Categoriearchief: Dorpsketting

In memoriam Nico v.d. Bosch

Nico van den Bosch werd geboren op 24 mei 1934. Hij was het tiende en laatste kind van de familie van den Bosch. Ze woonden aan de Meerlaan op nummer 5. Ondanks de oorlog had pa toch een vrij zorgeloze jeugd. Op de dag dat hij 14 werd, ging hij ‘s morgens nog voor het laatst naar school terwijl hij ‘s middags al met broer Piet met de bakfiets meeging naar Den Haag om kip en kaas te gaan verkopen. Zo ging dat in die tijd. Toen Piet naar Indië werd uitgezonden, heeft pa zijn wijk gelopen en later overgenomen.

Aan het eind van de jaren 50 leerde hij Willy Vlasveld kennen en dat was liefde op het eerste gezicht. Na een aantal jaren verkering was er een baby op komst en ging er getrouwd worden. En omdat Anneke, de verkering van zwager Jan Vlasveld, ook in verwachting was, besliste opa Vlasveld dat er een dubbele bruiloft moest komen. Wie kon toen vermoeden dat Nico en Anneke ooit samen verder zouden gaan?
Op 26 augustus 1960 werd Koen geboren en op 6 december 1962 volgde Guus. Pa was een enorme fan van Feijenoord en de beide zoons zijn vernoemd naar twee van zijn voetbalhelden Coen Moulijn en Guus Haak. Toen op 21 januari 1972 zich een dochter aandiende, mocht moeder Willy de naam kiezen en dit werd Wendy.

In 1960 werd een start gemaakt met de bouw van het huis aan de Dokter van Noortstraat 103. Broer Jan had hiervoor de tekeningen gemaakt. Op nummer 105 woonde broer Leo met zijn gezin. Er werd hard gewerkt in die tijd. Iedere maandagavond kippen slachten in de kelder en 6 dagen per week op pad om kip en kaas te verkopen. Niet meer met de bakfiets maar met een auto. Iedere zaterdagavond werd de auto helemaal leeggehaald en van verkoop auto terug gezet in de normale stand om ermee naar de thuiswedstrijden van Feijenoord te kunnen gaan.

Ondertussen was Nico in navolging van zijn vader ook toegetreden tot het bestuur van harddraverij Nooit Gedacht. Hij is 45 jaar bestuurslid geweest, waarvan de laatste 19 jaar als voorzitter. Voor deze verdiensten is hij koninklijk onderscheiden.

Naast hard werken hield Nico ook wel van een feestje en was hij een trouwe supporter van HVS. Naast de thuiswedstrijden werden ook de uitwedstrijden in heel Nederland bezocht. In 1983 werd Stompwijk opgeschrikt door het busongeluk met de supportersbus van HVS waarbij Nico zowel zijn beste vriend Kees de Bruin als zijn broer Leo verloor.

Het was sowieso een moeilijke periode omdat zijn vrouw na jarenlang ziek te zijn geweest, uiteindelijk in 1984 overleed. Na het overlijden van zijn vrouw spreekt hij Anneke die in hetzelfde schuitje zit. Haar man is een aantal jaren ervoor overleden. Zij kunnen het zo goed vinden dat ze besluiten samen verder te gaan. Oma Vlasveld zei toen; “Dat komt goed uit! Dan blijft het mooi in de familie!”

Er breekt een fijne periode aan. Nico en tante Anneke worden opa en oma. Ze hebben het gezellig met vrienden en spreken regelmatig af om bijvoorbeeld een potje te kaarten. Vader Nico hield erg van klaverjassen en was daar best bedreven in. Hij kon zeker ook goed nakaarten! Hij kaartte graag met Cock van Geijlswijk. Op zaterdagavond gingen ze ook regelmatig jokeren met Anneke en Ien.

