Alle berichten van trees van velzen

Hulde voor de Stompwijkse Paardendagen

Door Henny van Beek

Onze dochters Odinda en Nona zijn paardengek en daardoor veel met paarden en pony’s bezig. Het gevolg is dat mijn echtgenote en ik vaak op locaties komen, waar iets met paarden wordt gedaan. Shows, springwedstrijden, cross, dressuurproeven etc. Onze dochters doen graag overal aan mee en daarom zijn we ook al enige jaren de vaste bezoekers van de Stompwijkse Paardendagen.

Dit jaar reden zij beiden mee in de optocht van de opening. Ook deden zij mee met de springwedstrijd, waar de jongste de 2e plaats behaalde. Zij reden mee in de ponyrace waar de pony van de oudste, met Romy Schoon als berijdster, de 4e plaats behaalde. Je gaat na verloop van tijd automatisch vergelijkingen maken met andere paardenevenementen. We hebben na 4 jaar ervaring vast kunnen stellen dat de Stompwijkse Paardendagen met grote voorsprong op de eerste plaats eindigen!

De Stompwijkse Paardendagen werden dit jaar voor de 107e keer georganiseerd. Je kunt dat merken, want het evenement staat echt als een huis. De vele vrijwilligers, die voor het merendeel uit Stompwijk komen, spannen zich ieder jaar weer enorm in om er een fantastisch evenement van te maken. Ook zijn er vele sponsoren die het mede mogelijk maken om een mooi evenement neer te zetten.

Tijdens het feest staat de paardensport natuurlijk centraal. Daarnaast is er ook nog van alles te zien, te doen en te beleven. Een vrij grote kermis en ook andere onderdelen zoals dit jaar: de Landleven Fair, een demonstratie met honden en schapen, allerlei kinderactiviteiten en WhipeOut.

Op het programma voor de paardensport staat steevast de menwedstrijd, de springwedstrijd, de ponyrennen en natuurlijk het hoogtepunt op de laatste dag de korte baan draverij. Ook kunnen de kinderen ezeltje rijden op het evenemententerrein achter de tribunes. Het programma is dus heel divers en ook voor de inwendige mens wordt goed gezorgd. Er zijn voldoende mogelijkheden om wat te eten en te drinken. Kortom een heel goed en strak georganiseerd evenement. Echt een aanrader om een kijkje te nemen volgend jaar. De toeschouwers kunnen vrij rondlopen bij de verschillende wedstrijden. Ook is er ieder jaar een mooie tribune, waarvan je zittend een goed overzicht hebt op alle paarden activiteiten die plaatsvinden.

Zondagmiddag waren de ponyrennen: tevens de ontmoetingsplaats van familie, vrienden en paardenliefhebbers. Het is dan behoorlijk druk en er heerst altijd een ontspannen en gezellige sfeer. De Stompwijkse paardendagen beginnen op vrijdag en eindigen op maandag. De paardensport is voornamelijk overdag en iedere dag is er kermis en ’s avonds in de grote feesttent is er tot in de kleine uurtjes muziek.

Zoals altijd werden ook deze keer de Stompwijkse paardendagen op maandagavond weer afgesloten met een prachtig vuurwerk. Het blijft een mooi evenement en wij zijn er volgend jaar ook zeker weer bij!

Met dank aan Vlietnieuws.nl

 

Lia’s wandelvierdaagse van Nijmegen 2016

Op de maandagochtend van de kermis nog even de laatste boodschappen gedaan in de COOP. Hier kwam ik ‘n paar Stompwijkers tegen, die ook gingen lopen in Nijmegen. Dat was alvast ’n leuk begin. Daarna reed ik naar mijn logeeradres in Nijmegen. ’s Middags ging ik naar de Wedren om mijn inschrijving op te halen en nog ’n paar kleine zaakjes af te handelen. Ik was er klaar voor.

Dinsdagochtend om kwart voor acht ging ik door de start voor de vier keer 30 km. Het werd al gauw warm. In Elst kwamen alle afstanden weer bij elkaar. Het werd steeds warmer. Op de dijk nabij Oosterhout trof ik gelukkig ’n windje. Dus ik kon deze dag goed aan.

