Alle berichten van trees van velzen

Prijsuitreiking

Vorige week dinsdagmiddag was de eerste soosmiddag van het nieuwe jaar. Het was een drukke, gezellige middag met heel veel activiteiten. Zo kregen we allereerst weer de traditionele oliebollen van het CDA, die krijgen we elk jaar weer en zoals elk jaar, smaakten ze voortreffelijk. CDA: hartelijk bedankt voor deze geste. Vervolgens kwamen onze leden binnen en wensten we elkaar een vooral gezond 2019. Daarna gingen we aan de slag, zoals het op een dinsdag middag hoort te gaan met rummikuppen, kaarten maken én klaverjassen. We speelden 2 potjes, want daarna deden we de half-jaarlijkse prijsuitreiking. Wie, o wie, zou deze keer met de hoofdprijs naar huis gaan? Ik ga het u vertellen:

De verloting bij de kaarten maaksters verliep als volgt:

1e Tiny de Groot

2e Toos Oudshoorn

3e Lien Roeling

4e Annie v. Rijn

5e Marian Oudshoorn

Daarna waren de rummikuppers aan de beurt en daar gaat het wél om de punten:

1e Rita v.d. Meer

2e Ina v. Rijn

3e Riet v. Santen

Tot slot de klaverjassers, we begonnen met de persoon, die de meeste pitten van het half jaar had gespeeld: Johan v. Vliet

Hier achteraan kwamen de prijswinnaars:

1e Johan v. Vliet

2e Arnold v. Marwijk

3e Joop Hilgersom

4e Jaap de Jong

5e Roelie v.d. Vegt

6e Koos v. Rijn

7e Nel Ammerlaan

8e Gerard Ammerlaan

9e Gerard v.d. Bosch

10e Bep v. Rijn

11e Lia v.d. Zon

In de zaal hebben de klaverjassers een puntenlijst gekregen, zodat ze konden zien, hoeveel men gescoord had.

Ik wens alle 1e prijswinnaars heel veel plezier én gezondheid met de vitamientjes uit de fruitmand. De overige prijswinnaars met hun zelf uitgekozen prijs. Gefeliciteerd allemaal!

En nu met volle kracht verder in het half jaar wat nu voor ons ligt. Heel veel plezier gewenst met wat u dan ook doet op onze soosmiddagen!

Namens het bestuur, Trees van Velzen, voorzitter

Marathonschaatsen

Op het prachtige ijs in Schaats-tempel Thialf Heerenveen werd de 10e wedstrijd om de KPN cup verreden.

Als eerste de Dames Regiotop. Dit zijn meestal nog jonge meiden die aan het begin staan van een marathon carrière. De deelnemers worden gade geslagen door de coaches van de dames en die pikken daar hun nieuwe aanwas voor het grote peloton uit.

Om 17.45 ging het Beloften peloton van start. Op het mooie ijs kwam niemand weg. Telkens werd het gat naar de vele uitloop pogingen weer dicht gereden en eindigde in een massa sprint waarin de jarige Leander van der Geest uit Warmond zijn 2e overwinning pakte. 2e werd Casper de Gier en 3e Gerwin Smit.

Daarna ging het Damespeloton van start. Ook hier wist niemand weg te komen, De ploeggenoten van Irene Schouten rijden de gaten dicht of ze doet het zelf. Winnaar, ja wie anders, werd de oppermachtige Irene Schouten voor Imke Vormeer en Manon Kamminga. Manon staat nog 1e in het klassement omdat Schouten 4 wedstrijden miste door het rijden van mass starts bij de World-Cup. Tjilde Bennis werd 13e de rommelige eindsprint. Tjilde staat nu 12e in het klassement en 2e in het jongere klassement.