Op zondag ging pa de laatste jaren vaak kijken bij Stompwijk ‘92 samen met Max, Cock en Willem. Na afloop kwamen Leni, Ien, Ria en Anneke erbij voor een biertje en een wijntje. Ze gingen dan geregeld als laatste de kantine weer uit. Kortom, hij hield erg van gezelligheid.

Koen en later ook Guus komen in de zaak. Er komt een kans om op de markt te gaan staan in Voorburg en Leidschendam. Op zaterdag samen met Koen en Guus en later ook met kleindochter Zoey op de markt staan, vond hij het mooiste wat er was. Tot aan de dag van zijn eerste CVA op 8 juli 2017 heeft Nico gewerkt. Het was zijn lust en zijn leven. Vakanties vond hij maar onzin. Verkopen en onder de mensen zijn, was echt zijn ding.

Helaas is het hierna snel achteruit gegaan met zijn gezondheid. De laatste periode kon hij niet meer thuis wonen. Hij was echter rustig en tevreden. Hij vond het fijn als we op bezoek kwamen, maar hij vond het ook prima als we weer weggingen.

Uiteindelijk is hij op 31 mei overleden.

Pa, bedankt voor alles en rust zacht.

Zoals door Koen voorgelezen bij het afscheid van zijn vader.

Op een mooie Pinksterdag ….

Dat was het vandaag zeker bij de 8e editie van de wandeltocht rondom Stompwijk georganiseerd door de IJsclub en met name door de inzet van Frans Oliehoek, maar laten we ook alle andere vrijwilligers niet vergeten. Vanaf half acht in de ochtend kon er al gestart worden en de eerste mensen gingen aan de wandel op dit tijdstip. Vanuit de Bles was er gezorgd dat de koffie klaar stond en ik heb vernomen dat er al vanaf kwart over zes hard gewerkt werd om alles in orde te maken voordat de grote meute kwam.

De wandeltocht was een daverend succes met meer deelnemers dan ooit tevoren. Zelf startte ik in de achterhoede om kwart voor twaalf met mijn jongste zus Corine en omdat we niet teveel kilometers in de benen hebben, beginnen we bescheiden met 7,5 km. In de Bovenmeer is het altijd lekker lopen omdat daar bijna geen auto’s rijden, wel veel fietsers natuurlijk, het was ook zulk mooi weer, maar gun elkaar de ruimte en dan komt het vanzelf goed. Richting Noord-Aa liepen we door het nieuwe gedeelte over de vlonders door het moerassige gebied, hoe prachtig en zo dichtbij.

Daarna belandden we op het erf van het Geertje waar het zoals gewoonlijk erg druk was, maar ook erg gezellig. Het mooie pad langs de slootkant en door het Zwetpad weer richting Stompwijk, waar we aan het eind van de weg verwend werden met een drankje en een heerlijk stukje kaas. Aad Vincenten zat daar als EHBO’er maar hij had gelukkig niets te doen gehad. Hij was een van de vele vrijwilligers en zonder hen kan het ook niet georganiseerd worden, dus allemaal bedankt.

Terug in Stompwijk kwamen alle tochten bij elkaar en was het goed toeven op het terras, waar het dan ook al lekker vol zat. Wij hebben dus binnen wat gegeten en gedronken en ook daar was het gezellig. We kunnen terugkijken op een mooie  Pinksterdag vol wandelplezier. Misschien volgend jaar een tandje erbij en de 15 km, maar voor vandaag was dit voldoende.

Ria Luiten

Hoera! Weer een jaar erbij voor Ria van Dijk!!

De tijd vliegt, een jaar is zo voorbij en op zondag 16 juni wordt onze moeder Ria van Dijk alweer 82 jaar. Echt een hele bijzondere mijlpaal!!
15 kilo afgevallen het afgelopen jaar, dat is superknap met al die advocaatjes met slagroom en gebakjes bij diverse uitjes met bijvoorbeeld de Zonnebloem of de KBO. Een lekkere pannenkoek gaat er ook altijd wel in en elke twee weken naar de kapper want ze ziet er graag goed uit. En als je haar maar goed zit dan gaat de rest vanzelf. Heeft ze even niets omhanden dan zoekt ze wel wat op, achter de geraniums zitten is er nog steeds niet bij voor haar.