Woensdagochtend mochten we vanwege de voorspelde warmte ’n half uur eerder starten. Om 07.15 werd ik gescand. Rustig wandelde ik naar Wijchen. Tjonge wat werd het warm. ’s Middags had ik tussen 13.00 en 15.00 uur wel ’n echte dip. Ik heb toen twee kleine rustpauzes extra genomen. Even 5 à 10 minuten zitten en verder niks! Ik was best blij, dat ik deze dag had volbracht. Om 18.00 uur kregen we een fikse bui en heel veel wind. Gelukkig duurde het niet zo lang. Er waren heel veel takken van de bomen gewaaid.

Donderdag was het de dag van Groesbeek en de Zevenheuvelen. Het ging met mij deze dag erg goed. Maar wat was het weer warm, warm en nog eens warm. Het onthaal in Nijmegen was net zo warm en feestelijk.

Vrijdag de finale dag. Deze begon met veel regen. Ik liep de eerste 2,5 uur in de regen. En daarna …. ja weer warm. Toen ik op de dijk langs de Maas liep, was het gewoon erg drukkend. In de verte onweerde het nog, maar gelukkig kreeg ik geen bui meer. Op 7 km voor de finish stond Fried met een delegatie vanuit Stompwijk mij op te wachten. Ik had tijd genoeg om ’n klein uurtje bij hun te blijven. Rustig liep ik naar de finish, vergezeld door vele militaire groepen, muziek korpsen en vele feestelijke wandelaars. Geweldig! Toen ontving ik mijn Gouden medaille voor de 10e keer uitlopen van de vierdaagse. Hoe mooi was het, dat Linda deze bij mij kon opspelden.

Alle dagen stopte ik tweemaal voor ’n verzorgingspauze bij de militaire post. Dan vroeg ik zakjes ijs om te koelen. Drie keer mocht er ’n half uur later gefinisht worden. De eerste drie wandeldagen had ik ’s avonds een sportmassage gereserveerd. Super fijn. De wachttijd is altijd lang, maar voor mij is dat geen enkel probleem. Woensdag avond ontmoette ik bij de massage Sonja Duyvestijn. Zij was ’n dag vrijwillig bij de vierdaagse ingeroosterd. Ze zal ’n grotthumb_IMG_3556_1024e ervaring meegekregen hebben uit Nijmegen. Op donderdag avond had ik ook nog een EHBO afspraak. Ik had geen blaren maar wel druk op mijn grote tenen. Die werden vakkundig afgeplakt. De hele week bleef ik paracetamol en ibuprofen vrij. Op zaterdag naar huis, daar wachtte mijn jarige Fried

Ik eindig met ‘n spreuk, die ik onderweg las: “Vier dagen ff de pijn; de trots is eeuwig!”

Mee eens!

Groetjes, Lia de Jong-Zwetsloot

 

Overwinning voor Hilgerom-Tijssen

Deze week stond er één vlucht op het programma voor de jonge duiven. Ze zouden in Morlincourt (299 kilometer) gelost worden, maar zaterdag was er teveel bewolking op de losplaats en op de vlieglijn en werden ze uitgesteld naar zondag. Op zondag kon er in Morlincourt niet gelost worden, daarom werden de duiven teruggereden naar Peronne.

Op zondag was het weer gelukkig een stuk beter en konden de duiven om 11.15u beginnen aan hun 264 kilometerlange vlucht naar huis. Om 14.48u was het de 16-900 van Hilgersom-Tijssen die als eerste in Stompwijk landde. En behaalde een gemiddelde van 74 km/uur met een west-noordwestenwind. Om 14.51u landde de 16-988 van Seggelen/Wolvers als tweede. Op de voet gevolgd door de 16-981 van W. v.d. Bosch. Beide met zo’n 73 km/uur.