Als laatste ging de Topdivisie van start. Een slopende de wedstrijd waarbij 16 man een ronde voorsprong wist te pakken. Dit op initiatief van Jorrit Bergsma. Deze kon in de finale geen stand houden tegen de ontketende Belg Bart Swings die ruim de wedstrijd won door een geweldige demarrage van de laatste 2 ronden. Tweede werd klassementsleider Sjoerd den Hertog voor de Nieuw Zeelander Peter Michal, een onvermoeibare skeeler man.

Vrijdag bij de Oomscup op de Haagse Uithof werd Richard Bennis 15e.

Volgende wedstrijd a.s. dinsdag voor de beloften op FlevOnice en dan a.s. zaterdag de 19e op de Amsterdamse Jaap Edenbaan de 11e cupwedstrijd.

Start om 19.15 uur Dames, 20.30 uur Top Divisie Heren en 22.00 uur Beloften.

Aad de Haas

10 februari 12:00 – 17:00 uur

Gluren bij de Buren is een huiskamerfestival dat plaatsvindt op zondag 10 februari door heel veel steden en dorpen. Het vloerkleed is het podium, de bank is de tribune. Per huiskamer treedt een band of zanggroep op die 3 keer een half uur speelt. Door de speciale looproutes bij verschillende steden kan je als bezoeker maximaal 7 optredens bijwonen. Gluren bij de Buren geeft lokale acts een podium. Maar in ons kleine dorp Stompwijk zijn mijn zanggroep J. O. Y.! en Joysi de enige 2 acts.

Op de website: www.glurenbijdeburen.nl kan je zien welke huiskamer podium zich vrijwillig heeft aangemeld. De acts spelen/zingen tussen 12:00 – 17:00 uur meerdere optredens van ongeveer 30 min. die je gratis kunt bezoeken. Daarna 30 min. pauze om de mensen de gelegenheid te geven naar een andere locatie te gaan. Mijn zanggroep J.O.Y.! gaat een paar nummers zingen en mijn dochter Joysi Olijhoek speelt ook een paar nummers op haar ukelele. Dat is dus ongeveer bijna 3 kwartier kamerconcert. Wij hebben ook een special guest en die speelt een paar deuntjes op zijn gitaar. Stompwijk valt onder Zoetermeer. De tijden wanneer je kan gluren: 12:00-13:30-15:00

Wij nodigen jullie dus uit om bij ons te komen gluren aan het Oosteinde 20a in Stompwijk.

Carmen, voor meer info: 0640241754

Uitloting obligaties Laurentiuskerk Stompwijk

Tijdens laatste vergadering van de restauratiecommissie heeft de uitloting 2018 plaatsgevonden. Het cijfer 6 (zes) is uitgeloot. In 2009 hebben veel mensen aan de Laurentius kerk geld geleend om de restauratie van de kerk en de

pastorie te bekostigen. Dit werd mogelijk gemaakt door aankoop van obligaties die niet op naam maar op nummer staan. De obligaties hebben een looptijd van maximaal 13 jaar. De aflossing geschiedt bij uitloting van het laatste cijfer van het uitgiftenummer. Vanaf 2012 tot en met 2018 zijn er 7 cijfers uitgeloot te weten de cijfers 1(een), 2 (twee), 5 (vijf), 6 (zes), 7(zeven), 8 (acht) en 9 (negen).

Heeft u één of meerdere obligaties met een uitgeloot cijfer dan kan u deze obligaties omwisselen in geld. De uitgelote obligaties kunnen elke woensdag- en vrijdagmorgen van 10 uur tot 12 uur ingeleverd worden op het secretariaat van de kerk in Stompwijk. Na inlevering wordt het verschuldigde bedrag overgemaakt op uw bankrekening. Tot slot nogmaals een hartelijk dank voor uw medewerking.

Restauratiecommissie Laurentiuskerk

Iedereen bedankt!

Namens Adriaan mag ik iedereen bedanken die heeft meegewerkt aan een onvergetelijke viering van zijn 50-jarig jubileum als koster.