Met haar rollatoortje en autootje maakt ze het hele dorp en ver daarbuiten onveilig! Dat ze daarbij wel eens een paaltje of vuilcontainer over het hoofd ziet….ach dat is een klein detail en een auto is maar materiaal en is altijd wel weer te repareren! Met de buurtjes van het zo gezellige straatje aan de Akkermunt wordt er regelmatig koffie gedronken, een kaartje gelegd of een spelletje gedaan.

Ma, van harte gefeliciteerd en onze afspraak komt nu toch wel steeds dichterbij, op naar de 100!!

Wilt u haar feliciteren, een kaartje of mailtje zal zij zeker waarderen.
Akkermunt 38,2266 JH Stompwijk of riavandijkballering@kpnmail.nl

Heel veel liefs, Henk en Agnes

Midvliet bij de Oldtimerdag in Leidschendam

Op zaterdag 15 juni is er voor de tweede maal oldtimer meeting in Leidschendam Centrum. Vorig jaar was het een succes en daarom komt er dit jaar een vervolg. Op deze dag showen trotse eigenaars hun oldtimers. Midvliet FM is erbij. Verslaggever Hans Biard zal rechtstreeks verslag doen vanaf de Damlaan in Leidschendam tussen 15:00 en 17:00 uur.

Live muziek, drinken, eten en gezelligheid. Volop gezellige terrasjes bij de sluis en dus een prima bestemming voor een mooie rit voor mensen met een oldtimer. Elke oldtimer is welkom, ook motoren en brommers. De Oldtimerdag op 15 juni duurt van 13:00 tot 17:00 uur en vanaf 15:00 uur zijn de activiteiten op de Damlaan live te volgen via Midvliet FM

Stichting Hartekind

Speciaal voor Stichting Hartekind rij ik de fietstocht Marmotte een zware fietstocht door de Alpen met bekende bergen als de Col du Glandon, Télégraphe, Col du Galibier en Alpe d’Huez. De statistieken 170 Km met 5000 hoogtemeters.

Vele kilometers zijn ondertussen gemaakt en ik heb er alle vertrouwen in dat ik de tocht ga volbrengen.
Onderzoek is hard nodig en we zijn blij met iedere donatie.
Alvast bedankt namens de 25.000 Hartekinderen in Nederland!
Hieronder de link waarmee jullie makkelijk kunnen doneren.

https://www.pifworld.com/nl/fundraisers/xzOGTnZoZ0E/frank-van-rijn

Met sportieve groet, Frank van Rijn

Wijk en Wouden viert Midzomernachtfeest in Zoeterwoude

Wijk en Wouden viert op vrijdag 21 juni een Midzomernachtfeest in Zoeterwoude-Dorp. De langste dag en kortste nacht luidt het begin in, althans volgens de astronomisch kalender, van de zomer. Het ‘Zonnewendefeest’ dateert van vele eeuwen geleden, toen vreugdevuren werden ontstoken voor bescherming tegen duistere krachten.

Het Midzomernachtfeest met kampvuur wordt opgeluisterd met muziek en verrassende gasten uit onverwachte hoeken, de geur van het platteland en naar we hopen een mooie zonsondergang.

Alle leden van W&W krijgen of hebben een uitnodiging in de bus (of per e mail). Ook niet leden zijn van harte welkom. Ook kinderen kunnen meekomen; voor hen valt er eveneens wat te beleven. Het feest begint om 20.30 uur en de locatie is de boerderij van Gé Overdevest, Papeweg 6, 2381EM Zoeterwoude.