Cheyenne va, de Bosch

Uitslag 31-7-16                                             Tussenstand

1    Hilgersom-Tijssen            10                 1    Hilgersom-Tijssen           230

2    Seggelen/Wolvers              9                   2    Comb. van Leeuwen     201

3    W. v.d. Bosch                        8                     3    Seggelen/Wolvers         173

4    Comb. van Leeuwen         7                    4    W. v.d. Bosch                     158

5    Hilgersom-Salm                  6                     5    J. v.d. Bosch                       132

6    G. Luk-Vork                          5                      6    G. Luk-Vork                     118

7 J. v.d. Bosch                             4                      7 W. van Benten                   113

8 G. Onderwater                     3                       8 G. Onderwater                     82

9 W. van Benten                       0                     9 Hilgersom-Salm                     36

 

Toerclub Stompwijk

Afgelopen zondag reden de A en B onder een dicht wolkendek naar ’s Gravenzande. De C ging naar de sluisjes bij Nieuwveen. Om half 9 stonden 54 fietsers te trappelen om te vertrekken voor een van deze mooie ritten.

Toen ik om kwart over 8 vanuit Zoetermeer vertrok richting start was het droog en leek er geen vuiltje aan de lucht. Hoe dichter ik bij Stompwijk kwam werd de weg echter steeds natter en bleek daar net nog een flink buitje gevallen te zijn. Gelukkig bleef het daarbij en reden we verder een droge rit naar ’s Gravenzande. Bij de 8 van de A1 opnieuw een herintreder die ondanks een paar jaar afwezigheid nog dik in orde bleek. Hij had dan ook al weer een paar maandjes voor zichzelf getraind en durfde het nu wel weer aan bij ons. Deze keer reden we niet door de duinen, maar via Zoetermeer en Midden Delfland naar Vlaardingen. Bij Oude Leede namen we een rustig landweggetje toen we plotseling oog in oog stonden met een grote koppel koeien. Deze kwam ons tegemoet omdat de dames net door de boer naar een ander weiland gebracht werden. Het was veiliger om toch maar een klein stukje terug te gaan waar we ze rustig lieten passeren. Geen gehaast op de zondagochtend. We reden om Vlaardingen heen over een festivalterrein en daarna langs de Nieuwe Waterweg naar Hoek van Holland. Natuurlijk pakten we ook even het klimmetje bij de stormvloedkering mee. Vervolgens ben je zo bij de koffietent waar we de A2 (7) net zagen vertrekken. Ook de A3 (10) arriveerde even later. De bediening was een beetje ongeduldig als je niet snel genoeg je vinger opstak, maar verder zaten we prima op het overdekte deel van het terras. Op de terugweg volgden we de Maasdijk en reden via Delft naar huis. Voor de meesten gesneden koek, maar als je er een paar jaar niet veel geweest bent blijkt er toch wel veel veranderd. Nieuwe verkeerspleinen en woonwijken maken de route net even anders en dan schiet er wel eens één een verkeerd paadje in. Toch wisten we na ruim 100km allemaal weer de thuishaven te bereiken.

Arno van Rijn

De B vertrok met z’n 10-en (6 mannen/ 4 vrouwen) naar ‘s-Gravenzande. Heen en terug met droog weer! We hadden een gastrijdster in de groep. Zij wilde een tocht meerijden op haar sportfiets LT (= sportfiets voor Lange Tochten). Binnenkort gaat zij namelijk met haar man (en de sportfietsen LT) met de trein naar Zwitserland waarna de terugweg fietsend wordt afgelegd. Leidraad is een route langs de rivier de Rijn (deze begint in Zwitserland en eindigt in Nederland bij Katwijk, dus dat kan niet missen). Hoe ondernemend zijn de leden van de Toerclub!! Een fantastische en veilige vakantie gewenst. Terug naar de tocht. De heenweg, door het Westland, legden we af met weinig wind. Bij Monster doken we voor het laatste stukje nog even de duinen in. We arriveerden met ca. 40 km op de teller bij de koffiestop, café “Oase”. We konden buiten zitten aan een mooie tafel. We waren toe aan de koffie. Vlak na ons arriveerde de A2 die ook buiten plaats nam. Andere A-groepen hebben we niet gezien. De mooie terugweg ging eveneens binnendoor. De aangetrokken wind hadden we vaak in de rug, ook brak de zon soms door. Tegen twaalven rolden we Stompwijk binnen met ca. 75 km op de teller. Om 12.30 uur weer thuis in Leiden met 100 km op de teller.