Tijdens de viering op 1 januari kreeg hij een speciale penning van Laurentius, met de felicitaties van de bisschop, uitgereikt. Verder was er een gegraveerd glas en natuurlijk bloemen. Vele mensen waren aanwezig om Adriaan te feliciteren. Hij heeft genoten en wil iedereen daarvoor hartelijk bedanken.

En natuurlijk willen we als parochiegemeenschap ook hier Adriaan nog eens bedanken voor al zijn inzet. En wij hopen dat hij nog jaren, misschien iets rustiger, door kan gaan.

Marianne Turk

Gerard, door Jaap de Jong

Toen we twaalf jaar oud waren fietsten we met Arnold naar de Tuinbouwschool. Van af onze 16e jaar gingen we er met de brommer op uit. Vele jaren zijn we op vakantie geweest. Ik denk nog altijd aan de eerste keer op vakantie. Een weekend Valkenburg. Het weekend dat Jan Jansen de etappe won, we hebben het gevierd. Jan Jansen won op de Camp Elysee de afsluitende tijdrit en was daarmee gelijk de winnaar van de Tour de Franc. Wij waren toen toevallig in Valkenburg en we hebben er niks van gezien maar wel feest gevierd. En ook het jaar dat Joop Zoetemelk won waren wij met andere vrienden op de Champ Elysee.

Want vrienden had je. Zelfs meerdere groepen.

Ik denk dan aan het voetbalelftal waar je leider, grensrechter en muzikaal begeleider van was. Het groepje Ajaxsupporters waarmee je onder andere je eerste vliegreis maakte naar Schotland voor de wedstrijd tegen Celtic. Ik denk aan het groepje fietsers waarmee je als chauffeur van de volgwagen naar de Ardennen ging. Ik kan zo nog wel even doorgaan.

Vele organisaties konden een beroep op je doen voor hand- en spandiensten.
Bij de voetbalvereniging. Eerst als elftalleider, later als hulp bij het maken en het bezorgen van het clubblad en als kantinemedewerker. Bij de Toerclub als bouwer van de carnavalswagen, chauffeur voor de bagage.

De Schaakclub als wedstrijdleider, de IJsclub als verkoper in de “Koek- en zopietent”. Als parkoers medewerker bij de Meerhorstloop en paarden in de Vlietlanden. Bij de kerk voor het onderhoud van de begraafplaats. Op Gerard konden ze altijd een beroep doen. Je was een supervrijwilliger.

Gerard, we gingen niet alleen kijken naar wielrenners. We gingen zelf op de fiets. In 1978 deed je voor het eerst mee op een tweedehands racefiets voor de tocht “Den Haag – Den Helder”. We gingen daarna vaak op fietsvakantie en deden mee met de diverse fietsvierdaagses. Tot vorig jaar september maakten we nog tochtjes op de racefiets.

Het ging je steeds moeilijker af. De laatste fietstocht die ik met je maakte was in juni van dit jaar met de duofiets naar IJsboerderij De Jong in de Weipoort. Aan al deze tochten hebben we veel plezier gehad.

Tien jaar geleden kreeg je het advies van je huisarts om meer te gaan lopen. Nadat je gestopt bent met werken in 2010 ben je meer gaan wandelen. Eind 2011 besloten we om met vier vrienden de Vierdaagse van Nijmegen te gaan lopen. Fysieke problemen bij de drie anderen betekende dat je in mei 2012 er nog alleen over was. Je liet je er niet van weerhouden om toch door te gaan en in 2012 heb je nog de vierdaagse van Nijmegen gelopen. Je was altijd trots op deze prestatie. Gerard, Als een van je vele vrienden kijk ik met weemoed terug op die tijd.

Geerd bedankt.

Jaap de Jong

Gerard, door Leo de Haas

De herinneringen van Leo de Haas die vele leuke momenten met hem heeft meegemaakt.