Aanmelding kan alleen per e mail, te weten wvdgeest@gmail.com  Voor leden van de VANL Wijk & Wouden en kinderen is deze happening gratis. Van niet-leden wordt een bijdrage gevraagd van € 3,- per persoon.

Cycle Paris – Op de fiets naar Parijs voor de Hartstichting, we hebben het gehaald

Bedankt voor alle steun! (ruim € 46.000,— opgehaald)

Donderdagochtend 23 mei was het zover. Cycle Paris gaat van start.
De fietsers verzamelden rond 7.00 uur bij het kantoor van de Hartstichting in Den Haag. Hier werd alle bagage ingeladen en kregen we het Cycle Paris shirt uitgereikt. Naast alle bagage ging er ook voor alle dagen eten en drinken mee. Het is bijna niet voor te stellen hoeveel dat is.
Om 8.00 uur precies vertrokken we, uitgezwaaid door veel familie, vrienden en kennissen, met 40 fietsers voor onze fietstocht naar Parijs. Een lang lint van fietsers in het mooie Cycle Paris shirt ging richting Leuven. Een mooi gezicht al die fietsers over de Erasmusbrug in Rotterdam. Onze eerste stop was net voor de Moerdijk. Daar stond de crew al klaar om de inwendige mens te versterken. Zij hebben in vier dagen ontzettend veel boterhammen belegd met kaas, appelstroop en pindakaas. Nadat iedereen weer voldoende had gegeten, gingen we weer op pad. Het lange lint werd nu automatisch gesplitst in groepjes zodat ieder zijn eigen tempo kon rijden. Na nog een tussenstop voorbij Breda doken we België in. Dat was direct te merken aan de slechte wegen. Rond vier uur arriveerden we, met 182 km op de teller, in Leuven. Leuven is een gezellige universiteitsstad met veel pleinen en oude gebouwen. Na een heerlijke douche hadden we tijd genoeg om dat allemaal te ontdekken.
De tweede dag fietsten we van Leuven naar Fourmies in Frankrijk (136 km). Na een goed ontbijt en een briefing van onze enthousiaste organisator Anna vertrokken we voor de uitdaging van die dag. Er was veel gesproken over de “bergen” die we tegen zouden komen. Dat zorgde toch voor wat nervositeit bij enkele deelnemers. Want hoe zou het gaan met klimmen? Uiteindelijk viel het best mee. Ieder reed op eigen tempo naar boven. Boven werd op de minder snelle klimmers gewacht en konden we weer gezamenlijk verder. Ook deze tweede dag hadden we weer twee tussenstops waar we werden voorzien van de boterhammen, fruit en andere versterkende voeding. Voor wie het moeilijk had waren er opbeurende woorden van de crew. En de fietsenmaker was paraat om een mankement aan een fiets te verhelpen. Na een iets kortere tocht dan gisteren (in km maar niet in tijd) kwamen we aan bij ons hotel in Fourmies. Het hotel lag een beetje buiten de stad en er waren geen restaurantjes in de buurt. Een groot aantal fietsers besloot daarom maar een pizza te laten bezorgen. De pizzakoerier leverde uiteindelijk ongeveer 20 pizza’s, een aantal salades en pasta’s af bij het hotel. Fietsen maakt hongerig. Het weer was goed en dus konden we gezellig met zijn allen op het terras het eten soldaat maken. Pizza’s op schoot, weer eens wat anders dan in een restaurant. Na een goede nachtrust waren we weer klaar voor alweer de derde dag. Vandaag was de eindbestemming Soissons (136 km). Ook nu weer lagen er een aantal klimmetjes in het verschiet. Iets geruster dan de dag er voor konden we daar aan beginnen. Onze weg konden we vinden met de vele gps’en en telefoons waarin velen de route hadden geladen. Maar ondanks dat reden we toch nog weleens verkeerd. Bij de gebruikelijke ochtendbriefing van Anna waren er wat zorgelijke mededelingen. Na twee dagen van mooi weer was de