Vanwege een medische ingreep aan mijn schouder, zal ik een aantal weken ontbreken in het peloton.

Hans Heemskerk

De C1 groep

Een van de “verre” bestemmingen die op de toerkalender staat, is de koffietent in Nieuwveen (65 km.) Al vele jaren gaan we naar de familie Uytenwaal, in eerste instantie bij de ouders en nu zorgen de broers voor ons natje en droogje! Met onze groep van 13 ( 4 mannen en 9 vrouwen) rijden we, eigenlijk ook als vanouds, naar Zoeterwoude-dorp en via het Molenpad naar het fietspad langs de N11. We treffen het met een prima temperatuur, de enkele jasjes kunnen later dan ook uit, en een windje mee. Voor dat je het weet zijn we dan ook bij het viaduct onder de N11 aangekomen en zien we de groep van Fried (6) er onderdoor gaan. Dit keer blijven we aan de rechterkant van het kanaal, de Oostkanaalweg, en is het allemaal recht toe recht aan naar het café bij de sluisjes. Mooi op tijd arriveren we op het terras waar de C2 ook net is gaan zitten. Het meisje van de bediening heeft het er maar druk mee en we wachten even tot we aan de beurt zijn. De koffie smaakt prima met het bekende speculaasje erbij.

Daarna vervolgen we onze weg aan de overkant en rijden over het smalle paadje naar de brug van Bilderdam. Hij stond nog open en sommige wilde daarom doorrijden, maar de captain had een andere weg in gedachten! Via Langeraar naar Ter Aar en dan de Ringdijk naar Alphen. Hier begon het een klein beetje te miezeren, maar we troffen het dat het niet doorzette. Toen ging de route even anders, maar via een ommetje kwamen we toch bij de ‘s-Molenaarsbrug uit. Iedereen kon de nieuwe Maximabrug in wording aanschouwen en we waren al snel bij de volgende brug in Koudekerk. Door het ruilverkavelingsgebied, waar de Zoetermeerders afhaakten, naar Zoeterwoude waar we de Weipoort namen en wij door de rest thuis gebracht werden. Om 12.15u stond de teller op 60 km.

Het was weer een mooie fietstocht en erg gezellig, die paar spetters waren te verwaarlozen!

Annie van Rijn  

Verslag C2

Zondagochtend, het plenst om 7.00 uur, kwart voor 8 schijnt er een dun zonnetje en roept de fietsclub. Ontbijtje en onze nieuwe kitten de fles geven. Tien voor half negen, nog tijd voor een snel 2e kopje koffie. Wel zet ik alvast de fiets buiten en zie dat de was uit de trommel wil om buiten te drogen, dan kan deze zodra ik terug kom direct in de kast.

Dan rommelen mijn darmen dat ik toch nog even naar de wc moet, omdat de eerste pauze om half 11 wel erg ver weg is. Bij de start zie ik dat iedereen al weg is. Grummpf…. Ik zie fietskleding met helmpjes de Meer en Geer in gaan, daar hoor ik niet bij. Aan het begin van het Klaverblad zie ik een bekend shirt en de achtervolging wordt ingezet. Als ik daar rij zie ik weer niemand. Ik ga voor de gelegenheid met de fiets over de rotonde om van alle kanten de wegen te kunnen spotten en ja daar heb ik ze weer in beeld. Ik steek rechtdoor over om pas in de Ondermeer de aansluiting te vinden bij de C2. Ze zijn met 5 mannen, dus er is nog een plekje vrij voor mij. We gaan via Gelderswoude, Hazerswoude richting Nieuwveen.

Ik fiets al jaren en toch is het voor mij de eerste keer dat ik bij het Tolhuis zit. Als we net aan de koffie zitten komt ook de C1 om de bocht met 14 vrouw/man. Een ieder verbaasd om mij bij de C2 te zien.

Bij vertrek valt pas de bijzondere sluis op, waar je als fietser fietsclub azigzaggende kan oversteken. Zie bijgaande foto, links staat het water hoog en rechts laag. We vervolgen de terugreis door Ter Aar, Alphen, waar we voor de zekerheid toch even de regenjas aantrekken en de regen op ons gezicht laten spatten. Eigenlijk best lekker, wanneer doe je dat nou: fietsen in de regen?