Gerard is heel lang grensrechter in ons vriendenelftal geweest, hij nam zijn taak serieus en rende met grote en kleine passen langs de lijn en maakte soms meer meters dan wij. Dat Gerard ons als speler graag een moment van ontspanning gunde kon je wel aan hem overlaten. Hij bracht zijn pick-up mee en zei altijd: “Even een plaatje draaien jongens” dan klonk als snel het liedje van tante Mien door de kleedkamer en wat een plezier hadden we dan, maar hij zelf nog het meest. We gingen weer zeer ontspannen de 2e helft in.

Gerard vierde elk jaar zijn verjaardag. Bijna altijd waren de weersvoorspellingen slecht. Dus om toch droog te zitten bouwden we achter in zijn tuin een houten geraamte met een zwart zeil er overheen. Er kwamen lampjes in en als de regen op het plastic kletterde werd de sfeer opperbest. Eén keer waren de voorspellingen zo slecht dat we toch maar naar de paardenschuur moesten uitwijken. Wat hij niet wist, dat we deze avond een buikdanseres hadden uitgenodigd. Het werd een onvergetelijke avond. Het regende, waaide en onweerde zo hard dat de paarden die in de schuur stonden helemaal wild werden. Toen de buikdanseres binnen kwam, speciaal voor Gerard begon hij gelijk te lachen en toen ze ook nog op Gerard zijn schoot ging zitten, was hij helemaal in zijn element. Wat heeft hij deze avond genoten.

Toen Gerard zijn 50e verjaardag vierde deed hij dit in het Dorpshuis. Hij is toen met paard en wagen opgehaald bij zijn huis en reed samen met zijn zus door het dorp heen naar het Dorpshuis. Hij was zeer verrast en genoot hier ongelooflijk van.

Visclub het metertje 25 jaar.

Gerard was medeoprichter en was bij alle voorvergaderingen aanwezig. Behulpzaam als hij was kon je op hem rekenen. Hij had zijn hengel en viskoffertje goed op orde en vond het prachtig om voor zijn huisje aan de waterkant te zitten. Na het vissen genoot hij van de gezelligheid waar hij zelf ook kostelijk om moest lachen.

Later vierde hij zijn verjaardag bij ons en was hij een uitstekend gastheer.

We hebben een prachtige tijd met hem beleefd.

Gerard, bedankt voor de mooie dingen.

Leo de Haas

Gerard Olsthoorn, door Fried de Jong

Gerard Olsthoorn werd geboren op 17 mei 1948 aan de Ondermeerweg. Hij groeide daar op met zijn zus Annie. Zijn ouders hadden een tuinbouwbedrijf.  Hij werkte samen met zijn vader. Op jonge leeftijd werd zijn vader ziek, en na zijn overlijden stond Gerard er alleen voor.

Begin jaren zeventig kwamen er moeilijke tijden, vanwege de olie crisis. Toen kwam de overheid met een saneringsplan. En daar maakte Gerard gebruik van. Hij ging werken bij de familie Tas. Vanaf dat moment werd hij mijn collega. In deze periode zorgde Gerard goed voor zijn moeder. Hij ging ook werken bij Zwaan en Van Marwijk. Toen bij v.d. Arend en werd hij wéér mijn collega. De laatste jaren werkten wij samen bij Van Swieten. Ik heb altijd met veel plezier met hem gewerkt.

Zijn vader en moeder hadden dementie. Helaas Gerard, is dat jou óók niet bespaard gebleven.

Bedankt collega

Fried de Jong

Gerard, door Connie Oliehoek

In de zomer van 1979 kruisten onze levens elkaar voor het eerst. Mijn vader en jij hadden op een zondagmiddag bij de voetbal met elkaar afgesproken dat ik mijn pas gekochte veulen bij jou mocht weiden. In de nieuwe schuur timmerde mijn pa een paar paardenboxen en dat was het begin van een bijna 40 jarige vriendschap. Moeder Nel zag het wel zitten zo een jonge meid over de vloer want Geert was nog steeds vrijgezel en ze zag in mij wel een geschikte huwelijkskandidaat voor haar zoon. Zover is het nooit gekomen want in de ogen van een 18 jarige meisje is een man van 30 jaar toch hoog bejaard.

