haar veel sterkte en gezondheid gewenst om te werken naar een spoedig herstel. Een hapje, drankje een bol en een flap en veel belangstellenden maakten dat de ongemakken in ieder geval deze middag vergeten werden.

Een leuk gebaar van de gemeente.

Petra

Kerstketting

Wilt u nog meer grote, kleine of andere complimenten lezen? Leest u dan vooral onze papieren Kerstketting. Wij hebben weer ons stinkende best gedaan om er iets mooi van te maken.

Het bestuur en de redactie van weekblad de Dorpsketting wenst zijn bezorgers, de vouw- en nietploeg, lezers én adverteerders:

Hele fijne Kerstdagen en een spetterend 2019.

Tot volgend jaar…………….

50 jaar koster!! Adriaan Hilgersom

Geen alledaags jubileum. Vijf jaar geleden zaten we hier ook. “Vijf jaar is toch gauw om”, zegt hij. Toen hebben we al herinneringen opgehaald hoe hij 1 januari 1969 begon bij pastoor Paap. En van alle werkzaamheden uit al die jaren. Hij heeft daarna heel wat priesters meegemaakt. Van pastoor van der Plas ligt nog wel in zijn geheugen. Die ging mee varen op zijn boot, en na afloop Chinees eten. Maar de boot is weg. Afgelopen zomer is Adriaan 80 geworden, en iedere keer gaat het een beetje rustiger. Het is goed zo. Hij is ook nog een keer flink van de trap gevallen. Maar is daar goed van hersteld. Op controle in het ziekenhuis waren ze zeer tevreden.

Hij komt nog elke dag naar de kerk

Dat blijft trekken. Koffie drinken, of thee. Even kijken of er iets te doen is. En dat is er natuurlijk wel. Gras maaien is hij ook weer zelf gaan doen. Op de zitmaaier. “Je moet opletten waar je mee bezig bent”, is een wijze uitspraak van hem. Of je nu op de fiets of de scooter bent, of in de auto zit. De moestuin hoeft niet meer. Maar hij kookt nog graag zijn eigen kostje. En daar blijft hij gezond bij. Hij mag het wat rustiger aan doen. Maar echt stoppen……… “Zijn we klaar?” Hij wil aan het werk.

Adriaan van harte gefeliciteerd en plak er nog maar een poosje aan vast.

 Agnes van Boheemen- Vollebregt

Op de stip

Vrijdag 21 december staat Carmen Olijhoek met dochter Joysi, Charissa Alana, vriendin Wendela en haar dochter Bowien en op de stip gaan met hun nieuw kerstnr. “Christmas Thoughts” bij Koffietijd.

Omdat ze ieder jaar een eigen kerstnummer maken werden we benaderd door het AD. Daar stonden ze op de voorpagina op 6 december en van het ene ging het andere rollen. Zij zijn ondertussen bij Max tv geweest. En afgelopen vrijdag op de Stip bij Koffietijd.

Iedereen fijne feestdagen en een mooi begin in het jaar 2019

Een compliment hebben ze zeker verdiend, het is een prachtig nummer met bijpassende clip.

Een compliment voor de fanfare

Tijdens de Stompwijkse opschoondag werden Tini en Thomas Lelieveld in het zonnetje gezet vanwege hun tomeloze inzet om 3 x per week de Vogelplas schoon te houden. Piet en Martien Turkenburg voor het wekelijks ophalen van de schillen, waardoor zij duurzaam bezig zijn. Win-win methode.

Een klein berichtje naar de fanfare was genoeg om met zijn twaalven uit te rukken naar de kantine waar de gasten eervol werden onthaald. Natuurlijk was dit ook voor hun mede fanfare lid Thomas, maar toch. Ieder van dit clubje heeft op zijn vrije zaterdagochtend de moeite genomen om een deuntje te spelen. Da’s mooi man en na de koffie waren er zelfs leden die even de prikker pakten en een stukje van de omgeving zwerfvuil -vrij maakten.

Mijn dank is groot en een compliment is zeker op zijn plaats.

Petra