Ik zie zwermen witte meeuwen over pas geploegde landerijen scheren en in het landschap zijn ontzettend veel ganzen te spotten. Een paard in een voortuintje en veel smalle weggetjes met prachtige boerderijen met overal bloeiende hortensia’s. Kortom het waren 63 prachtige kilometers. Fried, Sjaak, Stijn, Giel en Henk bedankt voor de gastvrijheid en tot een volgende keer.

Petra

PS de was was gelukkig op tijd binnen gehaald en droog.

Aanstaande zondag 7 augustus gaan de A-groepen voor een verre rit naar Vinkeveen (100km). De B (80km) en C (65km) gaan naar het Wapen van Reeuwijk. Vertrek is weer om 8.30u vanaf de sporthal.

Zaterdag 13 augustus rijden we weer de Mergellandroute. De eerste aanmeldingen voor deze rit door het prachtige Limburgse landschap zijn al binnen. Vanaf hotel Stein/Urmond pikken we de route op van in totaal ongeveer 140km. Als de animo groot genoeg is zullen we de groep wel splitsen Geef vooraf even door bij Arno (06-45488919) als je mee wilt, dan kunnen we een beetje inventariseren wie er met elkaar mee kunnen rijden naar Limburg. Vertrek vanaf de Bles om 6.00u.

 

 

 

Fokstiertjes bij boerderij Akkerlust

Deze fokstiertjes in opleiding moeten af en toe natuurlijk ff afkoelen. Gisteren een hele boze mevrouw uit de stad die eiste dat ik direct de koeien ging redden!! Was de paarden aan het mesten, dus vertelde ik dat ik eerst het werk afmaakte en daarna wel even een kijkje ging nemen! Mevrouw werd knalrood. Rook kwam uit de oren en ze vroeg me hoe ik zou handelen als het mijn eigen kinderen zouden zijn? Tsja… dat vertelde ik maar niet!! Vervolgens belde ze de dierenambulance, politie en brandweer omdat ze op fb had gelezen dat alleen de brandweer ze kon ‘redden’!Afbeelding1

Coby van Boheemen (op Facebook afgelopen zaterdag)

 

ZomerPret in het Dorpshuis wordt één groot circus

Het lijcircuskt nog ver weg, maar in de laatste week van de zomervakantie, van 15 t/m 18 augustus, is er weer ZomerPret in en rond het Dorpshuis. Met een spetterend programma gaan we er weer een leuke week van maken rond het thema “circus”. 

Voor wie is ZomerPret bedoeld?

ZomerPret is voor kinderen van 6 t/m 12 jaar. Bij ZomerPret kun je de hele dag knutselen, spelletjes doen en gezellig bijkletsen met je vriendjes en vriendinnetjes. En er is natuurlijk ook weer de huttenbouw. We gaan met elkaar een heus dorp bouwen.

Woensdagmorgen kun je oefenen met circus attributen zoals stelten lopen, jongleren en fietsen op een eenwielfiets. Woensdagmiddag wordt de Bingo gedraaid.

En donderdagmorgen is iedereen weer vrij.

Nieuw dit jaar is de Poppenkast voor alle leeftijden donderdag zaal open 13.45 Start poppenkast 14.00 – 16.00 uur gratis toegang.

Inschrijven kan dagelijks voor de ochtend en/of de middag tegen betaling van € 1.50 per dagdeel. In de ochtend zijn we open van 9.30 – 12.00 uur en ’s middags van 13.30 tot 16.00 uur.

Aan de ouders de vraag de kinderen met dichte schoenen op pad te sturen.

Heeft u nog lakens, draadnagels of postelastieken. Wij kunnen ze goed gebruiken. Heeft u nog wat tijd over in die week u bent van harte welkom. Vooral op woensdag kunnen we nog mensen gebruiken.

Informatie en aanmelden vrijwilligers: Jetty Noordzij 071-5802634.