voorspelling dat er in de middag wat buien met onweer zouden overtrekken. We kregen instructie wat te doen als het zover was (zorgen dat je, door extra hard te fietsen, voor de bui binnen was, was geen optie omdat dit te gevaarlijk zou zijn volgens Anna). In de loop van de dag begon het inderdaad te regenen. Gelukkig duurde dit niet lang en zijn we uiteindelijk toch weer droog in ons hotel aangekomen. De regen zorgde wel voor problemen bij het navigeren. De GPS systemen bleven het doen, maar navigeren met een telefoon werd lastig. Hierdoor werden de groepen vanzelf weer wat groter. Ook de crew bij de verzorgingspost had last van de regen. De bakjes met pinda’s voor de deelnemers regenden vol met water. Geweekte pinda’s zorgden voor veel hilariteit. In Soissons waren weer voldoende restaurants te vinden. Wel moesten we daarvoor een drukke weg oversteken. Het alternatief om daar te komen was een omweg. Na 135 km fietsen was er niet veel animo om de omweg te nemen. Gelukkig is iedereen veilig heen en weer gekomen.
De vierde en laatste dag naar Parijs (129 km) mochten we uitslapen. Het vertrek was pas om negen uur (normaal was de start al om acht uur). De organisatie had aangegeven dat we deze laatste dag alleen zouden dalen. Een blik op de GPS zorgde wel voor enige twijfel hierover. De twijfel bleek terecht. We begonnen al direct met een flinke klim. Tijdens deze laatste dag waren de meegereisde fotograaf en filmer, net als de dagen hiervoor, weer heel actief. Veel actiemomenten zijn vastgelegd. De fotograaf en filmer doken op de meest onverwacht momenten op. Soms rijdend in een auto, soms zittend op de weg en dan weer ergens verdekt opgesteld (want ze wilden niet alleen lachende gezichten op de foto/film, ook het afzien moest worden vastgelegd).
Deze laatste dag hadden we twee tussenstops. De eerste was zoals gebruikelijk op de eerdere dagen. Maar de tweede stop was in Clichy Sous Bois, ongeveer 25 km voor Parijs. Hier werden we ontvangen door “le Marie”, de locoburgemeester, de Nederlandse ambassadeur in Frankrijk en de militair attaché. De burgemeester had onze groep uitgenodigd voor een uitgebreide lunch. Deze was werkelijk super lekker met vis, pasta, salade en taart en franse kaas als dessert.
Vanaf deze stop werden we naar Parijs begeleid door de Militair attaché en een medewerker van de ambassade. Zij fietsten met ons mee. Zij kennen Parijs op hun duimpje en brachten ons door de drukte van Parijs naar de Eiffeltoren. Fietsen met een groep van 40 fietsers door Parijs is een mooie belevenis. Deels gingen we over een fietspad dat dwars door Parijs gaat. Ook fietsen we op de oevers langs de Seine. Daar gingen we zigzag langs wandelaars en steppers. Maar soms moesten we ook wegen met heel veel rijbanen oversteken, dwars door al het autoverkeer heen. Toch wel fijn dat we achter kunnen vaststellen dat dit allemaal toch goed gegaan is.