Maar vanaf die tijd maakten we onverbrekelijk deel uit van elkaars leven. Ik heb al die jaren Ondermeerweg 35 als mijn tweede huis gezien. Voor mijn paard moest ik daar elke dag zijn, maar pikte tegelijkertijd een graantje mee van de vriendschap en gastvrijheid van Geert en in die tijd dat zijn moeder nog leefde ook van haar. Mijn vriendin Els mocht een jaar later ook haar paard stallen bij Geert en het gebeurde vaak dat we op een winterse zondagmiddag na een rit met onze paarden verkleumd naar boven liepen om gezellig met hun een borrel te drinken. Nou ja 1? Het kwam wel eens voor dat we pas na zonsondergang pootje over de Meer uitliepen.

Ik liep niet altijd de deur plat want we hadden beiden elk op ons eigen manier een gevarieerd leven. Zo ben ik in 1989 een jaar naar het buitenland vertrokken en een 5 jaar later kwam ik mijn man Aad tegen en was ook met heel andere dingen bezig als Geert.

En Geert? Hij was naast zijn werk betrokken bij allerlei verenigingen en vriendenclubs in Stompwijk. Je kan het zo gek niet bedenken of hij was overal bij! Zo heeft hij jaren volkomen vrijwillig kantinediensten gedraaid voor Stompwijk ‘92. Bij het maken van het clubblad was hij elke 2 weken te vinden.

Ook is hij vele jaren een actief lid van de Toerclub geweest en bij weekenduitjes offerde hij zich op om met de bezemwagen te rijden. Als er met een nieuwjaarsloop of een fietsvierdaagse verkeersregelaars nodig waren hoefde je maar te kikken en hij was er. Ook SGW in de Vlietlanden kon rekenen op zijn inbreng.

In het voetbalseizoen volgde hij Stompwijkse Boys 1 op de voet en was dan ook altijd weer of geen weer aan de lijn te vinden. Met het jaarlijkse visuitje zat hij ook in de organisatie en reken maar dat niemand een drankje te kort kwam. Thuis in de Ondermeer werd er om de zoveel tijd met vrienden een klaverjaswedstrijd gehouden en zijn kleine huisje werd omgebouwd zodat er voor iedereen plaats was en daar kwam ook niemand wat te kort. Hij zorgde voor drank en lekker hapjes en gezelligheid.

Helaas kort na zijn 65ste verjaardag kwamen de eerste duidelijke tekenen van de vreselijke ziekte Alzheimer naar boven drijven. Door de dementie kreeg Geert steeds meer zorg nodig en die hebben we met zijn familie en vrienden zo goed mogelijk proberen te geven.

De situatie werd dan ook voor iedereen heel anders. Voor mij betekende dat ik nu wel elke dag naar boven ging om te zorgen voor zijn eten en een constante factor te zijn in zijn leven.

We dronken dan samen gezellig een portje aan de keukentafel en spraken de dag door. Ondanks zijn verminderde geheugen was hij vaak nog verrassend scherp en het was voor ons beide meestal een fijne afsluiting van de dag!

Begin december vorig jaar besefte iedereen om Geert heen dat we met zijn allen hem de zorg niet meer konden geven die hij nodig had en kon hij gelukkig liefdevol in Emmaus worden opgenomen. De avond voor zijn vertrek uit de Ondermeer hebben wij samen nog de fles port leeggedronken en gek genoeg is dat ook het laatste portje dat ik gedronken heb.

Om met Geert zijn woorden te spreken: ik moet nog ff kijken hoe dat zit! Maar ik geloof dat ik nu wel weet hoe dat zit.

Connie Oliehoek