 

Katholieke Bond van Ouderen Stompwijk

KBO – Soos donatie 2016 Het bestuur van KBO – Stompwijk dankt alle donateurs voor hun bijdrage aan de ouderen van Stompwijk. Door uw ondersteuning van onze activiteiten kan het bestuur het huidige programma blijven vernieuwen en waar mogelijk uitbreiden.

Elke dinsdagmiddag vanaf 13.15 uur tot 13.45 uur kunt u gratis deelnemen aan senioren in beweging. Dit houdt in bewegen op muziek, lichte gymnastiek oefeningen doen onder begeleiding van een docent lichamelijke oefening, niets moet alles mag. Wij zijn een open vereniging waar iedereen die onze statuten erkend van harte welkom is.

Rabobank Sponsorfietstocht zondag 26 Juni

Het KBO – Soos bestuur dankt alle deelnemers die bij de RABO – Sponsorfietstocht voor de KBO hebben gefietst. Zij hebben met elkaar € 99,00 bij elkaar gereden, een heel mooi bedrag waar wij zeer dankbaar voor zijn.

Half jaarlijkse Uitslag Klaverjas en Rummikub

Klaverjassen:

1e Johan van Vliet 109820 2e Manus Laurey 109389

3e Joop Schrader 108792 4e Jan van Rijn 106723

5e Ciska van Boheemen 106657 6e Kees van Santen 106400

7e Gerard v. d. Bosch 106365 8e Wim v. d. Post 105702

9e Aad Bennis 105565 10e Joop van Rijn 104322

Gemiddeld Koos van Rijn 101645

Poedelprijs Dick Oudshoorn 91552

Rummikubspelers: bij loting vast gesteld.

1e Ina van Rijn 1142 2e Coby v.d. Geest 1362

3e Gerda Hilgersom 1442 4e Thea Bennis 3002

5e Corry Verhoef 1888 6e Adrie v. Nierop 2482

Kaarten makers: bij loting vast gesteld

1e Wil Schrader 2e Ida van Vliet 3e Mw. van Weygert Onderwater

4e Gré Daleman 5e Gré v. Lieshout -Berkmortel 6e Corrie Luk.

Het bestuur feliciteert alle prijswinnaars met hun prijsjes en wenst iedereen een fijne vakantie toe.

Dinsdag 23 augustus is de eerste Soosmiddag in het Dorpshuis.

Met vriendelijke groet, namens het bestuur van de KBO – Soos,

Sec. Antoon van Santen.

 

vermist

VPanda 1ERMIST sinds de nacht van vrijdag 22 op zaterdag 23 juli vanaf de Dr van Noortstraat 58, zwart/witte kater, naam: Panda, 6 jaar oud. Panda is gedrongen en is erg bang. Hij komt uit het asiel en heeft veel meegemaakt, graag rustig benaderen en niet opjagen. Hierbij de vraag om tuinen en schuren te controleren en even open te laten staan zodat hij er zelf uit kan. Ook als iemand hem heeft aangereden horen we het graag zodat we weten wat er met hem is gebeurd. Alvast bedankt.

Carla Sheriff (06-2345 4208)

 

De 100ste Vierdaagse

Jaren geleden hadden vriendin Marieke en ik het er over, dat we ooit wel eens de Vierdaagse van Nijmegen wilden lopen. Het ziet er altijd zo leuk en feestelijk uit, als je de beelden er van op TV ziet. Dus toen in 2016 de 100e editie zich aandiende, vonden we dat het dan dit jaar maar moest gebeuren en hebben we ons Via Vierdaagse (een speciaal programma voor mensen die voor het eerst mee willen doen) opgegeven. 4 dagen 40 kilometer wandelen, dat vergt enige voorbereiding. Kilometers maken dus, zodat de schoenen goed zijn ingelopen en de conditie goed is. Met onze drukke banen en gezinnen lukte dat minder goed dan we graag gewild hadden.

Op dinsdag startten we om 6:00 (late start!). We baanden ons een weg tussen de dronken studenten door richting de brug over de Waal. Wat een enorme mensenmassa! Jong, vooral oud(er), snel, langzaam, verkleed of in ‘ANWB-outfit’. Ieder op zijn eigen wijze. Een kilometerslang lint van wandelaars.