Uiteindelijk was daar dan toch de Eiffeltoren. Het einddoel van onze tocht. Daar was ook een ontvangstcomité uit Stompwijk. De familie Soonius stond ons, tot onze grote verrassing, op te wachten met een mooi spandoek. Super leuk. Bij aankomst stonden de bubbels gereed en konden we proosten op een geslaagde tocht. Daarna kwam het belangrijke moment. De bekendmaking van het opgehaalde bedrag van ruim €46.000. Hiervoor is een symbolisch een cheque overhandigd aan de Hartstichting en is er nog een laatste groepsfoto gemaakt met de cheque en een aandenken aan de tocht.

Na alle officiële momenten was het tijd om het laatste hotel van de tocht op te zoeken. Helaas moesten onze supporters uit Stompwijk dezelfde avond weer naar huis. Maar het was onvergetelijk dat zij er waren. De laatste avond in Parijs was erg gezellig. Alle fietsers hebben nog lang nagepraat over de belevenissen van de afgelopen vier dagen. Iedereen was het er over eens, een ervaring die we niet hadden willen missen.
Aan alles komt een eind, dus ook aan de fietstocht naar Parijs. Na vier dagen fietsen zijn we maandag in drie uur met de Thalys weer teruggekomen in Nederland.
Wij kijken terug op een mooie, afwisselende reis en we willen iedereen nogmaals heel hartelijke bedanken voor de steun. Door de bijdrage van alle donateurs is het ons gelukt ruim € 46.000,— bij elkaar te krijgen voor meer onderzoek naar hart- en vaatziekten. Een heel mooi bedrag en nog steeds komen er donaties binnen (www.cycleparis.nl).

Heel hartelijk bedankt!!!!!!!! Vier het leven……….

Lauw, Marja, Martien en Theo

Polderdag 30 mei 2019

……….was weer een feestje om mee te fietsen. De startplek was dit jaar bij Kolibri Jachtbouw aan de Dr. van Noortstraat waar de familie v.d. Brink al vele jaren de prachtigste (zeil)boten bouwt. Wat een vakwerk straalt ervan af en ook de waterski’s waren met liefde voor het hout gemaakt. Inmiddels is de 3e generatie aan het werk op dit plekje aan de Stompwijkse Vaart en Pim kan er dus ook met veel enthousiasme over vertellen. Het was er al vroeg druk en volgens mij is er de hele dag voldoende belangstelling geweest. Zelf kan ik niet zeilen, maar het lijkt mij heerlijk om de zeilen te hijsen en je lekker door de wind mee te laten voeren. Eigenwijs als wij zijn, gingen wij tegen de stroom in en belanden al snel bij de dikbillen bij Groene Hart Rund in de Meerpolder gerund door de familie Witteman- Verhoog. Keurslagerij Reas uit Zoetermeer stond hier heel lekkere kalfsvleesburgers te bakken en die hadden al vroeg aftrek, Jaap en Annelies waren vandaag stand-by en dat was wel nodig ook want er was veel te zien en  je mocht raden hoe zwaar een van de dikbillen was, bijna 900 kg schatte ik hem wel, of het goed is? Waarschijnlijk was hij nog wel wat zwaarder. Het Gelderwoudse Kerkpad konden wij niet af omdat Aad met de scootmobiel was en dat wel een erg hoge brug is, maar een omweg door de Bent was zeker geen straf. In de Weipoort mocht de ijssalon van de Jong natuurlijk niet overgeslagen worden en het was goed toeven op het terras. Vele bekenden kwamen en gingen met een ijsje weer verder, wij hebben op het terras een heerlijke tosti genuttigd. Daarna nog even helemaal naar het einde van de Weipoort naar de kaasboerderij De Keizershof waar een gezellig bandje aan het spelen was en je roomboter kon maken. De Meervaart was al weg, dus met de fiets over het Kerkepad naar de Kaasboerderij de Vierhuizen waar de nieuwe kaaswinkel te bezichtigen was met een heuse kaas-automaat kan er tegenwoordig dus altijd een stukje heerlijke Wilde-Weide kaas gekocht worden. Ook hier muziek en heerlijke pannenkoeken. De zorgboerderijen hebben wij helaas niet meer kunnen aandoen, wel gehoord dat het daar ook super interessant en druk was, dus hopelijk een ander jaar weer open dag hier, dan gaan we daar zeker langs. Soms moet je keuzes maken.
Organisatie en bedrijven bedankt voor de mooie dag!

Ria Luiten