Hoe leuk, al die kinderen die onderweg stukken komkommer en fruit, dropjes, pinda’s, chips, koek en nog veel meer aanbieden. Of gewoon hun hand opsteken voor een ‘high five’ of een ‘boks’. En ongestraft met hun waterpistolen iedereen natschieten. Al die mensen die teilen water neerzetten, tuinslangen uitrollen, alles om er voor te zorgen dat de wandelaars een beetje kunnen afkoelen. Overal in de dorpen waar we door lopen, staan bandjes, DJ’s, blaaskapellen en zangkoren. Echt feest!

IMG-20160725-WA0003In de eerste 5 uren legden we zo’n 25 kilometer af. Daarna begon het grote afzien. Ambulances reden af en aan om onwel geworden wandelaars te verzorgen. Vooral op de beruchte dijk, waar geen schaduw en geen waterpunten zijn, was het zwaar. Wij hielden het dapper vol, maar om nou te zeggen dat we het leuk vonden… Rond 15:00 waren we terug op de Wedren. We hadden geen puf meer om nog iets te ondernemen dus gingen vlug naar de camping terug om in een stoel neer te storten en zo min mogelijk te bewegen de rest van de dag. De dijk loopt langs onze camping (Lent) en we zien nog tot een uur of 17:00 wandelaars voorbij lopen. Het geloei van sirenes klinkt onophoudelijk.

Vanwege de verwachte hitte (34 graden) mogen we op Roze woensdag al om 4:30 starten. Hoewel het door meer schaduw beter te doen is dan de dag ervoor, vinden we het ook nu weer veel verder dan leuk is. Chagrijnig komen we terug op de camping. Nog 2 dagen te gaan. Ik heb een paar lelijke blaren, waarvoor ik op de blarenpoli van de camping terecht kan. Ze worden doorgeprikt en verbonden, maar 1 teen is zo dik ingepakt, dat ik het verband er weer af moet halen om mijn schoenen nog aan te kunnen.

We vragen ons af of we het kunnen, nog 2 dagen lopen. Zeker is, dat we er eigenlijk geen zin in hebben. Maar toch fietsen we donderdagochtend weer naar de start en vertrekken. De 7 heuvelen. Het lukt ons om ook deze dag uit te lopen. Irene Ris wacht ons met een heerlijk biertje op bij de finish. Inmiddels is mijn teen bont en blauw en de blaar gaan ontsteken. Dus weer terug naar de blarenpoli. Want als je 3 dagen hebt volbracht, dan moet die 4e ook, koste wat kost.

Op donderdagavond krijgen we onverwacht bezoek uit Zoeterwoude van vriendinnen Liesbeth en Marieke. Wij gaan ons om 21:30 klaar maken voor de laatste wandeldag, zij vertrekken naar de stad. Binnen een uur ontvangen we via de app: ‘Leiden eat your heart out, dit is 3 oktober in het kwadraat’. Om 5:00 zwaaien ze ons uit bij de start op de Wedren. Ik heb spijt. Ben beter in feestvieren dan in wandelen.

Vrijdagochtend mogen we weer vroeg starten. Alleen, ik krijg met geen mogelijkheid mijn schoen aan. Dus neem ik het advies van de blarenjuf ter harte en maak een gat in mijn wandelschoen. De eerste 4 kilometer strompel ik, daarna scheurt mijn schoen nog verder open en kan ik weer redelijk normaal lopen. Na 3 bloedhete dagen onweert het flink en krijgen we een bak water over ons heen. Nu heeft ook Marieke blaren.

Als we eindelijk de ‘Via Gladiola’ bereiken, spreken we af dat we van de laatste kilometers gaan proberen te genieten. Al die applaudisserende mensen langs de weg, de muziek, het besef dat we het echt gaan halen…

Als we onze, inmiddels uitgebreide delegatie, vriendinnen tussen het publiek zien, pinken we een traantje weg. We zijn helemaal kapot. Maar ook trots. Want we hebben het toch maar mooi volbracht.

Volgend jaar gaan we terug. Want wat kunnen ze goed feestvieren daar in Nijmegen. Wat een geweldige stad.

We gaan aanmoedigen.

Maar zelf zo ver lopen?

Nooit meer!

Grada Sloos